Burial - Burial (2006)

Een beetje eenvoudige plaat dit, doet me denken aan een revival van massive attack, maar dan een stuk eendimensionaler. Veel tracks zijn een tamelijk saaie en herhalende beat met wat sampletjes of echo/galm dubspul. Soms komen er redelijk irritante jankerige raggavocals voorbij als in U Hurt Me, waar ik een beetje kromtenen van krijg. Maar er staan ook wel wat sterkere tracks op, zoals de eerste twee na het intro. Maar overtuigend is het allerminst.

Geweldig album dit! Heerlijke beats en percussie!

Maar stiekem had ik misschien toch nog wat meer van dit album verwacht. De vocalen hadden er wat mij betreft helemaal uit gemogen. Het voegt weinig toe en het maakt het geheel toch wat toegankelijker.

Het mooiste vind ik ongetwijfeld de afsluiter. Elke keer weer weet dat nummer me de stuipen op het lijf te jagen...

Voor het eerst in meer dan 5 jaar dat ik dit album terugluister. Inmiddels heeft de carriere van Burial een flinke vlucht genomen: van (letterlijk) anonieme cultproducer tot één van de artiesten waar de hele Pitchfork-gemeenschap bovenop duikt als er weer eens een nieuwe release te horen is. En ook mijn waardering neemt een flinke vlucht: waar de nieuwe sound me in 2006 en begin 2007 op een paar nummers na niet kon bekoren, doet dat me nu wel. Een aantal nummers heb ik in de tussentijd ook vaak teruggehoord (bv. via de South London Borrows EP), maar wat me toch vooral opvalt is dat ik hier nu geen moeite meer mee heb. Dat ik me zijn 'idioom' eigen heb gemaakt komt vooral door Untrue, een album waar ik in 2007 na even doorzetten volledig voor viel. Maar in retrospect vind ik dit album eigenlijk nog een stukje spannender. Tijd dus om er anderhalve ster bovenop te gooien!

Lange tijd geleden beluisterd, toen als niet interessant genoeg ervaren denk ik.

Gaandeweg Untrue wat beter gaan waarderen en daarom deze weer eens opgezet. Wat blijkt, erg goede plaat toch wel. Klinkt erg coherent en het echte 'straat'-gevoel is hier nog heel goed hoorbaar. Dat geldt voor Untrue ook wel, maar daar is er een wat abstractere draai aan gegeven. Daarnaast speelt Burial hier nog niet zo met die vervormde r&b-vocalen en dat ik vind ik helemaal niet zo erg eigenlijk. Wat ouderwetse reggae- en ravesamples doen het bij mij ook goed als vervanging.

Het helpt ook wel dat Broken Home van de South London Boroughs EP hier op staat trouwens. Dat vind ik wel één van de mooiste UK-tracks van het laatste decennium.