Burial - Burial (2006)

Ik vind de muziek van burial heel atmosferisch. Niet alle voice samples vind ik echter even mooi.Ik vind deze plaats steeds beter worden. Toch wel een artiest waar ik in de toekomst nog heel veel mooie dingen van verwacht. Ben op zoek naar een opvolger voor Aphex Twin en Boards of Canada.

Vandaag op vinyl binnen gekregen. Dat is geen verkeerde keuze geweest. Wel grappig om te zien dat de tracklist op de vinyl uitgave een andere volgorde heeft.
Deze burial is wel my cup of tea; spannend, uitdagend en bij de lurven pakkend. Even los van de dub-step heb ik ook associaties met Portishead en Massive Attack

Vreemd dat je dan deze plaat boven Untrue plaatst. Laatstgenoemde is één van de betere, zo niet beste, 'dubstep' langspeelplaat die ik al gehoord heb.

Maar heb je deze al gehoord dan, Louis?

Jazeker, maar ik wil eerst een duidelijker beeld hebben voordat ik iets doe.

Waarom dan wel die stelling poneren? Ik vind deze spannender dan Untrue eigenlijk.

Naar aanleiding van de post van IllumSphere heb ik beide albums gisteravond nog eens naast elkaar gedraaid en ik kom tot de conclusie dat Burial (het album) mij meer bij de lurven pakt. Het is voor mij 'dichter bij de bron'. De start-up, alsof de originele creativiteit nog voelbaar is. Maar goed, tegelijkertijd gaan we bijvoorbeeld ook niet discussieren of 'Unknown Pleasures' nou beter is dan 'Closer'. Het is anders, verder in het proces van creatie. Zo kijk ik ook aan tegen Burial en Untrue waarbij dat 'brongevoel' mij - op dit moment althans - meer aanspreekt.

Lange tijd geleden beluisterd, toen als niet interessant genoeg ervaren denk ik.

Gaandeweg Untrue wat beter gaan waarderen en daarom deze weer eens opgezet. Wat blijkt, erg goede plaat toch wel. Klinkt erg coherent en het echte 'straat'-gevoel is hier nog heel goed hoorbaar. Dat geldt voor Untrue ook wel, maar daar is er een wat abstractere draai aan gegeven. Daarnaast speelt Burial hier nog niet zo met die vervormde r&b-vocalen en dat ik vind ik helemaal niet zo erg eigenlijk. Wat ouderwetse reggae- en ravesamples doen het bij mij ook goed als vervanging.

Het helpt ook wel dat Broken Home van de South London Boroughs EP hier op staat trouwens. Dat vind ik wel één van de mooiste UK-tracks van het laatste decennium.

Gisteren de vinyl versie binnen gekregen, heerlijk.

Ik moet echt dringend stoppen met te zeggen wat het beste is. Ik heb deze plaat daarnet even terug opgelegd en eigenlijk is het helemaal niet 'slechter' dan Untrue. Ik zal één van dezer dagen de proef op de som nemen en beide albums beluisteren op mijn platenspeler, maar ik betwijfel het of ik wel noemenswaardige verschillen zal vinden.

Mooi geformuleerd deze post, en herkenbare gedachte. Een aantal tracks van het album "Burial" wekken bij mij de indruk dat ze verder zijn afgewerkt dan aan aantal tracks op Untrue.

Wounder!
Een van mijn favoriete Burial tracks.
Heerlijke beat.

Ik heb hem inmiddels een aantal keer gehoord en blijf momenteel steken op een vier en een half. Dat komt niet omdat deze plaat 'minder' zou zijn dan zijn opvolger, maar meer omdat ik nog niet echt overtuigd ben dat dit wel een klassieker is. Nu zal dit wel zo zijn in het muzikaal landschap, maar nog niet in mijn individuele gedachtegang. De reden waarom ik nog niet overtuigd ben is dat ene nummer waar The Space Ape in mijn ogen niets toevoegt. Nu zal hij nooit mijn ding zijn, maar ik had toch liever gezien dat het wat meer samenhing met wat Burial deed. Ik val nu iedere keer een beetje uit de sfeer en dat vind ik wel heel jammer als dit net gebeurt na het beste en sfeervolste nummer van de plaat.
Nu om eerlijk te zijn heb ik dit minder en minder en kan dit euvel in de toekomst alsnog van de baan zijn. Voor de rest alweer een kwalitatief product - zijn we iets anders gewend? - van een artiest die de geschiedenis ingaat als de Beethoven (of Mozart, in ieder geval iemand belangrijks) van de moderne tijd.

Ik begin langzaam aan deze beter te vinden dan Untrue.
Zo'n beat als Wounder is enorm rauw en laat me eigenlijk nog meer zien van de straten van Londen dan de nummers van Untrue. Al blijf ik het moeilijk vinde, als deze na nog een luisterbeurt dan toch als betere uit de bus komt heb ik in ieder geval een nieuwe plaat in mijn Top 10, maar voor nu toch al een verhoging naar een 5*

Als dit dubstep is heb ik wel een verkeerd beeld gehad van dit genre, oftewel lieten mijn vrienden me kutalbums en artiesten horen Maar deze 'Burial' ...Zwaar onder de indruk is nog lichtjes uitgedrukt van wat ik voelde bij de plaat. Enkel de groten kunnen hun eigen universum creëeren en dat doet Burial echt wel. Je verdwijnt in zijn geluidstapijt dat soms uit niet zoveel lagen bestaat maar toch veel oproept. 4,5* voor nu, later mss meer en uitgebreidere bespreking voor niets erbij

Ja, dit is dubstep in zijn originele staat. Dat andere waar je naar refereert hoort niet eens te bestaan.

Dit is inderdaad de originele dubstep. Maar om nou de commerciele dubstep af te schrijven vind ik zelf ook wat overdreven. Op zijn tijd kan ik best genieten van eens wat Skrillex. Vind het erg fijne muziek, al komt er idd niks in de buurt van Burial. Deze plaat heeft niet voor niks een plek in mijn top 10.

Bij Ernie heeft het lang geduurd voor Electronic en aanverwanten zich nog maar in de buurt mochten tonen. Rock, Metal & hiphop was het vroeger Laten we Ricardo Villalobos bedanken dat hij mijn oren liet opengaan op pukkelpop een aantal jaar geleden. Ik zit nog altijd bij de grootmeesters van het electronicgenre : Aphex Twin, Brian Eno, Boards of canada, autechre, Bonobo, Four Tet, Flying Lotus, Nicolas Jaar, Trentemoller, Unkle...dus heb nog niet echt diep gegraven naar de undergroundclassics. Electronic/hiphop heeft het dan wel altijd goed gedaan bij mij. Dj Shadow, DJ Krush, Cut Chemist, The Herbaliser, Dan The Automater/Lovage en mijn persoonlijke held Prefuse 73! Nu alweer Burial erbij. Het gaat nog goed komen met mij

Ik vind deze een stuk minder dan wat later komt. Veel te repetitief, en weinig zeggend. Met Untrue werd het allemaal veel beter

Ik denk dat dat repetieve wel de hoofdreden waarom de meeste deze minder vinden dan Untrue. Mij stoort het eigenlijk niet, integendeel het soort voor zo'n soort trance waar je inkomt. Blijft toch wel na Rival Dealer zijn beste werk! Night Bus is overigens mijn favoriete ambient-Burial track.

Ik stoor me wel een beetje aan dat woordje 'beter', Untrue is echt maar een klein stapje toegankelijker, terwijl dit album wel gewoon aan de basis staat voor alles wat iets met populaire dubstep en garage te maken heeft. Naar mijn idee ben je toch echt veel beter bezig als je met iets nieuws komt, ipv voortborduren op iets wat al bestaat.

Ik heb sinds vandaag de Vinyl versie maar nu vraag ik me af waarom de twee Untitleds ontbreken en de tracklist volledig anders is.
Iemand een idee?
Mijn tracklist:

A1. Wounder
A2. U Hurt me
B1. Spaceape
B2. Prayer
C1. Distant Lights
C2. Southern Comfort
C3. Gutted
D1. Broken Home
D2. Pirates
D3. Forgive
D4. Night Bus

' Toevallig ' op de gok gekocht, even wennen, maar daarna is het een lange magische trip. Die met iedere luisterbeurt verrassender gaat worden. Voorlopig ****, maar het kan nog alle kanten op.

dit is geen dubstep.

Vertel dan.

da's jammer. eerste berichtje, statement waar ik wel u tegen zeg, maar verder leeg.

genres zijn tijdsgebonden, dit is tijdloos.

oke, iets meer.... mag ik met je van mening verschillen? genres zijn mi niet tijdsgebonden.
zoals blues van alle tijden zal zijn zal dubstep dat ook zijn - en zich evolueren.

Tijdloos. Heerlijk album. Wellicht beter dan 'Untrue'. Ik vind het een lastige keuze.

Burial heeft opnieuw een magisch en diepgaand stuk afgeleverd.. niet te schatten.
vooralsnog geen dubstep: Hij combineert op zijn albums elementen van drum 'n' bass, 2step, ambient en minimale dubtechno met vervormde stemmen en samples tot een duister, melancholisch klankbord,
en ik zal het geweten hebben...
damn..

ok, de verschillende stijlen die men terugvindt in allerlei soorten muziek en experimenten kunnen van alle tijden zijn en ze evolueren (inderdaad) en blijven enkele kenmerken behouden, maar hebben een oorsprong op een bepaald moment in de tijd. ze ontstaan meestal uit verschillende stijlen of juist uit een tegenbeweging daarvan. ze kennen een periode waarin hevige en bijna onuitputtelijk lijkende creativiteit de toon zet en zich vastankert in dat bepaald tijdperk.

heb ik al vermeld dat burial wederom de grenzen ombuigt?
young death/nightmarket - hyperdub

sit back and let it happen..

Dit is een overdonderend goed album.