Ihsahn - Arktis. (2016)

Ah, een nieuwe van Ihsahn. Ben benieuwd, de man heeft toch reeds een interessante solo-carrière weten uit te bouwen.

De eerste track staat al een tijdje online: Mass Darkness

Deze plaat gaat een stuk toegankelijker worden dan Das Seelenbrechen, dat heeft Ihsahn al bekend gemaakt. Mass Darkness is in ieder geval een erg lekkere track.

Inderdaad, lekker nummer! Ik krijg er gelijk zin in.

Candlelight is opgekocht door Spinefarm. Het album had in januari moeten verschijnen, maar is uitgesteld, en niet tot maart, zoals hier staat vermeld, maar tot 8 april.

Nieuwe track: Pressure

Gisteren voor het eerst beluisterd en Arktis is de toegankelijkste soloplaat van Ihsahn tot nu toe. Het is vooral een hele gevarieerde plaat geworden waarbij ieder nummer iets anders biedt. Qua geluid is Arktis een vrij softe plaat met veel progrockinvloeden, maar je hoort nog steeds dat Ihsahn een van de songschrijvers van Emperor was, die dreigende blackmetalakkoorden zitten nog steeds in de muziek, alleen zijn ze nu omgeven door jaren '70-orgeltjes en subtiele fluisterende jazzy drums. De grootste verrassing op deze plaat is South Winds, dat gewoon een industrialkraker is met een gruwelijk catchy refrein. Deze moet ik meer luisteren voor een goede beoordeling.

Wat. Een. Geweldige. Plaat! Ik heb vanmiddag mijn vinylversie van dit album kunnen ophalen. Al snel tijdens de eerste luistersessie verschijnt een lach van oor tot oor die er gedurende het gehele album niet meer af te krijgen is. Bij de tweede luisterbeurt wordt mijn lach zo mogelijk nog breder. Wat laat Ihsahn een belachelijk gave combinatie aan muzikale stijlen horen! En wat is het bij vlagen enorm catchy. Een cijfer laat ik nog even achterwege tot ik de plaat nog wat vaker gehoord heb maar het gemiddelde van 3,30 (na 5 beoordelingen) lijkt me in ieder geval veel te laag.

Wat een gave plaat, de nieuwste worp van Ihsahn! Om te beginnen al de fijne open productie die de muziek prettig luisterbaar maakt. Niet in de laatste plaats mogelijk gemaakt door de heerlijke droge sound van de gitaren.

De plaat schiet uit de startblokken met Dissasembled. Een fijne riff voert het nummer aan en het contrast tussen de beklemmende coupletten van Ihsahn en het fantastische door Einar Solberg gezongen refrein maakt dit nummer een genot om te luisteren. Bij Mass Darkness wordt er qua tempo een schepje bovenop gegooid. Wat een energie in dit nummer met wederom een geweldig refrein. Het is gelijk vanaf de eerste nummers duidelijk dat Ihsahn voor een meer directe aanpak heeft gekozen in zijn nummers. Vanaf 'South Winds', de wat industrieel aandoende opener van kant B, komt er weer een beetje ruimte voor experimenten. Dit nummer is dan ook gelijk een van de iets mindere nummers. Gelukkig wordt met 'In The Vaul' de stijgende lijn weer ingezet.

Een van de andere hoogtepunten van dit album is 'Until I Too Dissolve'. De geweldige openingsriff brengt de luisteraar met de teletijdmachine terug in de jaren '80, een sfeer die gedurende het gehele nummer blijft doorschemeren. De term catchy is hier op zijn plaats. Met 'Pressure' gaan we vervolgens weer terug naar de blackmetal roots van Ihsahn om via 'Frail' en 'Crooked Red Line' weer compleet andere kanten van het muzikale spectrum te ontdekken. Het beste wordt op 'Arktis.' voor het laatst bewaard. Einar Solberg mag nog een keer schitteren op het epische en aangrijpende 'Celestial Violence'.

Ondanks de diversiteit aan invloeden die op de album de revue passeren heeft Ihsahn een verrassend coherent album gemaakt en dat is erg knap te noemen. Iemand waar ik gedurende het beluisteren van dit album regelmatig aan moet denken is Devin Townsend, ook iemand die zoveel verschillende invloeden tot een interessante mix weet te maken. Met een groot verschil: waar Devin Townsend altijd tot het gaatje gaat met het dichtsmeren van alle frequenties weet Ihsahn ruimte te houden in het geluidsbeeld. Dat, en de geboden kwaliteit, maakt dat ik deze plaat graag regelmatig opzet.

Wat jammer dat er zo weinig activiteit op de site is bij dit album. Als dit album eind december niet op mijn jaarlijstje staat dan hebben we een onwaarschijnlijk goed muzikaal jaar gehad

Na het lezen van een aantal recensies toch wel benieuwd geworden naar deze plaat. De laatste worp van Emperor kon mij goed bekoren. Peccatum vond daarentegen ik maar deels geslaagd en het solowerk van Ihsahn heb ik daarom altijd links laten liggen. Iemand nog een suggestie waar ik de special edition voor een schappelijke prijs kan kopen?

Niks aan toe te voegen. Klopt helemaal wat je schreef. Die openingsrif van 'Until I Too Dissolve' kan ik wel tien keer achter elkaar draaien .

Vooralsnog de beste plaat van 2016 voor mij, twijfelgevalletje tussen 4 en 4.5, voor nu 4. Hoogtepunt: Celestial Violence. Wat een heerlijke opbouw en die drums in het refrein zijn fantastisch!

De deluxe editie lijkt overal alweer uitverkocht te zijn. Even doorzoeken nog.

Wat een gave plaat dit! Ik volg Emperor al sinds IX Equilibrium en heb ook de meeste Peccatumplaten beluisterd. Metaalmoeheid en weinig vertrouwen in de koers van Ihsahn (teveel bombast en tierelantijntjes) zorgden ervoor dat ik zijn solocarriere slechts op papier gevolgd heb.

Naar aanleiding van een aantal zeer lovende recensies van Arktis heb ik mij toch maar een deze plaat gewaagd en hij overtreft alle verwachtingen. Bombasme is weliswaar aanwezig en de nummers vliegen soms alle kanten uit, maar nergens verliest Ihsahn de songs uit het oog. Bovendien bevatten de nummers ijzersterke riffs en melodieën.

Enkele voorbeelden: de openingsriff van 'Until I Dissolve', die geweldige saxefoonpartij in 'Crooked Red Line' die jazzy begint en uitmondt in Emperorgrandeur en het refrein van 'Frail' dat dagenlang in je hoofd blijft zitten. Ihsahns cleane zang klinkt bovendien beter dan ooit.

Knap dat een oudegediende als Ihsahn tevoorschijn weet te komen met een plaat, die mijn metalhart weer doet kloppen.

De gebruikelijke avontuurlijke mix van metal in al zijn vormen en meer ingetogen werk, resulterend in wederom een fraai en sfeervol album van deze noorse (eenmans)band. Het songmateriaal is niet over de hele linie even sterk, hoe kan het ook anders gezien de geboden variatie, maar Ihsahn slaagt er steeds beter in om alle uiteenlopende ingrediënten (en dat zijn er nogal wat) te laten samensmelten tot coherente, meeslepende songs.

Heerlijke CD. Jammer van de laatste 3 slechte nummers, want anders had ie zeker een halve ster meer gekregen.

Met grote afstand mijn favoriete Ihsahn-album. En dat wil wat zeggen. Wat Ihsahn hier presteert qua afwisseling in songwriting en memorabele melodielijnen grenst aan het ongelooflijke. Ook tekstueel een intrigerend album. En nee: purist moet je hier niet voor zijn

Zo he, Celestial Violence komt hier op spotify even voorbij. Wat een nummer!!!!