Last in Line - Heavy Crown (2016)

Dit belooft wat. Vivian Campbell, Jimmy Bain, en Vinny Appice die gaan proberen het geluid van de vroege DIO levend te houden met nieuwe zanger Andrew Freeman. De debuutsingle 'Devil in Me' belooft wat.

Hmmmm, net paar keer de single geluisterd. Ben dr niet echt kapot van, vind hem nogal saai helaas.

De heren die te horen waren op Dio's Holy Diver t/m The Dio EP/Intermission. De eerste single klinkt al best goed.

Zojuist het nummer martyr gehoord klinkt toch wel heel erg lekker ben zeer benieuwd.

Dit is dus officieel het laatste album met Jimmy Bain op bas.

Starmaker clip net bekeken. Wat een voorspelbare saaie rommel.

Onverwachts Jimmy Bain's zwanenzang geworden. Ik heb begrepen dat de beste man nog een best grote inbreng heeft gehad in de uiteindelijke sound van dit album. De een zal dit inderdaad zien als weinig originele muziek, daar waar de ander de trip down memory lain wel kan waarderen. Ik denk dat ik wel bij die laatste doelgroep hoor, want ik vind dit toch wel een erg degelijk album.
De heren wilden duidelijk terug naar de originele Dio sound en slagen hier nog best goed in. Zanger Andrew Freeman doet het best goed als zanger. Hij probeert soms wel iets teveel op Dio te lijken, maar doet dit ook nog best aardig. Hij weet wel gelijk lekker te vlammen op albumopener "Devil in Me" en het uptempo "Martyr". Op dit laatste nummer laat Freeman iets meer van zichzelf zien dan de Dio copycat die hij in het openingsnummer probeert te zijn.
Instrumentaal gezien staat het album als een huis. Gitarist Vivian Campbell laat goed horen de iets zwaardere stijl van gitaarspelen nog niet verleerd te zijn. Best knap na al die jaren bij Def Leppard.
Daarnaast staan de bas en drums ook lekker vol in de mix en hieraan kan je goed horen dat de heren dit album in goede harmonie hebben gemaakt. Ze staan allen op hun eigen manier in de picture en dat is heerlijk om naar te luisteren.
Heavier dan het meeste andere spul dat van het Frontiers label afkomt, maar dat viel te verwachten met dit concept. Als liefhebber van (old school) Heavy Metal vind ik dit toch weer een lekker album hoor.

Door het overlijden van Bain best beladen dat op het einde van "I Am Revolution", ik geloof dat Campbell de woorden uitspreekt, "Though we might die, today we live" zegt.

Tjonge ik zie Jimmy Bain nog zo staan op het podium. In het publiek een jonge buizen die naar zijn heldenband Dio stond te kijken en luisteren. En nu is Jimmy Bain dood.
The Last In Line ..
Ga maar na wie er uit die periode, hangende rond Dio, Rainbow, etc. al overleden is. Cozy Powell, Ronnie James Dio, John Lord, Gary Moore, producers.
Ga dit album absoluut luisteren. Net wat Metalhead99 zegt, Jimmy schijnt behoorlijk invloed op de uiteindelijke sound van dit album te hebben gehad.

Het blazen van nieuw leven in de gouden Dio-periode was een iets te zware kroon om op te zetten, zo blijkt uit deze ronduit matte en ongeïnspireerd klinkende tweedehands bagger wat de heren op tafel leggen. Coverbandje voor op podium, oké. Maar meer hoef ik er niet van te weten.

De single 'Devil In Me' beviel me wel, maar een heel album vol... dit is echt saaie, voorspelbare metal dat slechts in de verte iets weg heeft van de Dio band. De zanger lijkt een Glenn Hughes kloon te zijn en laat ik Glenn Hughes nou net niet zo'n fijne zanger vinden.

Eens, hierop hoor ik heel weinig Dio op terug. Dat de zang niet hetzelfde peil heeft als het origineel is te begrijpen, maar het songmateriaal is uiterst zwak, dat had ik anders verwacht van Vinny Appice, Jimmy Bain en Vivian campbell (met ook nog es Jeff Pilson achter de knoppen). Ik heb deze kritiek eerder op internet geuit met het antwoord van mensen die zeiden "Ze proberen ook niet per se Dio te kopiëren."
Maar vergeet niet dat Vivian Campbell aan het begin van dit project de naam Dio wilde claimen (te idioot voor woorden), Misschien is met het niet krijgen van de naam ook het idee van de muzikale koers weg gekieperd...

Dit is inderdaad toch een fijn album. Ik heb lang getwijfeld het te kopen, vooral door de lage waarderingen hier. Maar er is echt niks mis mee. Integendeel, heerlijk pure heavy metal waar de passie van afstraalt en die op een leuke manier aan Dio doet denken. Daar krijg ik nooit genoeg van.

Lekkere muziek. Starmaker is mijn favoriet!

Valt wat tegen, had er meer van verwacht.

Ik heb mijn geld gezet op Dream Child

Sterk album van de gevestigde orde ( Vivian blijft een top gitarist)