Billy Idol - Cyberpunk (1993)

Zelden zo'n draak van een plaat gehoord.
'Shock to the system' is nog zeker wel o.k. maar de rest...
Billy Idol heeft absoluut fantastische nummers op zijn reportoir staan maar dit is echt het slechtste wat ik ooit van hem heb gehoord. Ik vind het niet alleen het slechtste wat ik ooit van Billy heb gehoord maar zelfs één van de minst leuke platen die ik ooit heb gehoord.
Ik vind "Cyberpunk" nog vlees nog vis.

3*
Had dit eigenlijk niet verwacht, gezien de titel en de hoes, beetje "electronische Idol" muziek, dacht ik!
Hij is in ieder geval beter dan Charmed Life, dat vind ik zo'n overschat album van Billy!
Shock To The Sytem is weer zo'n ouderwetse Idol rocker!
Adam In Chains is een prachtige ballad, wat mij betreft!
Power Junkie is ook nog een goed nummer, maar daarna wordt het toch wel minder. Neuromancer gaat nog en Heroin.
Geen geweldig album, maar had er op voorhand, zoals hierboven beschreven, minder van verwacht!

album vind ik nog best wel gaan maar het is inderdaad niet de billy die we gewend zijn maar vind het niet slecht

'Shock to the system' is hier echt het prijsnummer.

Deze plaat is toch wel wat beter dan de gemiddelde score doet vermoeden. Staan paar zeer potente nummers op en Billy..ja, die zingt toch wel heel heel stoer op deze schijf. Best een lekker hapje voor zo eens tussendoor en in de auto.

Daar weet ik wel lekkere happjes voor tussendoor. Veel te elektronisch, nooit mijn ding geweest. Maar ik ga ze straks uit de kast halen en een nieuwe kans geven en wie weet...

Ik ben van mening dat dit niet alleen a-typische muziek voor Billy was, maar misschien ook wat vooruit op zijn tijd. 'Shock to the system' is herkenbaar als Idol-nummer, maar een nummers als Neuromancer en Heroin staan ook als een huis. En zoals anderen hier ook zeggen: lekkere automuziek.

Weliswaar een erg mislukte hoes...

Ik heb deze ooit nog es opgenomen op een cassettebandje
Het nummer wat ik toen heerlijk vond klinken was 'Adam in chains'. Helemaal niet in de stijl die ik van Billy Idol ken, maar wel een heerlijk relaxt nummer. Misschien wordt het eens tijd voor een hernieuwde kennismaking met dit album.

Wordt een beetje als mislukt beschouwd dit werkje van Idol .
In de praktijk is het best een aardig album .
Ik vind het wel een verfrissende comeback en de electronica overheerst dan wel , maar is nergens een storende factor .
Het heeft wel iets duisters en donker en de nummers zijn aardig uitgewerkt .

Overigens is niet alles even geweldig , dat is een feit , maar het album heeft echt sterke momenten .
Misschien had Billy ook de schijn tegen . Niemand verwachtte een album als dit en werd het afgedaan als stijlbreuk .
Tikkie onderschat . Cyberpunk had een beter lot verdiend .

Ik volg bikkel2: deze plaat is toch wel redelijk onderschat.
Cyberpunk was z'n tijd ver vooruit en staat boordevol pareltjes.
Voor de fans van Rebel Yell en Eyes Without A Face is dit inderdaad vlees noch vis.
Voor de modale muziekliefhebber (en gematigde Idol-aat) is dit echter een lekker schijfje.
Ik zocht hier al jaren naar en vandaag alsnog op de kop getikt voor een eitje.

De Idol fans van het eerste uur zullen dit niet echt gepruimt hebben , want veel verkocht heeft ie niet dit album .
Zo zie je maar weer , dat een vooruitziende visie en eens compleet een andere richting opgaan , meestal niet echt op prijs wordt gesteld .
Ik vind het wel een gedurfde plaat , die heel aardig inelkaar steekt maar onbegrepen is .

Ik heb hier nog een special edition van met een apple floppy erin maar die heb ik nooit kunnen bekijken.Toendertijd nog naar de flanders expo hal geweest in gent met Bon Jovi samen.iedereen kwam voor bon jovi ik ging los op Billy als enige hehehe

Concrete Kingdom!

Shock To The System vind ik anders goed in dat rijtje thuis passen.

Shock To The System past inderdaad in dat rijtje.

Adam in Chains

Exact hetzelfde gevoel zoals The Voice hierboven al heeft beschreven. Erg relaxt, nu ik het weer hoor...heerlijk.

Ja dat is inderdaad een heerlijk nummer..dit album is destijds gigantisch geflopt..wel begrijpelijk maar ik kan m wel waarderen..luistert lekker als n futuristische trip..tis best wel aardige muziek..gebaseerd op futuristisch boek Neuromancer van William Gibson..Zooropa van U2 is daar ook lichtjes door geinspireerd.. toch zeker wel 4*

Mee eens luigi. Onderschatte plaat.

Ja he echt een van de grootste flops allertijden..was ms zn tijd ook beetje vooruit denk ik en t was anders dan wat hij daarvoor had gemaakt. Na deze liet ie 20 jaar niks meer horen geloof ik..

Vergeet Devil's Playground uit 2005 niet, luigifort. Die vond ik toch duidelijk beter dan dit album.

Nou dat valt dan toch mee: 12 jaar!

Sommige mensen nemen de moeite om wel erg hard uit te halen. Ergens heb ik wel respect voor de keuze van Billy Idol hier. Ik ben echt geen fan van elektronische muziek al kan ik er soms vanwege nostalgische redenen wel naar luisteren. Cyberpunk is daarom ook een album die niet compleet vervelend is. Billy probeert het wel en neemt duidelijk risico's hier. Het grootste probleem is toch dat het verder, net als op de voorganger, wat inspiratieloos klinkt. Weer een verzameling liedjes zonder inhoud. Dat is toch een grotere stoorfactor dan de (inmiddels sterk achterhaalde) duistere elektronica.


Tussenstand:
1. Rebel Yell
2. Whiplash Smile
3. Billy Idol
4. Cyberpunk
5. Charmed Life

Aangezien ik alleen de eerste vier albums en een verzamelaar heb, is Cyberpunk compleet onbekend terrein voor me. Ik kende wel de slechte recensies en de single Shock To The System, dus nieuwsgierig was ik zeker. Er is iets intrigerend aan albums die (bijna) unaniem gehaat worden door de fans en Cyberpunk is geen uitzondering.

Het vreemde is dat het me allemaal eigenlijk stiekem best bevalt. De plaat voelt dansbaar, maar met het gitaarwerk is er weer een stukje spanning teruggekeerd die op het vorige album overduidelijk miste. Sterker nog, met de hoeveelheid freaky geluiden, verwachtte ik eigenlijk dat Stevens weer teruggekeerd was. De solo's en riffs die te vinden zijn, zijn in ieder geval weer spetterend te noemen en hoe vreemd het ook klinkt, ik vind de algemene sound en sfeer eigenlijk best spannend.

Er zitten een aantal absolute prijsnummers tussen. Tomorrow People mag zich wel tot mijn favorieten rekenen, maar ook een song als Adam In Chains gaat er met gemak in. Laatstgenoemde heeft een interessante New Age-sfeer die ik eerder bij een jaren '90-dance act zou verwachten, maar in combinatie met Idol's melancholische zang werkt het wonderwel goed. Neuromancer heeft fantastisch gitaarwerk. Love Labours On is een sterke powerballad met sfeervol gitaarwerk. Shangrila is esoterisch op een fijne manier. Concrete Kingdom heeft weer van dat heerlijke riffwerk.

Goed, het album sluit met Mother Dawn vrij matig af en bij vlagen verlang ik misschien stiekem naar meer rock, maar als experiment vind ik dit toch echt beter dan een hoop van zijn ander werk. Het toont ballen en creativiteit en in dat opzicht was Billy Idol qua concept, sound en marketing van dit album de tijd ver vooruit. Een album dat ik de komende tijd nog een stuk meer ga draaien.

Tussenstand:
1. Rebel Yell
2. Whiplash Smile
3. Cyberpunk
4. Billy Idol
5. Charmed Life

Dit zou volgens Trainwreckords een draak van een album zijn, maar stiekem geniet ik er meer van dan ik toe durf te geven. Het is een mix van Nine Inch Nails met technohouse en foute smaak, het doet me zelfs een beetje aan de electronische albums van Bowie denken uit de jaren 90. Niet slecht, Billy.

Dit album is wat een vreemde eend in de bijt in Billy's catalogus maar als je het verhaal er achter weet dan maakt dit het misschien wat beter begrijpbaar/beluisterbaar. Billy heeft dit album bijna volledig zelf in elkaar gedraaid op de computer in de tijd dat hij gedwongen thuis zat (revalidatie) na een heftig ongeluk met zijn motor. Hij lag fysiek helemaal in de kreukels, had niet veel te doen en kon niet naar de studio en de mogelijkheden van de computer (wat begin jaren 90 nog nieuw was) maakten hem nieuwsgierig naar de mogelijkheden. Er staan een paar lekere nummers op maar het mist wel wat de synergie van studio opname, het is wat serieler. Maar toch zeker niet slecht. Mijn (ex) vriendin ging hier helemaal negatief op los als ik dit album draaide. Vooral Shock To The System kon ze nier waarderen, jammer dan. De plaat staat nog steeds hier in de kast, de vriendin is (gelukkig) vertrokken.

Ik vond destijds Shock To The System een leuke single, maar heb het album nu pas voor het eerst gehoord. En, in tegenstelling tot de amtige score en sommige recensies hier, vind ik het een erg leuk album.

Ik ben alleen bekend met de hits van Billy Idol en dus geen hardcore fan, die vast wat meer voor het Rebel Yell-achtige werk gaan. Dit is dan wel wat electronischer en vreemder, maar ik vind het fascinerend, er wordt goed gezongen en gemusiceerd en het is z'n tijd vooruit. Bowie ging ook deze kant enigszins op een paar jaar later met Outside en Earthling.

Ik ben blij dat ik deze voor 2 euro heb kunnen aanschaffen, want hier ga ik zeker veel vaker naar luisteren.