Muse - Showbiz (1999)

Samen met ”Origin of Symmetry” vind ik dit debuut van Muse hun beste album. Ik ben geen grote liefhebber. Er zijn gewoon een aantal dingen in de muziek van Muse waar ik me in meer of mindere mate aan irriteer. Soms vind ik de bombast gewoon te veel en ook kan ik niet altijd de stem van Matthew Bellamy evengoed waarderen. Op ”Showbiz” vind ik dat allemaal van een acceptabel niveau en geven de sterke momenten toch de doorslag. Zo vind ik een nummer als ”Muscle Museum” echt geweldig. Ook het ingetogen ”Falling Down” en ”Uno” vind ik tot de hoogtepunten van ”Showbiz” behoren. De combinatie tussen rock, pop en klassiek zorgt er voor dat Muse zichzelf een eigenzinnige plek heeft toegewezen in het muzieklandschap. Dit levert een intrigerend palet aan liedjes op. ”Showbiz” is wat dat betreft zeer zeker de moeite waard. Soms wat vreemd naar mijn smaak, maar daarom niet per definitie minder lekker.

Jammergenoeg niet helemaal mijn album. Ik heb meer met het latere werk van Muse ( enkele nummers van Black Holes & Revelations, maar vooral the 2nd Law ). Op dit album overschreeuwt Bellamy zichzelf vaak, wat zorgt voor nummers waar ik zelden met plezier naar luister. De gitaarpartijen weten dan ook niet meer te boeien. Uninented is een positieve uitzondering, wat een schitterend nummer is dat zeg.. hier gebruikt Bellamy zijn stem op de manier waarop ik dat graag hoor. Voorlopig niet meer dan 2*

Prima debuut, waarop het zo typerende geluid van de band reeds volop aanwezig is. Het songmateriaal is nog niet zo sterk en memorabel als op de volgende albums, maar de plaat klinkt nog steeds behoorlijk goed. De zang blijft een acquired taste, net als de dik aangezette bombast die af en toe langskomt, maar dit is en blijft toch wel een unieke en originele band.

Muse - Showbiz

Erg goed debuutalbum van Muse. Ze kenmerken zich al meteen met een eigen geluid en ideeën die voor de een beter werken dan de ander (denk aan snerpende gitaren, ademhaling van Matthew Bellamy). Dit wordt op het volgende album nog verder uitgebreid.
Er staat heel goed songmateriaal op dit album. Het begint al meteen lekker met Sunburn en Muscle Museum, waarvan de intro van laatstgenoemde regelrecht uit een simpele videogame had kunnen komen. Ook Filip en Showbiz zijn een groot spektakel en kan ik erg van genieten. Over Unintended zijn de meningen verdeeld, maar ik kan het wel waarderen dat Muse tussen al het muzikaal geweld ook een rustiger nummer zet, en dat doen ze wat mij betreft uitstekend.
Naar het einde toe worden de nummers wel wat minder, maar dat neemt niet weg dat ik altijd met plezier naar dit album luister.

4,0*