Frost* - Milliontown (2006)

Dit is een plaat waar ik echt naar uit kijk. Een project opgestart door zanger / toetsenist / producer Jem Godfrey met de hulp van gitarist John Mitchell (Arena, Kino), bassist John Jowitt (IQ, Jadis) en drummer Andy Edwards (IQ).

Voor diegene die gek zijn op leuke weetjes: Jem Godfrey heeft al zeker 1 Ivor Novello Award op zak voor een plaatje wat hij gemaakt heeft met een Britse Idols-achtige popster. Maar hij is daarnaast ook nog eens de man achter de grootste hit, Whole Again, van Atomic Kitten.

Dit moet echter een puur maar modern progalbum zijn, gelikt maar ook heftig.

Dit leek mij inderdaad ook wel interessant, IQ en Arena zijn toch altijd leuke bands en het Kino-project (wat geen eenmalig project lijkt te zijn) was ook behoorlijk geslaagd wmb.

Hmm... ben er toch bang voor dat Kino niet meer zo snel een vervolg zal krijgen. Zeker dit jaar en ook volgend jaar is Pete Trewavas niet beschikbaar verwacht aangezien er begin volgend jaar een nieuw Marillion album is dat gepromoot moet worden. Maar aan de andere kant heb ik wel weer berichten gelezen dat John Mitchell en John Beck wel aan het schrijven van nieuw materiaal zijn begonnen.

Een update:

- Jem Godfrey heeft nu een tweede Ivor Novello Award op zak en heeft o.a. de laatste tijd in de Real World studio's (eigendom van Peter Gabriel) gezeten werkend aan een pop-album (artiest nog niet bekend gemaakt) samen met songschrijvers die eerder materiaal voor Christina Aguilera hebben geschreven.

- dit album is simpelweg een knaller. Wow, een productie om door een ringetje te halen. Leuk is dat eigenlijk geen van de nummers op het eerste gehoor bij elkaar passen maar dat het kwartje toch wat langer nodig heeft om te vallen. Een nummer dat het wel gelijk goed doet is Black Light Machine... wat een waanzinnige gitaarsolo van John Mitchell en dan zijn we nog maar halverwege het nummer want Godfrey schudt ook een solo van jewelste uit zijn keyboard.

Ik moet het album nog gaan beluisteren, maar vrees dat ik - net als voor Kino - ook hier niet echt enthousiast voor zal geraken.

Ik zou hier een opmerking kunnen plaatsen dat wat mij betreft de bandnaam naar alle waarschijnlijkheid meer dan uitstekend de lading dekt...

Tja, als je dit gaat beluisteren met de gedachte dat dit de redding van de prog moet zijn dan zal hij je flink tegen vallen. Als je gedurfde, gekunstelde, grensverleggende muziek verwacht idem dito.

Dit is simpelweg een toegankelijk, modern geproduceerd progalbum die mij op z'n minst een lekkere adrenaline boost geeft. Op een emotioneel vlak is het niet echt een album dat mij weet te raken (tenminste, nog niet) maar dat verwacht ik er ook niet van.

Ben toch heel benieuwd. Dat IOPages een progalbum de hemel in prijst is niet bijzonder, maar dat Oor dat ook doet mag toch wijzen op een uitzonderlijk progalbum.

In veel recensies wordt Kino genoemd, maar hopelijk is het toch wat meer avontuurlijkdan Kino.

De link naar Kino word met name gelegd omdat beide acts zich richten op een toegankelijke vorm van prog. Frost voegt daar dan nog wel weer een ietwat grilliger karakter en gedurfdere productie aan toe. John Mitchell is echter wel een betere zanger dan Jem Godfrey.

De release datum is fout, hij is al uit (sinds) vandaag. Voor mij zijn 1, 5 en 6 de betere nummers. 2 en 3 zijn niet slecht, nummer 4 is het minste, maar heeft nog tijd nodig om in te zinken. Het hele album heeft nog zijn tijd nodig.

Eerste indruk is dat het gevoelig is qua presentatie, omdat je nog wel contrast wil houden in de (relatief) drukke muziek. Nummer 4 had wel iets minder effecten mogen hebben.

Ik ben niet bekend met Arena, IQ of kino, dus vergelijkingen kan ik niet trekken. Op het ene moment is meer prog als op het andere moment, maar gelukkig klinkt het niet als standaard spul.

Meer komt nog wel.

Jammer genoeg nog geen samples te horen via hun site

Samples heb je toch niet veel aan, je moet het geheel horen voor een oordeel, ik heb gelukkig de hele cd kunnen luisteren voor aankoop (nee, niet gedownload) en zo kunnen oordelen dat er voldoende mooi/apart materiaal op zat (vooral lied 1, 5 en 6). Zoek dus een zaak op die de cd verkoopt. Als je specifieke vragen hebt, mag je die best stellen.

Ik heb een paar nummers gehoord nu en zonder aarzeling besteld... klinkt erg goed...

Zal hem maar eens bestellen

erg goed album, veel symfonischer en avontuurlijker dan het album van Kino.

Het intro van dit album is echt briljant!!

Overigens wordt It Bites weer bij elkaar gebracht helaas zonder Francis Dunnery maar als vervanger, wie anders, John Mitchell

Ben er nog niet helemaal uit, nummer 2 en 4 zijn missers. 3 was acceptabel als vuller geweest, als 2 en 4 beter waren geweest.

Ik hoop dat ze de volgende keer meer macrodynamica in stoppen (gemiddeld zachter met meer uitschieters die een gevoel van ruimte geven).

Muziek is heel kieskeurig qua apparatuur, er moet sprake zijn van goede scheiding van geluid (gelaagde structuur).

Ik luister vooral naar 1, 5 en 6, waarbij 6 op het moment toch het mooiste is.

Twijfel nog tussen 3.5 of 4 sterren.

Uiteindelijk gegaan voor 3.5, omdat met een paar missers op het album je geen 4 sterren bij mij kunt krijgen.

Fantastisch mooi album, lekker moderne progrock.
Zal 'em net zo koesteren als die van Kino.

John Mitchell wordt zo langzamerhand 'the king of british progressive rock', kan deze man nog iets verkeerd doen ?

4 sterren met uitzicht op 4,5 ?

Huh? Zit 'ie niet in Arena...?

de John Wetton van de jaren "NU". Ow ja bij welke legendarische zanger/bassist zit hij ook nog in de band...........juist J. Wetton

kijk nou, we zijn het eens... Overigens vind ik dat John Mitchell's kwaliteiten schromelijk overschat worden. Op zijn terrein zijn er in de hedendaagse prog veel betere muzikanten (gitaar & zang dus)

qua zang zijn er inderdaad wel betere (al klinkt niet slecht hoor, liever hem dan Rob Sowden) maar zijn gitaarkunsten zijn best wel oké hoor. Wetton heeft hem bij zijn eigen band genomen omdat hij vrijwel perfect de King Crimson partijen kon doen. En je weet als Wetton iets vindt dan ben ik dat daar gewoon mee eens

Nou sorry hoor, maar ik heb John Mitchell nog nooit echt a la Robert Fripp horen spelen.

Wie wel? Fripp is buitencategorie.

dan is de vraag of jij Wetton wel eens live heb zien spelen (in t echie of op dvd) of dat je dit baseerd op Mitchell's werk bij zijn "andere" bands

Als ik een mening verkondig dan doe ik dat altijd op basis van persoonlijke ondervinding. Dus ja, ik heb Mitchell met John Wetton zien spelen en nee, hij speelde toen zeker niet als een Robert Fripp.

De vraag is dan ook gerechtigd of jij uberhaupt de speelstijl van Robert Fripp, uit de periode waar in John Wetton bij King Crimson zat, wel kent.

het is wel een beetje off topic, maar ik zit te genieten!

Neen, geenzins! Sterker nog ik heb nauwelijks verstand van Prog/symfo. Heb jij nog een suggestie hoe ik hier meer over te weten kom?

Ik wist het! Ik wist het!

hij wel