Ina Forsman - Ina Forsman (2016)

Zelfbewust in de camera kijkend staat de pas 19-jarige Finse blues zangeres Ina Forsman afgebeeld op hoes van haar debuutalbum. Op de binnenhoes is een grappige foto te vinden van een 6-jarige Ina die vol overgave met wagenwijde open mond zingend aan haar speelgoedgitaar staat te plukken. Op die leeftijd wist ze het al zeker: ze wilde maar één ding en dat was zangeres worden.

Nationale bekendheid kreeg ze in Finland toen ze in de finale van het tv-programma Idols een fantastische vertolking bracht van de Etta James song All I Could Do Is Cry. Ook de bekende Finse mondharmonicaspeler Helge Tallqvist raakte er danig van onder de indruk. Al spoedig mocht Ina regelmatig met zijn band meespelen.

In 2013 verscheen het album Ina Forsman with the Helge Tallqvist Band. Helge Tallqvist is de afgelopen jaren uitgegroeid tot haar mentor en niet alleen op muziekgebied. Veelvuldig treedt ze op, onder anderen ook in Nederland. Ze speelde met fantastische musici als Guy Verlinde, Steven Troch, en onze eigen Richard van Bergen en werd daardoor snel een betere zangeres.

Platenbaas Thomas Ruf onderkende ook het grote talent van Forsman en gaf haar de gelegenheid haar debuutalbum op te nemen in Austin, Texas met gelouterde muzikanten. Naast een geweldige zangeres blijkt ze ook nog een begiftigd songschrijver te zijn. Ze schreef tien van de elf liedjes zelf. Acht ervan schreef ze samen met Tomi Leino.

De teksten schreef ze alleen en handelen zonder uitzondering over de liefde. Zo is Pretty Messed Up een laatste liefdesverklaring aan haar ex-vriendje en handelt Bubbly Kisses over seks in dronken staat. Het intro door de blazers in Pretty Messed Up zou overigens ook het intro van een Van Morrison nummer kunnen zijn.

Naast die eigen nummers brengt ze een fraaie vertolking van Nina Simone’s I Want a Little Sugar in My Bowl. Farewell zou overigens niet misstaan op een Grace Jones album. De geweldige musici tillen het al hoge niveau van de songs nog een treetje of twee hoger. Het spelplezier is hoorbaar. Naast blues-, zijn er ook soulinvloeden te horen.

Dit debuutalbum is een heerlijk gevarieerde cd geworden. Voor mij is het overduidelijk, Ina Forsman wordt de komende jaren een van de grote blues- en souldiva’s.

Op het album met de Helge Tallqvist Band liet Ina Forsman al horen over een gouden strot te beschikken. Blues was daar waar het om draaide en blues is nog steeds van groot belang op haar 'eigen' debuut.

Maar nu horen we een wat radiovriendelijker geluid, doordat er wat meer pop, soul en r&b doorheen gemengd is. Hierdoor sluit dit album mooi aan bij dat van Nathaniel Rateliff & The Night Sweats die er recentelijk ook aardig wat aandacht mee wist te vangen.
Het is denk ik ook niet gek als ik de naam Amy Winehouse erbij haal. Toch is dat misschien wel iets te veel eer. De stem van La Winehouse vind ik nog karakteristieker en haar nummers raken me net iets meer.

Ina zingt over Bubbly Kisses en misschien is dat bubbly ook wel een term die bij dit album past. Heel fijn, maar voor het nog grotere werk heb je een ferme tongzoen nodig. Het is dat wat me voor nu nog even weet te weerhouden van een torenhoge score.

Maar mijn 4* staat er dan wel met kracht, want Ina Forsman levert hier een ongelooflijk lekker album af en ze laat gelijk al zien dat we rekening met haar moeten gaan houden. Ze is immers nog jong en ik ben er van overtuigd dat ze met nog veel grootsere albums kan komen.
De stem heeft ze al en die zal alleen maar rijper worden. De begeleiding is nu al ijzersterk, dat zit al helemaal goed en met die nummers komt het ook wel goed, want daar is nu al niet veel mis mee.

Ina Forsman levert een album waar ik op hoopte en wat ik verwachtte. Ik had het extra leuk gevonden als ze me werkelijk van mijn sokken zou blazen en dat is niet het geval. Maar damn, wat lekker allemaal!

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Ina Forsman - Ina Forsman - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Ina Forsman is een jonge Finse zangeres, die een paar jaar geleden opviel in de Finse editie van de talenjacht Idols. Dat moeten we direct maar weer vergeten, want het niveau van talentenjachten is Ina Forsman al lang ontstegen.

Voor het opnemen van haar debuut toog ze naar Austin, Texas, alwaar ze de studio in mocht met een aantal gelouterde blues muzikanten.

Deze muzikanten zetten op het titelloze debuut van Ina Forsman een geluid neer om van te watertanden. Het is een geluid dat bestaat uit gelijke delen soul en blues en hier en daar een beetje jazz en het is een geluid dat vraagt om een zangeres die heel stevig in haar schoenen staat.

Nu zijn er wel vaker piepjonge zangeressen die dit aan blijken te kunnen (denk aan het geweldige debuut van Joss Stone of het pas later gewaardeerde debuut van Amy Winehouse), maar het blijft toch een uitzondering. Alle reden dus om heel druk te doen over het debuut van Ina Forsman, want kan deze jonge Finse zangeres zingen.

De ouwe rotten die haar debuut inkleuren kunnen heerlijk uitpakken, maar meestal geven ze Ina Forsman alle ruimte. De Finse zangeres vult deze ruimte prachtig in met vocalen die uit durven te halen, maar die ook niet bang zijn voor ingetogen passages.

Ina Forsman schreef zelf de meeste songs voor haar debuut, maar het hadden ook allemaal soul- of blues klassiekers uit vervlogen tijden kunnen zijn, wat iets zegt over haar talent.

Wat ik uiteindelijk nog het knapst vind aan deze plaat is dat Ina Forsman op haar debuut nooit teveel op de voorgrond probeert te treden met overdreven uithalen of net wat teveel stembuigingen en ook geen enkele poging doet om hitgevoelige muziek te maken. De jonge Finse zangeres zingt uiterst functioneel, maar iedere noot is raak en tradities worden prachtig in ere gehouden.

Het titelloze debuut van Ina Forsman laat minstens net zoveel potentie horen als de platen van Amy Winehouse, maar hopelijk kunnen we wat langer van haar genieten. Dat Ina Forsman een hele grote gaat worden is na beluistering van haar debuut wel duidelijk. Erwin Zijleman