Ina Forsman - Ina Forsman (2016)

Wat betreft mijn muziekbeleving het volgende; tussen mijn 17de en 25ste was ik tijdens de concerten vooral van hot naar her aan het bewegen en kletsen met jan en alleman. Delen van het concert gingen half of helemaal aan mij voorbij. Nu ben ik veel meer gefocust en probeer vanaf de eerste noot alles in mij op te nemen.....ga ook niet met mijn mobiel lopen te klooien en zoek vaak een plekje achter in de zaal waar vaak nog de meeste ruimte is en je redelijk ongestoord het concert kan volgen. Daarbij zijn mijn concert-aantallen per jaar alleen maar gestegen, destijds ging ik ook veel meer echt uit en was 20 de max, nu zit ik al snel tussen de 30 en 40 concerten per jaar, van hele onbekende en/of locale bands tot meer gevestigde namen. En 1 van die concerten dit jaar zal absoluut Ina Forsman het affiche bekleden..van velen weet ik niet welke kant het uit gaat, deze zangeres valt daar buiten, zou het heel onwaarschijnlijk vinden als zij zich geen prominente plaats in de muziekwereld weet te verwerven.

Waar in de zaal je een concert beleeft kan een wereld van verschil maken. Langs de zijkant en hoog kun je alles mooi overzien maar bijv. helemaal vooraan staan maakt vrijwel elk concert legendarisch. Ook bij 'mindere bands' of bands die eigenlijk niet zo je genre zijn is een dermate concertbeleving meestens onvergetelijk. Soms sta je er twee uur lang zonder aanvoer van nieuw drinken. Je staat je plek natuurlijk nooit af. De artiest kun je aanraken.
Met 'de bek aan het hek', zoals Gloeilamp het ooit zo mooi verwoordde.
Op die manier ben ik sinds hun concerten helemaal 'om' gegaan voor o.a. The Undertones met Feargal Sharky, Rod Stewart, Depeche Mode, Normaal, Uriah Heep, Y&T, Arno Hintjens en zovele anderen.

Ieder zijn beleving....niks mis mee

Opmerkelijk: ik ga juist altijd zo ver mogelijk naar voren omdat ze achterin hun mond niet kunnen houden.

Heb ik eerlijk gezegd weinig last van

Ina Forsman haalt haar inspiratie van oudsher uit artiesten als Etta James, Aretha Franklin en Sam Cooke. Het is landgenoot en harmonicaspeler Helge Talqvist die haar na haar magistrale optreden in Idols introduceert in de wereld van de Blues. Forsman steekt in interviews haar dankbaarheid voor de inspanningen van Talqvist dan ook niet onder stoelen of banken.

In 2014 vertegenwoordigt Ina Finland op de Blues Challenge in Riga. Daar maakt ze wederom grote indruk met haar vocalen en zelfverzekerde voorkomen. Voor Thomas Ruf van het Duitse Ruf Records genoeg om in haar carriere te investeren. Ze stuurt Forsman naar Austin Texas om met een aantal topmuzikanten haar echte debuut op te nemen. Was het album met Talqvist nog niet meer dan een smaakvolle reeks covers, voor haar nieuwe album schreef ze op het slotnummers alle nummers zelf en met hulp van Tomi Leino schreef ze de muziek. Voor Forsman is het erg belangrijk om de nummers zelf te schrijven om zo iets echt van jezelf te kunnen laten zien. Dat ze dat doet blijkt wel uit de nummers over dronken sex en de relatie met haar ex, zeg maar blues. Dat is een van de dingen die haar onderscheidt van vele andere vocalistes die wel kunnen zingen maar vaak voorgekauwde teksten zingen.

De keus van Ruf om haar met beste artiesten te laten werken in Austin is hoorbaar in de kwaliteit. Het warme gitaarspel van Laura Chavez, de diverse blazers. Overal hoor je de klasse van de van af. Daarom wil ik graag even producer en saxofonist Mark Kazanoff noemen. Het is zeker ook aan hem te danken dat de plaat zo compleet is. Nergens wordt er ook maar iets overdreven. Geen overdreven solo's, geen overdreven bombast en geen aanstellerige zang. Het plaatje klopt volledig. Het is geen pure blues geworden, maar meer een mengvom van soul en blues. Hierdoor is het zeker geschikt voor een wat breder publiek.

Forsman zal dit jaar veelvuldig te zien zijn als lid van de Blues Caravan, dit jaar de Blue Sisters geheten. Forsman speelt daarin samen met Layla Zoe en Tasha Taylor. In Nederland treedt de Blues Caravan sowieso 3 keer op, maar mensen die vlakbij de grens met Duitsland wonen kunnen bij wijze van spreken een plaats uitzoeken en je kunt er zeker van zijn dat ze er speelt. Het is natuurlijk wel een Duits initiatief.

Hoe groot Forsman gaat worden is onmogelijk te voorspellen, maar het lijkt me toch dat ze in de komende jaren veelvuldig op de diverse Bluesfestivals te zien zal zijn in Europa. Ze heeft nu al 10 eigen nummers en kan aan elke soul/blues classic een eigen draai geven. De ingrediënten voor een succesvolle carriere zijn er in ieder geval.

Deze plaat verveelt nog geen moment.....de cohesie tussen zang en muziek is bijzonder aangenaam

Daarom wordt muziek ook uitgevoerd door een band met een zangeres, lead en zang volgen de melodie en drum + bas (de ritmesectie) geven het tempo aan. Nou zijn drummers raar volk, dus die moet je wel in de gaten houden.

Dit album blijft keurig binnen de piketpaaltjes van het genre. Ina doet nergens 'ns lekker gek - zoals die Amerikaanse die ooit de US versie van de talentenjacht won, Anastacia.

Ik denk dat ik liever naar Aafke Romeijn, Fridolijn of Eefje ga kijken - is de kans op een verrassing groter.

Kijk eens voor de lol naar live-opnames van deze dame op YouTube..........misschien vindt je dat verrassend goed............maar volg vooral wat jezelf leuk vindt ( ik vrijdag naar Bettie Serveert en Claw Boys Claw, kan ook aangename verrassingen opleveren)

Misschien een goed idee, het was ons al duidelijk, dat je het album niet geweldig vindt en dat je liever naar Amy Winehouse, Adele en consorten luistert. Veel plezier ermee!

Verkeerde conclusie, in dubbel opzicht:

1. Live muziek is absoluut niet identiek aan muziek op plaat. Waar live goed musiceren je mee kan nemen - ook al is het genre niet helemaal het jouwe - geldt door voor cd/lp minder. Komt ze in de buurt, ga ik wellicht kijken - live is toch anders!

2. Dit genre bestaat al zeker 40 jaar en verrassingen - zoals in vernieuwingen - zijn redelijk ver te zoeken. Iets kan goed uitgevoerd ziin, maar je verder weinig doen en dan nog kun je het vakmensschap herkennen.

Tav de andere vocalistes is het mij een raadsel waarom je de twee A's noemt - de een dood, de ander hoorbaar levend, (overigens heb ik beide 6-7 jaar geleden gezien). Interessanter vind ik de andere genoemden, de anwuchs. bijv een Fridolijn.

Fridolijn ken ik, maar die opereert in een ander genre.

Een zangeres die "opereert", pakt die de microfoon vast met rubberen handschoenen?

Op mijn keteltje zwarte poets willen smeren , terwijl jouw potje net zo zwart is: sinds wanneer "opereren" de twee A's dan in hetzelfde genre als deze Ina - dat vind ik wel heel rekkelijk - zeker voor een muziekliefhebber die normaliter in een ander genre (folk, akoestisch, rural etc) "opereert".

Zal ik dan maar niet meer posten hier?

Heb vanavond nog eens de proef op de som genomen bij een concert van Claw Boys Claw. Vooraan begonnen....... wel heel plakkend en omgeven door een zee aan 'filmende'mobieltjes.. vervolgens in het middengedeelte bijna continue omvergelopen door inkomende of terugkomende mensen en ja toch maar weer besloten om achteraan plaats te nemen... met veel ruimte... prachtig overzicht... perfect geluid ( hulde daarvoor ) en ja af en toe kwakende mensen, maar zeker niet storend.... kreeg je trouwens niet eens de kans voor, deze zanger durft het aan om live zijn ziel bloot te leggen en te werken met jonge muzikanten die voor een geweldig strak en enerverend geluid zorgen. Vernieuwend...nou nee... pakkend des te meer........... voor mij geldt oprechtheid, spelplezier, de stem, de jonge geest, charisma, speelsheid, interactie met publiek als een groot goed van muziek

De concerten/het festival wat ik dit jaar zeker niet wil missen zijn de kwieke oudjes Bruce Springsteen op het Malieveld, Rod Stewart in Amsterdam en Glascow, het gezelligste festival en jezusminna wat een line-up Best Kept Secret en de Blues Caravan in Helsinki en Amsterdam met Tasha Taylor, Layla Zoe en Ina Forsman. Dit gaat absoluut een prachtig jaar worden, kijk erna uit.

Een oproepje; kan iemand iets vertellen over Lura; sinds 19 april hier niet meer actief....de man die mij in contact bracht met onder andere Alex Hodgson...Kelley Mickwee en Ina Forsman

vroeg het me ook al tijdje af.. zal proberen via via na te vragen wat de reden is.

Same here. Geen PM's meer, geen posts meer, stil op z'n blogspot. Waar is ie?

Hoop vooral dat deze jongeman gezond is en anderen blijft inspireren....

Is weer terug

Zoals ik nu kan overzien is er nauwelijks ( Hendrik68)/of niemand op deze site naar concerten geweest van Ina Forsman together with Layla Zoe en Tasha Taylor en Kelley Mickwee en oud/jong van geest/spirit gediende Rod Stewart en Bruce Springsteen......... of vergis ik mij sterk!

Alleen naar Springsteen

Dit weekend nog een soort afterparty....aan het nagenieten van opnames op Youtube...ongekende klasse!

Zeker
Ik heb de Barcelona show opgehaald op http://live.brucespringsteen.net
Staat ook een cd met solo optredens uit 1990, morgen op de krenten uit de pop

Ik zeg: Ina Forsman.

Ik zeg; Ina Forsman is live fantastisch....Bruce Springsteen magistraal en luister eens naar Rod Stewart live in Hyde Park 2015.....mag er absoluut ook zijn..........bijzonder en memorabel concert!

Live de openbaring van 2016. Ina Forsman en het podium zijn voor elkaar bestemd; wat een geestdrift, wat een warmte, wat een ongepolijste power, wat een stem, natuurlijke timing en vibratie.........machtig en prachtig tegelijkertijd.