Redemption - The Art of Loss (2016)

Deze zag ik even niet aankomen. Had de indruk dat het niet zo wou vlotten sinds de medische problemen bij Bernie Versailles. Blijkbaar hebben ze hulp gekregen van oud Megadeth gedienden Friedman, Poland, Broderick en daarnaast ook nog eens van John Bush en Mularoni
Aan de ene kant kijk ik er wel naar uit (ze hebben al een paar prachtige albums gemaakt), maar aan de andere kant was 'This Mortal Coil' toch een stap terug in vergelijking met Origins of ruin en Snowfall. 'Gematigd hoopvol' is misschien de bewoording.

Inderdaad. Erg benieuwd. This Mortal Coil viel tegen.

Inderdaad benieuwd, eens met de vorige twee wat betreft This Mortal Coil...

Heb gisteren het titelnummer gehoord. Erg goed met het waanzinnige gitaarspel van Poland. Heb hier erg veel zin in.
Zou Mustaine niet wat raar opkijken als hij de line-up van deze plaat zou zien?

Eerste luisterbeurt bezig. Valt me al beter mee dan hun vorige album. Ik heb de indruk dat de keyboards weer een beetje meer ruimte hebben gekregen op dit album. Goede zaak. Waarom Van Dyk de toetsen beroert, is dan weer iets anders. Jammer dat ze Hosharian buiten gesmeten hebben. Wat die op Snowfall presteerde was

Das zeker heel spijtig.

Best aardige progressieve metal, ontsierd door de steeds slechter wordende zang van Ray Alder. Ik moest herhaaldelijk denken aan Blaze Bayley ten tijde van Iron Maiden, iets dat natuurlijk nooit prettig is. Hier en daar overleeft een song de zangpartijen van Alder; zo zijn het lange Hope Dies Last en het stevige Thirty Silver uitstekend, mede door het spetterende spel van gastgitarist Chris Poland. Overwegend is het materiaal echter nogal vervelend, zowel muzikaal als tekstueel. Maar de boel wordt vooral verpest door de slechte zang. Tijd dat de band op zoek gaat naar een nieuwe zanger.

Redemption neemt toch maar mooi revanche op het achteraf gezien niet zo beste This Mortal Coil. Vooral qua productie is dit weer een stap in de goede richting. Ray Alder heeft zijn beste jaren dan wel achter zich, zo hees als op de laatste Fates Warning klinkt hij hier zeker niet. De band laat in bijvoorbeeld Hope Dies Last horen nog steeds heerlijke muziek te kunnen maken. That Golden Light is dan wel weer veel te zoet en de cover van The Who is wat overbodig. Redemption komt verrassend goed voor de dag, zeker met in het achterhoofd de gezondheidsperikelen waar deze band mee te kampen heeft.

Ik heb The Art of Loss vandaag weer eens een draaibeurt gegeven. Twee dingen zijn me duidelijk geworden, het is een beter album dan This Mortal Coil maar het kan niet tippen aan Snowfall on Judgement Day. Het songmateriaal is gewoon minder, ik stoor me minder aan Ray Alder dan anderen op dit forum en de gastmusici voegen echt iets toe. Hier en daar een tikje teveel power metal voor mij maar dat heb ik met alle albums van Redemption.

Zang past niet bij de muziek, als andere zanger hoger en niet zo monotoon dit had in gezongen was dit een juweeltje geweest muzikaal is dit genieten.