Gang of Four - Entertainment! (1979)

Ja. Maar dan weet je wel in welke hoek het zit.

Maargoed, die hoofdgenres zijn er vast met een reden, die ga ik verder niet in twijfel trekken.

Dubbas, noisy slaggitaar, funkritmes, punk attitude. Dat maakt dit een geniale plaat. Is er trouwens geen grapjas die hier Punk/Funk van gaat maken?

Oh, die gitaar van Andy Gill is echt briljant. Vooral in At Home He's a Tourist (2:55-3:23), Return the Gift (1:48-2:11) Guns Before Butter (2:13-2:28) en uiteraard Anthrax (0:00-2:00 en 3:00-3:48)
Dat gebrek aan behoefte aan het geluid hoe een solo 'zou moeten klinken'. Fantastisch!
En de mondharmonica en zang van King, de briljante bas (Ether!, At Home He's a Tourist!) van Dave Allen en de funk/disco-drums (dat hoort te vloeken met elkaar, zeker als je ook nog eens in een punkband zit, maar dat doet het niet!) Hugo Burnham maken het geheel af.

Perfectie.

met 140 op de snelweg was deze plaat vandaag weer een waar genoegen.

die lekkere basloopjes, dat snerpende (telecaster?) gitaargeluid, dat repeterende bij tijd en wijle aan Hawkwind doen denkende drumgeluid.

yummy yummy ende nog eensch yummy !

IK geloof dat eht een Telecaster is, inderdaad. Ik kom vrij dicht in de buurt namelijk met mijn gitaar (Een London City, model Telecaster).

Melodica, geen mondharmonica. Hier komt de dub invloed weer naar voren.

Melodica? Heet dat zo?
Kunt u het verschil uitleggen?

Eh... Een melodica is een soort mondharmonica met pianotoetsen ofzo

Augstus Pablo gebruikte het ding o.a. bij de dubs van King Tubby, dus dat is één van de dub invloeden. Verder gebruik(t)en Ian Curtis (r.i.p., Joy Division) en Damon Albarn (Blur) het ding ook.

http://en.wikipedia.org/wiki/Image:Melodica.jpg
Plaatje!

Ah, bedankt voor de info. In zo'n nummers als Isolation van JD, is dat ook een melodica? Gaaf ding, hoor.

Graag gedaan. En ja, Ian gebruikte ook de melodica.

Steengoed album. Het begint al briljant met dat verslavende loopje in Ether en het gaat maar door. Anthrax is fantastisch, I Found That Essence Rare kan ik wel 10 keer achter elkaar luisteren en 'hit' Natural's Not In It waardeer ik ook zeer. Het is alleen jammer dat-ie zo duur (bij de Plato, ergens anders heb ik 'm nog niet gevonden) is. Online is geen optie, maar ik hoop echt dat ik dit album ooit nog eens voor een mooie prijs kan kopen. 4,5* keiharde sterren en uit angst dat ik een 'ander' beeld van deze band krijg, luister ik hun andere albums maar niet... Al is What We All Want wel briljant. Maar dat is een ander verhaal. 4,5* dus.

Dat loopje in Ether is inderdaad bizar goed. Ik word er altijd hyper van, ga in mijn handen klappen, heerlijk

Please send me evenings and weekends

@ Larsch, Solid Gold is ook een geweldige plaat. Zit wat meer in de hoek van Joy Division, iets donkerder dus. Die plaat zal je geen slecht beeld geven. Aan andere albums dan Entertainment! en Solid Gold waag ik mij ook niet, daar gat het geloof ik richting I Love a Man in a Uniform, en dat is meer disco(!)-georienteerd.

Heeeerlijk plaatje die je echt moet luisteren als je vrolijk bent. Anders dan verpest je de muziek voor jezelf. De liedjes zijn echt om vrolijk van te worden. Vooral Ether en Natural's Not in It zijn erg vrolijk. Die snelle ritmes met de drumstel en de gitaar zorgen voor een perfecte vrolijke sfeer en alles gaat lekker vlot.

Ik heb trouwens de uitgave uit 1995 met die 3 extra liedjes.

Heerlijke cd. 4,5

Inderdaad een erg lekker postpunk album van een superband!

Spannende basloopjes, mooie rifs. Een lekker eigen geluid.

Dat helaas tot vervelens toe geript zou gaan worden...

Why make yourself so anxious
You give yourself an ulcer

Geweldig en gewaagd debuut, met een geluid waar Steve Albini jaren later sier mee zou maken.
Juweeltjes verpakt in prikkeldraad.

nog een toffe plaat van de jaren 80, heb ergens gelzen dat songs of the free en hard opnieuw worden uitgebracht

Geen muziek die me emotioneel raakt, maar wel een lekker funky uniek postpunk soundje

ik ga akkoord met reptile
vooral 5:45 is heel goed.

Het enigste werk van Gang of Four die in de kast hoort. De rest wat kwam is van minder makelij.

Zet Solid Gold ook maar in die kast hoor, hoewel beter nog, laat hem maar in je cd laatje. Hoewel minder furieus dan het debuut is deze eigenlijk net zo briljant: heerlijke dwarse ritmes, onorthodox gitaarwerk van Gill, en gedreven zang met anti-autoritaire, anti-militaristische en anti-kapitalistische teksten.

Gang of Four heeft dus niet een maar twee (post) punk klassiekers gemaakt.

Zag hem voor 8 euro bij de Plato, toch maar even eerst toetsen dmv een pindakaas.

Oh,oh, die heerlijke stuiterende gitaar, als ik hem draai wring ik mijzelf in de meest vreemde bochten.
Nu gaat het allemaal nog goed maar ik ben bang dat er over 10? jaar weleens de brandweer bijgeroepen moet worden.
Maar er moet heel wat meer gebeuren voordat ik dit pracht album niet meer draai.

Fantastische tijdloze plaat!

Anthrax

Aantal keer geprobeerd omdat dit album bij getipt is, maar het is absoluut niet mijn smaak. Kan er zodoende weinig mee. Het gitaarspel doet niks mis me en over de zang kan ik precies hetzelfde melden.

Weer eens opgezet, geweldig die funk in combinatie met dat typische jaren 80 geluid. Die funky bas in combinatie met die drums geweldig! En hoe die gitarist speelt ongelofelijk, alsof een kind voor het eerst een gitaar in zijn armen krijgt en maar een album moet inspelen, heel apart!