Frank Boeijen - Land van Belofte (2016)

Na een twijfelachtige start ben ik het album steeds meer gaan waarderen.

Heb al het werk van de man, bezoek regelmatig een show en ben zelfs lid van de fbi (frank boeijen informatie ) omdat je daar elk jaar een mooi item cadeau krijgt (vaak een cd met onuitgebracht materiaal) kortom ik luister graag naar zijn muziek.

Toch had ik voor het eerst wat moeite met een nieuw album van hem. Komt het door de vele andere artiesten? Geen idee. Maar het kwartje is toch gevallen uiteindelijk.

Het enige tegenvallende nummer is de song met Paul de Munnik. Te slap en te makkelijk. Ik ben al geen liefhebber van de Munnik en dat dan net dit nummer tegenvalt is veelzeggend.

Knappe plaat weer. Als ik dan toch een puntje van kritiek mag leveren; ik zou graag weer eens horen dat de man wat luider gaat zingen. Naarmate de jaren vorderen wordt het steeds meer ingetogen en dat is zo jammer, want zijn uithalen zijn nog altijd zo mooi.

Frank gisteren zien optreden in Venray en hij speelde 8 van de 11 nummers van dit album. Opvallend vond ik dat het voor mij minste nummer Sluit je Ogen live opeens erg goed uit de verf kwam. Het was natuurlijk een versie zonder Paul de Munnik, maar Frank zong 'm ook nét iets anders en mooier. De nieuwe nummers deden het sowieso goed live, maar volgens mij is dit ook Frank z'n intentie geweest. De erg goede band speelde strak en met veel plezier. Aangevuld met enkele FBG liedjes, 1 uit de Wout Pennings tijd en mooie solonummers zoals Vaderland, de Koorddanser en De Ontmoeting maakte het tot een topavond.

Ik heb je niet gezien!

Lang geleden dat de sublieme gitarist van Frank Boeijen nog eens kan schitteren, met name in 'Weet jij wat het is'. Vanaf 'Genade' miste ik het beetje schwung best wel.