The Everly Brothers - The Everly Brothers (1957)

Een korte plaat zonder een grammetje vet die toch de indruk van volheid maakt vanwege de heerlijke composities, het warme bandgeluid in combinatie met de kleine maar uiterst effectieve gitaarloopjes van Chet Atkins (of één van de andere sessiegitaristen) en de sublieme samenzang. Naast de perfecte bijdragen van de Bryants en de broers zelf plus de twee uitstekende covers van Ray Charles, bevat deze plaat helaas ook drie overbodige covers van rock & roll-klassiekers die niet alleen uit de toon vallen omdat ze zo onbetwistbaar "van" Little Richard en Gene Vincent zijn, maar ook omdat ze zo duidelijk het blues-schema volgen terwijl de meeste overige nummers hier eigen akkoordenschema's hebben en veel meer country-pop dan rock & roll zijn, zodat het album als geheel voor mij een licht schizofreen karakter krijgt. (Be-bop-a-lula is zelfs een behoorlijke misser omdat deze versie elke vorm van wildheid mist die het origineel juist zo briljant maakte.)
        Maar goed, het gebruiken van dergelijke bekende nummers als opvulsel was nog tot in de begintijd van de Beatles heel gangbaar, dus het heeft weinig zin om dit album daar op aan te kijken. De belangrijkste indruk blijft uiteindelijk toch dat dit een geweldige debuutplaat van een grote nieuwe act is die zoveel decennia later nog altijd tintelfris klinkt.