India.Arie - Testimony: Vol. 1, Life & Relationship (2006)

India.Arie is weer terug met een nieuw album: en hoe!!!

Het eerste nummer dat ik hoorde was het ietwat commercieel klinkende 'I'm Not My Hair' met Akon. In het begin dacht ik dat ze die kant op zou gaan, maar niets bleek minder waar.

Na een ingetogen intro komen we via het nummer 'These Eyes' op de ultieme klapper van deze cd: 'The Heart of the Matter' Wat een mooi lied is dat zeg. Één van de beste (misschien wel de beste) van de liedjes in 2006 in zijn genre.

Het is een heel erg sfeervolle en ingetogen cd geworden. Een omgeving waarin de stem van India het best tot zijn recht komt. Het nummer India's Song is van deze ingetogenheid misschien wel het beste voorbeeld.

India laat op deze cd zeker weten horen waarin ze tot staat is met haar stem, teksten en muziek. Prachtig.

Het moet raar lopen wil deze cd niet in één van mijn eindlijsten van 2006 voorkomen.

Een album uit de categorie “niks-aan-de-handachtige pseudo-soul”, ofwel: voor 'n album van iemand als India.Arie klinkt dit niet al te best. Het feit dat dit album, in vergelijking met diens twee voorgangers, minder neigt naar de vertrouwde akoestische neo-soul is geen ramp; het benadrukt de diversiteit van haar des te meer. Het gegeven dat het songmateriaal gewoon ondermaats is, is daarentegen wél een ramp. India.Arie staat bekend op haar goede schrijfkunsten, maar daar is op Testimony: Vol. 1, Life & Relationship weinig van te merken. Een gemiste kans overigens, want de algehele thematiek van het album moet in het teken staan van vergiffenis en het sluiten van hoofdstukken uit je leven, met vooral het uiteenvallen van een relatie als terugkerend onderwerp. Er had meer uit gehaald kunnen worden.

Het resultaat is (uiteindelijk) dat de Don Henley cover, The Heart of the Matter, het mooiste nummer van heel het album is. Vooral het arrangement is noemenswaardig, deze steekt naar mijn mening een stuk beter in elkaar dan de originele versie. Het instrumentale gedeelte op het einde klinkt echt fantastisch; briljant gedaan! Het mogelijke tweede hoogtepunt, I Am Not My Hair, wordt moeiteloos verprutst door de gastbijdrage van Akon. Akon's gebrekkige vocalen hebben niks op een dergelijk nummer te zoeken. Wat er dan nog overblijft dat de moeite waard is zijn bijvoorbeeld Zuid-Amerikaans getinte These Eyes en Good Mourning die het mooiste verwoorden wat de gevolgen zijn van een stukgelopen relatie, maar vooral de nummers There’s Hope en India’s Song weten het hoge niveau van haar debuut te evenaren, misschien zelfs wel te overtreffen op tekstueel gebied!, en deze nummers houden dit album overeind.

Het lijkt wel alsof ze met ieder album een stapje terug deed. Jammer, want uiteindelijk zet ik liever een gemiddeld R&B-album op dan deze derde plaat van India.Arie. Twijfelgeval tussen drie en drie-en-een-halve sterren; ik geef haar het voordeel van de twijfel. De doorslag gaf de mooie productie. Die verdient lof omdat hij - zoals gezegd - anders klinkt dan de voorgangers. Dat is mij wel 'n halve ster extra waard.