1
geplaatst: 12 oktober 2013, 16:33 uur
De invloed van de tijdgeest: geen nummers van twintig minuten meer (maar nog wel van acht of negen), lichte flirts met funk en disco (of is dat fusion?) op bijvoorbeeld Remembering the future en Reconciling, en keyboards die minder onvoorspelbaar zijn en vaker een tapijt neerleggen van stringsynthesizers die ofwel romantisch en sprookjesachtig klinken ofwel sfeervol en onheilspellend in de trant van Wish you were here (zoals op Remembering the future en With love as the motive). Na een paar maal draaien komen echter toch ook weer de prachtige melodieën, inventieve arrangementen en het zoals altijd superbe gitaarspel van Joop van Nimwegen 
bovendrijven, zodat dit uiteindelijk ook weer een uitstekende plaat is geworden, en een waardige zwanezang.
bovendrijven, zodat dit uiteindelijk ook weer een uitstekende plaat is geworden, en een waardige zwanezang.
0
geplaatst: 14 maart 2023, 16:54 uur
Als aanvulling op mijn berichtje hierboven het bericht uit mijn blog van 13 februari j.l.
Een wat vergeten band van Nederlandse bodem. Dit is hun laatste studioalbum in een serie van 3 studioalbums in totaal. Ik had dit album destijds in mijn bezit en het is menigmaal beluisterd.
Instrumentale progrock die mij wat aan Camel en Caravan doet denken. Er ligt soms een jazzy sfeer over de nummers. Easy Listening is misschien een goede kwalificatie. De band is ontstaan uit het uiteenvallen van Q65 in 1974 en kon geen geschikte zanger(es) vinden. De band onderging veel personele wisselingen en daarom werd er in 1978 een afscheidsconcert gegeven. De muziek van de band scoorde ook internationaal goed. Dan is het toch jammer dat ze maar zo kort hebben bestaan.
Het draait in de 5 nummers op Galleons of Passion vooral om gitarist Joop van Nimwegen. Maar ook de toetsenist en de bassist krijgen hun podium.
Unspoken is the Word is een sterk begin van de plaat. Mooie melodie en mooie solo’s van toetsen en gitaar. In Remembering the Future draait het om de bas. Een nummer wat bij mij wat minder losmaakt.
As One doet mij qua sfeer sterk aan Focus denken en ook hoor ik een vleug Earth & Fire. In elk geval een echt Nederlandse sound. De nummers hebben soms een lang intro, zo ook With Love as the Motive. Met na het intro een heerlijk stuk gitaar en een zeer sfeervolle synthesizer
Afsluiter Reconciling heeft de meest jazzy passages, verscholen tussen de diverse solo’s van toetsen en gitaar. Een sterk einde van dit mooie album.
Een wat vergeten band van Nederlandse bodem. Dit is hun laatste studioalbum in een serie van 3 studioalbums in totaal. Ik had dit album destijds in mijn bezit en het is menigmaal beluisterd.
Instrumentale progrock die mij wat aan Camel en Caravan doet denken. Er ligt soms een jazzy sfeer over de nummers. Easy Listening is misschien een goede kwalificatie. De band is ontstaan uit het uiteenvallen van Q65 in 1974 en kon geen geschikte zanger(es) vinden. De band onderging veel personele wisselingen en daarom werd er in 1978 een afscheidsconcert gegeven. De muziek van de band scoorde ook internationaal goed. Dan is het toch jammer dat ze maar zo kort hebben bestaan.
Het draait in de 5 nummers op Galleons of Passion vooral om gitarist Joop van Nimwegen. Maar ook de toetsenist en de bassist krijgen hun podium.
Unspoken is the Word is een sterk begin van de plaat. Mooie melodie en mooie solo’s van toetsen en gitaar. In Remembering the Future draait het om de bas. Een nummer wat bij mij wat minder losmaakt.
As One doet mij qua sfeer sterk aan Focus denken en ook hoor ik een vleug Earth & Fire. In elk geval een echt Nederlandse sound. De nummers hebben soms een lang intro, zo ook With Love as the Motive. Met na het intro een heerlijk stuk gitaar en een zeer sfeervolle synthesizer
Afsluiter Reconciling heeft de meest jazzy passages, verscholen tussen de diverse solo’s van toetsen en gitaar. Een sterk einde van dit mooie album.
* denotes required fields.
* denotes required fields.