Weezer - Weezer (2016)

King of the World is een fijn nummertje.

Weezer - King Of The World - YouTube

Indeed. Ik zag hem ook op Spotify staan. Ben deze lieden een tijdje uit het oog verloren, toch weer eens oppakken.

Hmmm. Zou dit het eerste album van weezer sinds pinkerton zijn dat een plaats in mijn platenkast verdient?

Nieuwe tracks King of the World, L.A. Girls en California Kids zijn in elk geval om van te snoepen.

En die gitaarsolo in L.A. Girls.... Njam njam njam

Everything Will Be Alright In the End is zeker wel een plek in je platenkast waard hoor! Alles tussen Pinkerton en die valt inderdaad te betwijfelen.

Zeer benieuwd naar dit album, maar nog benieuwder naar het concert op 8 april.

Gewoon, net zoals Everything Will Be Alright In The End, weer een klasse album van Weezer. De gemiddelde kwaliteit van de muziek was dan misschien eventjes in een dal geraakt, sinds het vorige album hebbben ze het echt weer opgepikt. En met dit album is het misschien zelfs nog beter. Lekker album dat je van nummer 1 tot nummer laatst kan afspelen zonder dat je nummers hoeft te skippen. Klasse.

Héle goeie plaat! Echt de perfecte plaat nu de zon begint te schijnen. Deze is zelfs beter dan hun goeie voorganger.

Nee nummers skippen zou ik zeker niet doen zoals hierboven vermeld. Het album klokt slechts 34.05 dan zou het helemaal een quicky worden. Ruim een half uur is net lang genoeg zou ik zeggen. Kun je tussen de middag ipv een powernap deze Witte Weezer tot je nemen. Heerlijk hoor. Alleen als je geliefde aan het eind van de dag vraagt hoe je dag was zal je het enthousiasme van de Weezer experience van die middag je volledig door het hoofd schieten. Deze Witte mag nog niet in schaduw van de Blauwe staan. Bubblegumpop.

Jacked Up

Onleesbaar dit. Zeg gewoon wat je vindt aub. Tip: luister eerst iets beter, want het is een ongelooflijk goed en constant album.

Laat ons wel wezen: Weezer is een tijdsmachine die je terugkatapulteert naar de jaren rond de millenniumwissel met hun vlijtige collegerock. Ik merk alleszins geen verandering ten opzichte van die tijd. Fijne, typisch Amerikaanse poprocknummers. Enig probleem is dat ze in mijn ogen vooral de pubers van toen aanspreken (die ondertussen zelf puberkinderen hebben) en niet meer de huidige generaties (de reden mag je zelf raden).

Aardig album, leuke liedjes , maar meer vind ik het dan ook niet.

Ik beschouw mezelf toch als een kenner, ik loop al een jaar of 551 mee moet u weten, bijna 552 zelfs. Ik luister goed naar albums alvorens ik wartaal ga uitslaan. Er staan heus een paar aardige tracks op dit White Album van Weezer. Opener California Kids is een goede start maar als je naar de credits van dit nummer kijkt, is dat meer dan logisch. Dan Wilson (Trip Shakespeare(sic)/ Semisonic) heeft er de hand in gehad. Wilson is een songsmid en dat is Rivers Cuomo al lang niet meer. Sinds The Green Album kan ik geen acceptabel nummer meer ophoesten. Ik val telkens weer terug op Island In The Sun (hiphip) als ik mijzelf een prettig Weezergevoel wil aanmeten. Welnu, dat is toch al zo'n album of 7 geleden. Dit album honoreren met 5 sterren is toch echt een diskwalificatie voor Weezer (Blue Album) en Pinkerton. Maar misschien dat in de toekomst een Paars of Roze of Bruin album soelaas biedt? Geniet van dit album ik richt mijn pijlen op een ander.

Ahja, het is alsof je naar een Marvel film gaat en een diep verhaal verwacht. Je krijgt dan gewoon aktie met een vleugje humor. Maar dat maakt het nog geen slechte film. Ik heb gewoon weer een heerlijk album waar ik een behoorlijke tijd met veel plezier naar kan luisteren. Niet geniaal of super-uniek, maar gewoon lekkere kwaliteit, dus 4 sterren.

Overigens ben ik het wel extreem oneens met je stelling dat ze geen acceptabel nummer hebben kunnen ophoesten. Zelfs als je niet van de pop-rock houdt (wat gewoon hun style is dus sja, wat verwacht je nou), dan is op zn minst The Futurescope Trilogy gewoon geweldig. En persoonlijk kan ik er daar Da Vinci, Foolish Father, Eulogy for a Rock Band en vele vele meer aan toevoegen. Ik geef toe dat de kwaliteit hiervoor minder was, maar geen acceptabele nummers gaat me te ver.

Wat betreft California Kids.. dit is gewoon een nummer wat Cuomo in principe geschreven heeft, wellicht wat meegewerkt door Dan Wilson.. maar het komt gewoon uit zijn backlog... wellicht moet je dit eens luisteren : Scott & Rivers - California - YouTube

Oh en ik snap niet helemaal waarom je dat skippen van mij erbij moet halen. Er zijn zat "korte" albums waar ik nummers op skip... Zelfs op het door jou heilig verklaarde Blue Album zitten er een stel (No One Else, Surf Wax America, In The Garage, Holiday).

Mwah, weet je. Iets meer spanning en avontuur in deel 10 van dit inmiddels slaapverwekkende jongensboek is geen overbodige luxe. Rivers Cuomo is een 45-jarige nerd die herhalingsoefeningen tot kunst heeft verheven waar alleen verstokte fans van het eerste uur en jonge tieners mee uit de voeten kunnen. Hij mag blij zijn dat een topper als Dan Wilson nog brood ziet in een samenwerking. Het zijn dorpsgenoten uit LA en men loopt elkaar al een aantal jaren tegen het lijf. Carlifornia Kids ademt de invloed van Dan Wilson net als Wilson's Ruling Me dat deed op Hurley, niet toevallig een karig pluspuntje van dat album uit 2010.

De link die je plaatst van Scott & Rivers is een Japans/Engelse versie van het huidige California Kids. Het nummer is eind 2014 als single uitgebracht, een vrij beroerde versie overigens maar het nummer is gecomponeerd door Wilson en Cuomo en dus niet door Cuomo alleen. Zelfs Scott Murphy krijgt credits toebedeeld. Informatie die je gewoon op het internet kunt vinden.

Rivers Cuomo heeft heus ook aardige dingen gedaan. Zijn solo albums (home recordings) zijn meer dan de moeite waard. Op die albums laat hij goed horen waar hij toe in staat zou zijn (geweest) als hij niet zo'n drang zou hebben naar middelmatige college rock. Ik hoop oprecht dat de man eens een keer iets durft te doen buiten het kader van z'n nerdy Weezer liedjes. Wat dat betreft heeft-ie gelukkig nog een heel muzikaal leven voor zich, en een goed voorbeeld aan Dan Wilson natuurlijk, diens solo albums zijn van grote klasse.

Okee, eerst zeg je dat er 'heus een paar aardige tracks' op de witte Weezer staan. Daarna kan je opeens geen 'acceptabel nummer' meer ophoesten sinds de groene. Je bent een beetje in de war, maar dat geeft niet. Er zijn meer mensen die lijden aan dergelijke verdwaasdheid en de 'vroeger was alles beter'-ziekte.

Over Weezer. Ja, die hebben na de groene een hoop ellende uitgebracht. Op de rode stonden een paar uitschieters, maar het was verder vaak huilen met de pet op. Tot in 2014 opeens Everything Will Be Alright In The End verscheen en dit jaar het erg constante en erg sterke witte album. Weezer maakt weer vernuftige, goede liedjes. Jij begint te drammen dat ze dezelfde stijl hebben: collegerock. Dat klopt. Ze hebben geen Kid A gemaakt. Er zijn ook héél weinig bands die dat kunnen of, belangrijker, willen. Weezer heeft een eigen geluid en daarin gloriëren ze weer. Jij noemt jezelf een 'kenner' (brrrr) maar als je niet hoort hoe knap deze plaat is, rest er maar één oplossing: het bejaardentehuis in, waar iedereen vroeger alles beter vond.

Ik ben een verstokte fan van het eerste uur, de eerste twee albums zijn mij heilig.
Maar wat de band de laatste 15 jaar heeft gepresteerd is toch echt ondermaats te noemen.
Deze plaat kan mij nauwelijks bekoren helaas.

Ik weet nog dat ik een jaar of 8 was en Buddy Holly op mtv zag en dat geweldig vond. Het beach boys achtige geluid gemixt met gevaarlijke gitaren. Toen ik een jaar of 13 was downloade ik het blauwe album en pinkerton en vond het allebei fantastische albums! In 2001 kwam "green" uit met goede singles "hash pipe" en "island in the sun". Helaas was de rest erg inwisselbaar door de verschrikkelijke muur van gepolijste gitaardistortion met Rivers' softe stem erover. Maladroid had een meer gevarieerde sound net als Make Believe. Het rode album was vernieuwend door de bijdrages van de andere bandleden. Raditude had een leuke single (if you're wondering..) maar was verder het meest verschrikkelijke album ooit van de band. Hurley en EWBAITE verveelden na twee keer luisteren. Vooral omdat de band steeds nostalgisch probeert te doen, maar Rivers ook cool probeert te zijn op 40+ leeftijd (wat echt niet bij hem past!)
Daar ligt het probleem met dit album ook. Elke keer belooft weezer weer meer terug te gaan naar de stijl van de eerste twee albums. Dat lukt best wel prima met dit nieuwe album, maar het is ook ergens een zielige vertoning. Ik heb meer respect voor generatie-genoten Green Day die niet krampachtig elk jaar Dookie probeert te recreëren, maar zichzelf steeds weer vernieuwd.

Prima omschrijving

Ahja , agree to disagree. Een 3/3,5 ster kan ik uitstekend begrijpen. En mijn rating zal mss na meerdere luisterbeurten ook naar 3,5 vallen. Al vind ik het jammer dat bijna niemand hier het vorige album (Everything Will be Alright in the End) kan waarderen. Dat vond ik echt weer een return to form. Maar goed, niks aan te doen

Daar is ook niks mis mee, als je het album opzet hoor je een album wat lekker klinkt, ik heb echter geen moment als er weer een nieuw nummer begint, "aha dit nummer is echt geweldig".
Tja dan kom ik ook niet verder dan 3/3,5 , dus een ok album.

True, ik snap je punt. Een prima voldoende inderdaad. Overigens is de gemiddelde luisteraar het wel met me eens Weezer Profile - Metacritic.

Grecio ah, de recensenten zijn het met mij eens.

Niet echt, een 73/100 is meer een 3,5

Allez vooruit: ik vond EWBAITE het beste album sinds de groene. En dan bedoel ik niet de minst slechte, nee, het is gewoon een sterk album, met enkele zeer straffe songs.

Deze heb ik nu 1x beluisterd en heb verscheidene another-weezer-songs gehoord, maar er zitten wel degelijk zeer creatieve stukken in ook. Zo zie ik 'Do you wanna get high' wel nog uitgroeien tot another-weezer-masterpiece.

Maar eerst nog paar keer doornemen. En niet op de achtergrond, want de geniale vondsten van Rivers Cuomo verstoppen zich graag nogal eens achter een dekor van wat men hier nerdy collegerock noemt. Had ik hier ook al geen vergelijking met de Beach Boys zien passeren?

Iemand serieus nemen die de discussie een persoonlijk karakter geeft. Je zegt het echt. Okee, komt-ie: muziekbeleving ís persoonlijk. Ik reageer op hoe jij het beleeft. Uit je opmerkingen leid ik een paar van je karaktereigenschappen af, namelijk het verwarde (vanwege de tegenstrijdigheden), maar ook het blijven steken in het verleden. Vroeger was alles beter! En het is een schande dat een band na vele jaren nog steeds in hetzelfde genre zit! Hoe durven ze! Het is duidelijk: je hebt dit album bij voorbaat al afgekeurd. Het meest kwalijke is dat je niet hoort hoe sterk en melodieus deze nummers in elkaar zitten. De kans is sterk aanwezig dat ergens in je levensloop twee middelgrote dieren - ik noem een cavia - in je oren zijn gekropen waardoor je beoordelingsvermogen en je humeur een aardige tik hebben gekregen. Het kan de beste overkomen. Maar het zorgt ervoor dat deze witte Weezer-plaat een parel voor het zwijn is.

Dat was Anthony Fantano , die ergens tussen een 8 en een 9 gaf voor dit album.

Wel maakte iemand hier een vergelijking Beach Boys > Buddy Holly

Weet je wat het mij jou is, Stuart Bell? Eerst maak je de zeer juiste opmerking dat muziekbeleving persoonlijk is, en vervolgens verwijt je shakespeare dat hij verstopte oren heeft. Dat is nogal tegengesteld aan elkaar. Maar dat snap je misschien ,want zelf luister je niet alleen op vooringenomen wijze, maar je bent je er ook nog eens niet van bewust dat óók jij subjectief luistert. En je komt arrogant over met je groteske beweringen. Mediteer daar maar eens over.

Wat grappig. Die laatste opmerking kwam er later pas bij. Je bent je post een beetje aan het opleuken om er zo spitsvondig mogelijk uit te komen. Je doet zelfs aan namedropping om aan te geven dat je heus naar een paar credible namen luistert. Goedzo. Gefeliciteerd. Tegelijk weet je dat je jezelf al ontmaskerd hebt met deze opmerking: "Ik hoop oprecht dat de man eens een keer iets durft te doen buiten het kader van z'n nerdy Weezer liedjes." Want die bewijst hoe vooringenomen je bent. De band blijft binnen het genre en daarom flikker je het weg. En dan wil je ook nog dat we je serieus nemen? Rond deze en de vorige plaat hangt een ontzettend goede vibe. Die had ik - liefhebber van de blauwe en Pinkerton - ook niet aan zien komen. Maar het blijkt dat Weezer nog een jeugdige branie en spitsvondigheid heeft. Dat jij het "weer een blauwdruk van een blauwdruk" noemt, betekent dat je je eigen teleurstelling leeft. Een tip: druk niet vermoeid en vooringenomen op 'play'. Succes maar weer.

Haha ja het loopt lekker uit de hand. Shakespeare, je vindt het allemaal niet zo, je goed recht. Ik ging (hopelijk inhoudelijk?) alleen even in op je punten, die ik soms een beetje over de top vond

Ik ben trouwens niet zo'n grote fan van Pinkterton **hides**.

Wie aan mijn adoratie voor Pinkerton durft te komen heeft een heel groot probleem. Die zal ik met mijn typisch polemische karakter trachten te vierendelen. To be or not to be