Burial - Burial (2006)

okee. bij Untrue heb ik die inbeelding zelf ook wat meer ja.

Burial + Untrue dus, toch ?
Beide albums zijn van hetzelfde hoge niveau.

De muziek klinkt te leeg om echt goed te zijn. Verder vind ik het ook hier en daar erg twijfelend, zoekend klinken. Night Bus is dan weer sfeervol, maar ik snap niet wat zo'n track hier moet.

En dan, Southern Comfort is wel traag, maar het swingt wel aardig, maar het had wel iets harder mogen swingen. Die jazzy blaaspiepjes zijn leuk gedaan. U Hurt Me is het eerste nummer dat indruk weet te maken met de bassen, jammer dat het net even minder is dan voorgaand nummer. En zo gaan de volgende nummers ook, ze zijn iets te saai, iets te weinig swingend. Ook had het niet misstaan als ze iets meer jazzy dingetjes hadden toegevoegd.

Jij bent duidelijk naar iets anders op zoek.

Dit is wel echt een enorme groeiplaat, dus ik zou het gewoon nog een (aantal) kans(en) geven.
Ik zag tot mijn schrik daarnet dat ik al eerder had gestemd op dit album; slechts een 3,5*. Nu ik het album keer op keer heb beluisterd schrok ik gewoon dat ik ooit zo'n relatief laag cijfer heb kunnen geven...

Die Burial maakt anoniem muziek. Merken jullie verschil in geluidskwaliteit tussen dit album en de nieuwere Untrue? Deze lijkt wat bedrukter. Of zit dat tussen mijn oren.

Klopt wel dat bedrukter, dat vind ik beter. Ik ben niet erg onder de indruk van de geluidskwaliteit van Untrue. Die bassline synths daar klinken mij bijvoorbeeld goedkoop, ook al blijft het aan de andere kant lekker. Bij dat album zijn de nummers ook snel in elkaar gezet met geluid op de achtergrond tijdens het opnemen. Enerzijds pakt hij mede daardoor een speciaal gevoel, anderzijds is het ook teveel geprutst vind ik. Neem liever af en toe goed de tijd om een nummer uit te denken en uit te werken. Dan krijg ik naar mijn mening vaak veel beter materiaal, tenminste dat voor mij waardevoller is.

Als je in de juiste stemming bent is dit een heel intrigerend album, mits wat verbeelding erbij. Kan soms een beetje eentonig worden, dus luister je er best niet te vaak naar.

Beter dan Untrue overigens omdat dit album er veel meer in slaagt een bepaalde vibe te ontwikkelen terwijl untrue teveel overheerst wordt door die vocals die door de nummers verweven zijn

3.5*

Burial of Untrue, een schijndilemma, wat mij betreft
oftewel: het is haast appels met peren vergelijken

dit debuut is donker, kil, eenzaam, anoniem
Untrue is gloedvol, melancholisch, soms euforisch

en dat alleen al - dus: dat een artiest binnen een dermate beperkt genre twee zulke verschillende platen weet te maken (want kom op, hoeveel relevante dubstep-albums zijn er totnogtoe verschenen?) - verdient een buiging

maar goed: u dwingt mij een keuze te maken?

dan ga ik toch voor Untrue, want als album coherenter

in het nadeel van het debuut is dat ik van te voren al de twee EP's (Distant Lights en South London Burroughs) in huis had en daar voegde dit album niet zo héél erg veel aan toe

deze plaat blijft gewoon elke luisterbeurt briljant. alles klopt aan deze plaat, waarbij het in 1 klap ook nog eens het complete dubstepgenre om zeep helpt, want er is niet beter. het ongeslepene, rauwe wat mensen als negatief beschouwen zie ik juist als extra sfeerverhogend. kil, koud, rauw, stads. donker, diep, in feite bevat deze plaat alle ingredienten die horen bij de echte definitie van dubstep. al het gewobble van tegenwoordig wat zich dubstep noemt, allemaal leuk en aardig, maar oh zo clean en strak. en lang zo interessant niet als deze van burial.

Deze vond ik na 20x luisteren een (klein) beetje saai worden, Untrue zal nooit saai worden. Na het beluisteren van Untrue vond ik deze ook niet meer saai. Life-affiming music zou boomkat over beiden zeggen, deze muziek verteld wat het is om stadsmens te zijn.

forgive doet me een beetje denken aan mbv's touched, iemand?

Ik heb me nooit verdiept in de dubstep, maar mijn interesse is gewekt.
Dit schijnt trouwens geen standaard dubstep te zijn, maar een beetje vreemde eend in de bijt, zo las ik in andere recensies.
Op de dubstep-pagina van wikipedia (eng) wordt deze plaat trouwens genoemd! Recensies zijn vaak zeer lovend. En terecht want het okmt op mij over als een prachtige plaat. De toekomst van drum&bass en rave? Wat mij betreft wel.
Als eerste vallen de brokenbeats op, met vrij scherpe hihats en off-beat-achtige ritmes. Deze voor mij nieuwe ritmes zijn erg fris om te horen als oude drum&bass fan.
De plaat brengt een lekker donker geluid met fijne ruis en noise over de beats. In een interview las ik dat dit te maken had met ontevredenheid van de producer over de technische kant van de beats. De plaat doet me regelmatig aan Half-Life 2 achtige taferelen denken, futuristisch en post-apocalyptisch. Een van de beste electronische platen die ik in jaren gehoord heb!

@ tuktak: niets aan toe te voegen, ik heb hetzelfde gevoel hierbij

Toen deze plaat uitkwam kon ik er helemaal niks mee, ik begreep ook niet dat oor dit de beste plaat uit dat jaar vond. Een jaar later ben ik het weer eens gaan proberen en ik begon het te waarderen, diep en duister, maar toch met een ziel. Sommige mensen beweren dat er niets vernieuwends gebeurt in dit decenium maar dit is toch wel een album wat voor mij zeer vernieuwend was. Helaas is dit meteen ook het allerbeste qua dubstep want ik denk niet dat dit nog overtroffen gaat worden. Ik heb hem nu al een alweer een tijd op vinyl en daar klinkt het allemaal net wat beter op vooral de bassen.

Een beetje eenvoudige plaat dit, doet me denken aan een revival van massive attack, maar dan een stuk eendimensionaler. Veel tracks zijn een tamelijk saaie en herhalende beat met wat sampletjes of echo/galm dubspul. Soms komen er redelijk irritante jankerige raggavocals voorbij als in U Hurt Me, waar ik een beetje kromtenen van krijg. Maar er staan ook wel wat sterkere tracks op, zoals de eerste twee na het intro. Maar overtuigend is het allerminst.

Heel erg ruimdenkend album. Ik denk dat iedereen wel een eigen gevoel krijgt bij deze cd, van melancholiek tot bedreigend. Ik ga nooit wild gaan voor dubstep, maar Burial kan me zeker bekoren. Jammer genoeg is dat bij dit album meer op objectief vlak. Na wat "geyoutube" denk ik dat "Untrue" meer mijn ding zal zijn. Afwachten dus...

Beide albums van Burial staan hoog in de deceniumlijst van OOR. Dat wekte mijn interesse. Maar dit is gewoon niet zo mijn soort muziek. Ik houd van een mooie melodie en dan moet je niet bij deze muziek zijn. Ik kan me wel voorstellen dat de muziek je kan 'opzuigen', als je iets hebt met dit genre. Het wekt wel een bepaalde sfeer op: een nachtelijke rit door de grote stad. Maar het kan mij onvoldoende boeien. Kijken of ik dat ook van 'Untrue' vind.

ik hou van albums met heel wat atmosfeer. Maar serieus dit is echt depressief. Zo noughties. Wij willen dat in het nieuwe decennium niet

*edit

Wie zijn die "wij" dan?

Bijzondere plaat is dit toch ook..
Het is meer dan alleen muziek,
het is gewoon een soort ervaring..

Ik weet niet eens waar ik deze muziek in moet plaatsen..
Zo fragiel.. alsof je even tussen dromenland en de real world in zit..
Het gevoel wat ik er van krijg kan ik moeilijk omschrijven..
Leeg en vol tegelijk.

Dat klinkt een beetje vaag misschien... Maar goed, het heeft lang geduurd voordat de muziek van Burial me eindelijk wist te pakken.
Gezien ik het eerst maar.. vreemde muziek en saai vond.

- denk dat ik deze zelfs nog beter vind dan Untrue.. Maar ik ben er nog niet uit.

A Guy Called Gerald - Black Secret Technology (1995) voor fans van Burial, hij is er erg door geïnspireerd.

1000% met je eens,
Dit album brengt mij een een soort van droomwereld..
Fantastische plaat, kan niet kiezen welke ik nou betere vind..
Burial of Untrue

Arghhh Spaceape is toch wel een flinke mispeer. Erger me dood aan die vocalen. Echte sfeerbreker..

Baanbrekend, tijdloze klassieker, etc etc

Geweldig album dit! Heerlijke beats en percussie!

Maar stiekem had ik misschien toch nog wat meer van dit album verwacht. De vocalen hadden er wat mij betreft helemaal uit gemogen. Het voegt weinig toe en het maakt het geheel toch wat toegankelijker.

Het mooiste vind ik ongetwijfeld de afsluiter. Elke keer weer weet dat nummer me de stuipen op het lijf te jagen...

Dit is echt te gekke sound!! Beter dan zijn vervolger. Het donkere en obscure geluid licht me wat meer. Muziek doet me erg denken aan de thrillers van David Lynch... 5!

Voor het eerst in meer dan 5 jaar dat ik dit album terugluister. Inmiddels heeft de carriere van Burial een flinke vlucht genomen: van (letterlijk) anonieme cultproducer tot één van de artiesten waar de hele Pitchfork-gemeenschap bovenop duikt als er weer eens een nieuwe release te horen is. En ook mijn waardering neemt een flinke vlucht: waar de nieuwe sound me in 2006 en begin 2007 op een paar nummers na niet kon bekoren, doet dat me nu wel. Een aantal nummers heb ik in de tussentijd ook vaak teruggehoord (bv. via de South London Borrows EP), maar wat me toch vooral opvalt is dat ik hier nu geen moeite meer mee heb. Dat ik me zijn 'idioom' eigen heb gemaakt komt vooral door Untrue, een album waar ik in 2007 na even doorzetten volledig voor viel. Maar in retrospect vind ik dit album eigenlijk nog een stukje spannender. Tijd dus om er anderhalve ster bovenop te gooien!

Die eerste lyric komt uit deze film 21 Grams (2003) - MovieMeter.nl trouwens. Wat ik niet goed versta is dat mensen hier de naam van de artiest hebben toegevoegd. Ik zie daar totaal het nut niet van in bij een artiest die graag anoniem wil blijven in een maatschappij die iedereen en alles wil traceren. Degene die dat toegevoegd heeft snapt duidelijk niet waarover deze muziek gaat. Jammer.

Hmm, hier ben ik het niet mee eens, maar ik begrijp wel dat sommige mensen moeite hebben met dat nummer. Qua sfeer is het anders dan de rest, maar toch stoort het voor mij niet echt en past het op het album. Spaceape heeft net als de rest van de nummers een donkere sfeer, alleen door de vocalen wordt daar een wat agressieve lading aan gegeven. Anders, maar toch passend.

Daarnaast vind ik Spaceape echt domineren op dat nummer: Burial ervaar ik eigenlijk slechts als begeleiding van de vocalen. Die vocalen zijn gelukkig in orde, en daarom vind ik deze track zeker geslaagd en misschien zelfs een hoogtepuntje.