Finch - Beyond Expression (1976)

Geluisterd naar aanleiding van het progrock album van de week-topic. Klinkt idd redelijk als Camel, hier kan ik wel wat mee. 4* voorlopig...

Prachtig album vol zeer melodieuze symfo met geweldige toetsen en heerlijke gitaarsolo's. Verveelt geen minuut. Eén van NLs beste symfo platen!!

Op het eerste gehoor wat minder dan Glory of the inner force, maar na een derde of vierde luisterbeurt is die indruk al bijgesteld. De melodieën liggen misschien wat minder makkelijk in het gehoor en de overgangen zijn wat abrupter, maar na verloop van tijd blijken de solo's en de arrangementen even lyrisch als op het debuut en geeft een pakkende grilligheid aan deze opvolger bovendien een extra dimensie. (Trouwens minder vaak dan op Glory aan andere gitaristen moeten denken.) Uitstekende plaat.
 

Deze avond heb ik weer eens de eerste twee platen van Finch gedraaid. Uit 1975 en 1976.

Geluiden uit lang vervlogen tijden die tegenwoordig niet meer gemaakt worden.

Wat een enorm fijne instrumentale platen toch. Vol gitaar en toetsensolo's.