Van der Graaf Generator - Still Life (1976)

De beste VDGG, zonder twijfel. Niet dat de rest veel minder is, overigens. Maar als ik zou moeten kiezen, dan is het "Still Life". Ik hou vooral van de contrasten tussen de nummers onderling. Zo word je bevangen door het jongenshart-gevoel bij Pilgrims, zo sla je tegen de grond met het memento mori van het titelstuk. Zo zit je in het diepste dal der dalen tijdens "My Room", daarna word je hieruit omhooggetrokken door een verhandeling over het relatieve van het huidige bestaan in "Childlike Faith". En overal is bezieling, in stem, tekst (!) en muziek. Dit is waarlijk een meesterwerk. En dan te bedenken dat Hammill in datzelfde jaar 1976 nóg een VDDG-album aflevert en in 1977 zijn soloplaat "Over", ook een van zijn beste. Waar hààlt hij het vandaan?