menu

Van der Graaf Generator - Still Life (1976)

mijn stem
4,07 (161)
161 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Charisma

  1. Pilgrims (7:07)
  2. Still Life (7:20)
  3. La Rossa (9:47)
  4. My Room (Waiting for Wonderland) (8:09)
  5. Childlike Faith in Childhood's End (12:20)
  6. Gog [Live] * (10:29)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 44:43 (55:12)
zoeken in:
avatar van citizen
5,0
De beste VDGG, zonder twijfel. Niet dat de rest veel minder is, overigens. Maar als ik zou moeten kiezen, dan is het "Still Life". Ik hou vooral van de contrasten tussen de nummers onderling. Zo word je bevangen door het jongenshart-gevoel bij Pilgrims, zo sla je tegen de grond met het memento mori van het titelstuk. Zo zit je in het diepste dal der dalen tijdens "My Room", daarna word je hieruit omhooggetrokken door een verhandeling over het relatieve van het huidige bestaan in "Childlike Faith". En overal is bezieling, in stem, tekst (!) en muziek. Dit is waarlijk een meesterwerk. En dan te bedenken dat Hammill in datzelfde jaar 1976 nóg een VDDG-album aflevert en in 1977 zijn soloplaat "Over", ook een van zijn beste. Waar hààlt hij het vandaan?

avatar van Deranged
5,0
Na het fantastische Godbluff in 1975 kwam Van Der Graaf Generator slechts een jaar later met dit album dat ik toch wel tot hun beste ooit reken. Met Godbluff werd al een totaal nieuwe (betere) koers ingeslagen en hier borduren ze daar op voort. Zowel de composities als de teksten zijn een stuk serieuzer geworden en Peter Hammill begint zich hier echt te ontvouwen tot het poetische genie dat hij vandaag de dag is.

Het album begint met een van de band's beste nummers ooit, ''Pilgrims''. Een nummer over de kracht eenzaamheid en over hoe je er als mens uiteindelijk toch wel alleen voor staat."I climb through the evening, alive and believing in time we shall all know our goals..." ''unknown in our purpose, alone, but not worthless,''

Daarna opent Hammill op zeer cynische wijze de aanval op het huwelijk en de manier waarop het in de maatschappij staat in het geniale titelnummer. Een onheilspellend nummer dat heel rustig begint met bijna geen instrumentatie maar bij het derde couplet losbarst. "Take away the threat of death and all you're left with is a round of make-believe..." Duidelijk een nummer dat geinspireerd is door een verbroken relatie van Hammill zelf. Verbroken liefdes zou vanaf hier een terugkerend thema worden in zijn gehele carriere.

Met ''La Rossa'' breekt de hel helemaal los. Hier gaat Hammill met zijn stem voluit en laat hij zien ook nog eens een zeer veelzijdig zanger te zijn die zo ongeveer alle kanten op kan met zijn stem. Wederom een zeer cryptische tekst die wederom lijkt te verwijzen naar Peter Hammill's verloren liefde. Hammill schreeuwt het uit over de metaforische ''organ monkey'' terwijl op de achtergrond heel toepasselijk een zeer onheilspellende orgel speelt.

Daarna een moment van rust met ''My Room (Waiting for Wonderland)''. Muzikaal gaat het er allemaal wat rustiger aantoe. Piano en saxofoon spelen rustig terwijl Hammill zijn tekst zingt die wederom lijkt te verwijzen naar zijn verloren liefde. Dit keer ontbreekt de woede van eerdere nummers en laat Hammill zich vooral leiden door verdriet en onbegrip. ''How could you let it happen? Dreams, hopes and promises, fragments out of time, all of these things have been spoken. Still you don't understand how it feels when I'm waiting for them to be broken.''

Met het laatste nummer gooit Hammill het over een compleet andere boeg. Met ''Childlike Faith in Childhood's End'' trekt Hammill ons hele bestaan in twijfel, en dat toch wel op geniale wijze. Het is een zeer filosofisch nummer. Hammill's tekst zoekt naar antwoorden waarvan hij weet dat hij ze toch niet zal vinden, wat heeft dit hele gedoe nou eigenlijk uberhaupt voor zin vraagt Hammill zich af. En waar leid het naartoe? ''in light more mundane, thought rattles round my brain: we live, we die...and yet?''

Conclusie:

Een briljant werk en voor mij het beste wat Van Der Graaf Generator ooit heeft uitgebracht. Het is absoluut geen makkelijke zit en de gemiddelde luisteraar zal zich er geen raad mee weten. Dit soort muziek is een ''acquired taste'', iets dat je moet leren waarderen. Maar als je dat eenmaal hebt gedaan is het des te vermakelijker.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:09 uur

geplaatst: vandaag om 02:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.