Golden Earring - The Hague (2015)

Net terug van het concert in Utrecht. Ze speelde 2 (.ik denk misschien zelfs 3 maar weet dat niet zeker ) nieuwe tracks van dit album. In ieder geval That’s Why I Believe in Her en come on home (denk ik)

Ik moet zeggen dat ik niet echt onder de indruk van die nummer was. Recht toe recht aan rock met allemaal een saxofoon als extra instrument. Misschien nog eens beluisteren op plaat, maar ik vrees wat middelmaat eigenlijk.

Live was de rest uiteraard gewoon goed. Leuk stel bij elkaar en Nederlandse rock helden.

Ik ben er nu zeker van dat je Regrette ook werd gespeeld.

Die hoes

Je regrette en That's why I believe stonden idd op de setlist. Je regrette wordt al een tijdje gespeeld trouwens, maar ik ben er nog niet weg van. Ook het 2e nieuwe nummer kon me nog niet bekoren. Toen destijds de songs van T&A live werden gespeeld had ik meer een wow gevoel dan bij deze.
My lips are sealed is een leftover van de Tits & Ass sessie, werd in 2007/08 ook wel live gespeeld en vond ik destijds wel en prima song. Morgenavond op Ned3 trouwens een docu over de band, en dan met name over de ritmesectie Rinus/Cesar.

Zojuist van de goede Sint gekregen maar nog niet in de gelegenheid geweest om te luisteren. Kom er op terug!

"Je Regrette" trapt deze EP op gepaste wijze af. De toevoeging van de sax is wel tof, maar men weet toch niet gelijk te overtuigen. Vooral de manier waarop men het "Je Regrette" stuk in het refrein in de mix hebben gezet vind ik niet lekker klinken. Verder is het gospelkoortje dat na Je Regrette opduikt ook een beetje too much. Het gitaarwerk klinkt dan wel weer aangenaam.
"That's Why I Believe in Her" zal geen originaliteitsprijs winnen, maar het (soms bluesy) klinkende gitaarwerk gaat erin als zoete koek. Verder vind ik Hay hier het prettigste klinken.
Op "My Lips Are Sealed" zorgt Rinus Gerritsen voor lekkere bassloopjes. Ook Cesar Zuiderwijk krijgt op dit nummer wat meer de ruimte om zich te laten horen.
Het gitaarwerk van George Kooymans klinkt hier en daar lekker zwaar en ook krijgt de man een wat prominentere rol in de zang. Heerlijk hoe hij in de laatste helft enkel onder begeleiding van een piano kan laten horen dat hij nog steeds een sterke zanger is. Wat mij betreft is dit nummer het hoogtepunt van dit album.
Het erop volgende "Did I Make You Up" vind ik dan weer wat minder. De toevoeging van de sax is wel tof, maar die hammond die hier en daar opduikt maakt het wel erg belegen. De 70's liggen inmiddels ver achter ons.
Het grootste gedeelte van "Come On Home" is akoestisch en rustig, waardoor het accent op de zang komt te liggen. Hierdoor krijgt Kooymans wederom de kans om zijn kunnen te laten horen. Het haast tegen het Country aanliggende gitaarwerk dat hier en daar te horen is maakt het helaas wel weer wat aan de belegen kant. Een klein smetje op een verder wel degelijk nummer.
Een EP die men gemaakt lijkt te hebben voor de nostalgische luisteraars en fans. Mij is het hier en daar wat te ouderwets, maar dat zal voor sommige luisteraars wel prettig zijn.

Zonder de EP al gehoord te hebben... deed de hoes je dit niet al een beetje vermoeden?

Fair point.

Ze hebben het beste in ieder geval niet voor het laatst bewaard. "Je Regrette" knalt gelijk je speakers uit en rockt echt lekker ouderwets, zeker dat lekkere gitaarwerk op het eind. Beste nummer op deze EP. Op de voet gevolgd door de Status Quo-achtige rocker "That's Why I Believe In Her." (Zijn er meer die aan de Quo dachten toen ze dit nummer hoorden?). Klinkt lekker hoor, maar ben dan ook een Quo fan Benieuw hoe deze twee nummers zullen klinken als ze deze (hopelijk) volgend jaar spelen in het Luxor theater.
Dan is de track die daarop volgt, "My Lips Are Sealed," even een let-down. Zonder deze nou echt slecht te vinden, toch Iets teveel een dertien-in-een-dozijn rock-track. "Did I Make You Up" vond ik ook een van de mindere nummers op deze EP (al klonk die sax wel lekker). Ook iets te veel repetitie aan het eind; korter was beter geweest bij dit nummer. Een lekker afsluitend (deels) akoestisch nummer is "Come On Home," met een paar rockende middenstukken. Twijfel hier nog steeds een beetje over of ik dit toch niet beter/mooier had gevonden als een volledig akoestisch nummer, of een volledige rocksong, ben daar ook na een aantal malen beluisteren nog niet helemaal uit. Rond het nu nog naar 4.0 af, maar hangt een beetje tussen 3.5 en 4.0 in eigenlijk.

Bij je Regrette moet ik vooral steeds denken aan clear night moonlight. Een soort zelf plagiaat.

Deze EP is gewoon een lekker tussendoortje met typische Earring nummers.
Ik vind de kwaliteit van de nummers eigenlijk verrassend goed. Het is nergens origineel, maar wel zeer herkenbaar.
Je Regrette en My Lips Are Seales zijn mijn favo 's.

De oudjes kunnen het nog.

lennon schreef:



Daar was ik zelf niet opgekomen maar nu ik een paar keer naar het nummer heb geluisterd snap ik wel waarom je dat vind. Misschien dat het ook haast niet te vermijden is als je zo lang als groep bezig bent.

Buiten dat vind ik de EP een sympathiek gebaar en voor veel Earring fans te prefereren boven de zoveelst verzamelaar.

Er is toch ook recent een 4cd verzameling verschenen

Golden Earring - 50 Years Anniversary Album (2015)

Maar inderdaad leuk dat er apart een nieuw werk verschijnt.

Klopt. Die bedoelde ik.

Wat een heerlijk verjaardagscadeau. Alle vijf de nummers luisteren lekker weg en voegen wat toe aan het omvangrijke Earring oeuvre. Van een vieze slide gitaar, naar lekkere koortjes en pompende bas tot die kleine extraatjes die maken dat de drums wezenlijk stukjes aan songs toevoegt in plaats van enkel voorwaarts helpt. The Hague is geen wereldnieuws meer, daarvoor klinkt het allemaal te vertrouwd, maar is juist van alles dat op de juiste plaats valt. Veelzijdig, fraai en enorm positief.

Het hele verhaal staat hier op Wono magazine.

Goed albumpje zoals je mag verwachten van Nederlands beste pop rock band , inmiddels ook 50 jaar op de been , de volgende keer een volledig album aub

Eigenlijk wel een verrassend leuk plaatje!

Toch maar de rode 10 inch aangeschaft, want het hoort bij de collectie. Had er niet al te hoge verwachtingen van, omdat het live niet echt overkwam, maar op dit album(pje) is het toch wel weer lekker.

Gewoon Earring, zoals het hoort. niets meer, maar zeker ook niet minder.

Een mini-album van de Earring. Het luistert wel lekker weg maar is verder niet echt bijzonder. Niets meer niets minder. Er is van de vijf nummers niet een bij die er voor mij echt bovenuit steekt.

Nu, het is toch wel een sterk album, pardon, EP-tje geworden.
Ik zeg niks, maar 4 nummers van 4 minuten er bij en je zit op 38 minuten. Dan heb je een compleet nieuw album.

Maar wat is een EP nu helemaal.

Het schrijven van boeiend nieuw werk is voor een band met de leeftijd van de Golden Earring niet meer vanzelf gegeven: daar gaat tijd in zitten. Bloed, zweet en tranen. En daarom begrijp ik een EP tussendoor niet. Tenzij ze daarnaast al weer voldoende materiaal hebben voor een geheel nieuw album. Maar dat geloof ik niet.

Het is natuurlijk in de mode. De Foo Fighters maakten recent een sterke EP op alleen maar vinyl. Oorspronkelijk was een EP een 7" vinyl singletje met 4 nummers. Twee op de A-kant en twee op de B-kant. Een kwalitatief succes was het zelden: de groeven stonden erg dicht bij elkaar.

Maar op een cd maakt in geluid 22 of 70 minuten natuurlijk niet uit.

Ik weet het niet. Ondanks een prima Earring niveau van de songs, heb ik geen argumenten voor een tussentijdse EP. Misschien mix ik de beste tracks wel met Tits 'n Ass (2012). Dan laat ik daar een paar mindere nummers van weg en dan heb je een weer een nog beter recent album.

Argrumenten voor een EP waren :
1. Het 50 jubilieum wat in ziggo dome werd gevierd. Hoewel de band an sich al sinds 1961 bestaat, was het 50 jaar geleden dat de eerste single werd uitgebracht. Een platenmaatschappij zag hier wel brood in ( compilatiealbum) en zo werd ook het jubiluem optreden bedacht. Dan spreken we over begin 2015. Daarbij werd er besloten iets nieuws op te nemen, naast de greatest hits albums. zie daar de geboorte van de nieuwe songs
2 de luiheid van de band. Tussen de voorgaande 2 albums zaten al 9 jaar. Hay verklaarde al vaker niet altijd even veel zin te hebben in het schrijven van nieuw ( tekst) materiaal. Sterker nog, Tits & Ass kwam op gang omdat juist Kooymans oude teksten van Barry opdook uit de jaren 90 en hiermee aan de slag ging omdat Hay al jaren niks meer deed. Hierdoor kwam de motor op gang maar duurde het vervolgens wel 2 jaar voodat dat album af was

My lips are sealed is overigens een leftover van Tits&Ass.

Ik snap je beredering wel, maar feitelijk komt het erop neer dat de band een 'kadootje' wou maken voor het jubileum en de fans ( dus niet alleen een compilatie album ) en de band eigenlijk te weinig tijd/motivatie/materiaal had liggen om een vol album op te nemen.
Daarbij zijn ze te druk met nevenactiviteiten, Zuiderwijk met zijn drummoires en workshops, Rinus in zijn Garage ( thuis studio) en Kooymans o.a ook met Boudenwijn de Groot, Hay met de flying V. De Earring bestaat niet echt meer in de studio denk ik, maar meer voor de optredens in de schouwburgen, festivals en hier en daar 013, Effenaar, Metropool etc.

Wat betreft dat mixen van T&A met deze Ep, dat heb ik ook gedaan op mijn ipod ?Van het eerste wat geskipped en 2 nummers van The Hague ervoor terug.

Wat flarden gehoord, maar ik vind het allemaal niet zo bijzonder.
Ik mis eigenlijk wat originaliteit en verrassende hooks.
Maar voor een eerlijk oordeel zal ik het eens compleet beluisteren.

Dat laatste: volgens mij wordt/werd er behoorlijk getoerd de afgelopen jaren dus van luiheid zal ik ze dan niet snel betichten.

Maar per saldo kunnen er dus nog vrij snel 5 nummers gezocht, gevonden, geschreven en opgenomen zijn indien nodig. Althans, binnen een aantal maanden als je naar The Hague kijkt.

Ja, de ene oudere band/artiest is moeilijker te motiveren een nieuw album te laten verschijnen dan de andere. Soms wordt er ook jaren over gedaan, willen ze in kwalitatief opzicht het oude niveau op zijn minst benaderen.

En daar komt dan nog bij het grote gebrek aan verkopen van een nieuw album. Commercieel valt er geen eer meer aan te behalen.

Al met al, als ik de Earring zou zijn geweest, had ik er toch een paar nummers bij gescharreld en een volwaardig album uitgebracht. Dat is toch iets waar je uiteindelijk op wordt afgerekend. Op The Hague afgerekend had het op zich een goed album kunnen worden, inderdaad op een vergelijkbaar goed niveau als Tits&Ass.

.

Luiheid sloeg op het maken van nieuw materiaal, niet op het spelen. Vandaar dat ik ook refereerde aan Barry en ook Tits & Ass ? En zie daar dus ook de reden dat er maar 5 songs zijn. Voor december moest het af zijn ivm Ziggodome. In die tijd krijgen zij geen 10-12 songs meer op band,dus vandaar het idee van een kadootje in de vorm van EP. Je ziet trouwens aan de lyrics hier op The Hague dat Barry veel op repeat heeft gedaan ( coupletjes gedubbeld etc, veel herhalingen)
Geloof mij, een vol albumhad minimaal een jaar extra gekost, zoals T en A ook al 2-3 jaar kostte. Kooy winkelt ook graag elders ( samen met Boudewijn de Groot en Henny Vrienten) en Barry met zijn Flying V, waar in mei een cd van komt. Die tijd was er niet, het moest af voor Ziggo50.

Overigens gaat het spelen ook minderen , geplende optredens in 2017 zijn inmiddels gecancelled. Reden onbekend

Er is een nieuw album van Barry Hay verschenen maar die kom ik vreemd genoeg nergens tegen op de site of kijk ik verkeerd. Je zou verwachten dat die er al op zou staan.

Maar dus niet op de site, vreemd. Toch een redelijk grote naam lijkt me.

Ik heb een poging gewaagd om Barry Hay op de site te krijgen.

Lekker plaatje met bovengemiddeld song materiaal (vooral Je Regrette,That’s Why I Believe in Her en Come on Home bevallen me) en een prima productie.
Niks mis mee.