The Black Angels - Passover (2006)

Ik ken deze groep al een heel tijdje maar nog nooit een album deftig beluisterd. Hoe ik ze leren kennen hebben weet ik al lang niet meer. Ik dacht laat ik maar eens hun eerste album beluisteren. Wat een geweldig album zeg, goed gitaarwerk en zalige drums en ook wel geweldige bas en alles in een wat psychedelische sfeer, zoals de albumhoes al doet vermoeden. Dan komt er nog eens geweldige zang erbij. Dat ze beïnvloed zijn kan heel goed zijn maar dat is iedere band tegenwoordig maar dit is toch wel een lekker donker album, die heel verslavend werkt.

Ik had veel vroeger moeten beginnen met naar hun albums te luisteren

Best stemmige yankee achtige rock die rechtstreeks uit de jaren 60/70 lijkt te komen.. meteen ook de zwakte, ik heb het allemaal al eerder gehoord en beter bij de betreffende invloeden waar dit zwaar op leunt. Maar de manier waarop het gebracht wordt is wel mooi gedaan, goed geleend zullen we maar zeggen. Maar geen plaatje wat ik nu echt voor mijn lol opzet, misschien iets voor bij de afwas ofzo.

Voor bij de afwas Ik zou al snel gek worden.

Maar, Orbit, vind je dat echt zo érg dat je de invloeden hoort? Elke band wordt toch beïnvloedt? In elk nummer kan je toch bepaalde invloeden horen? Waarom moet deze band dat dan ontgelden terwijl je het best wel kan pruimen?

Ik vrees voor scherven met Bloodhounds on My Trail tijdens de afwas..

Ik vind hier de balans toch teveel doorschieten naar lenen en niet eigen sound.. invloeden zijn best, maar doe er wel zoveel mogelijk je eigen ding mee. Verder is het natuurlijk een kwestie van je smaak zijn, ik heb al niet zoveel met de bronnen waar deze heren uit putten, dus dit windt me ook amper op.

Dan is jou 3 wel te begrijpen. Dan moet je met Tame Impala ook niet al te veel hebben, veronderstel ik. Enfin, ik vind ze allebei gewéldig.

Nee, die laat ik graag schieten vermoed ik. Ach, zo nu en dan is het wel leuk eens wat retro te luisteren, voor de liefhebbers van deze 60s sound zal het wel ouderwets genieten zijn.

Heerlijke plaat dit, werd me getipt door Paap. Mooi in mijn straatje, lekker donker, prima zanger en mooi hypnotizerende muziek. !

Is onderweg gisteren besteld.

Call to Arms is een supernummer !!!

Is inderdaad wel wat voor jou.

Misschien vind je Crystal Stilts ook wel wat, zit ergens wel in hetzelfde straatje:
YouTube - Crystal Stilts - Shake the Shackles 7"

Goeie tip Herman gaan we ook eens luisteren !

Zat gisteren in de bios en kreeg een trailer van de nieuwe film met Tom Cruise ''Jack Reacher'' te zien, die werd helemaal begeleid door Young Men Dead van Passover.

De Arthur-Recensies deel 23:

Als ik The Black Angels ergens mee zou moeten vergelijken, dan vergelijk ik ze nog het liefst met een almachtig leger dat vol vechtlust alles op zijn pad kapotschiet. Je voelt gewoon de geldingsdrang en de intensiteit uit je boxen stromen bij het beluisteren van Passover.

Ik leerde deze band een kleine twee maanden geleden kennen aan de hand van hun nieuwe single Don’t Play With Guns. Sterk nummer, maar wat ze op dit album laten horen is inderdaad nog wel een paar klassen hoger. Het begint al met het verschroeiende Young Men Dead, dat het album heerlijk gruizig opent. Wapens, geweld en oorlog lijken trouwens het thema te zijn van de meeste nummers nummers op deze plaat als we op de songtitels mogen afgaan, vandaar ook mijn vergelijking met een leger tijdens de intro van mijn stukje. Hoe dan ook, al snel verlies je uit het oog naar welk nummer je nu precies zit te luisteren, omdat het hele album in principe één zalige maalstorm van elektrische gitaren is. The Black Angels spelen zowat alle bands uit het ‘redders van de rock n’ roll’-kliekje helemaal weg. Verdere favorieten zijn trouwens The First Vietnamese War, Manipulation en Call To Arms.

Het enige minpuntje aan deze plaat is dat ie toch net ietsje te lang duurt. Ergens in het midden ontstaat er namelijk jammer genoeg een licht meer van hetzelfde-gevoel. Gelukkig worden op de epische afsluiter Call To Arms nog eens alle remmen losgegooid, hoewel ook dat nummer op zich wel een stuk korter had gekund. En nu ik toch aan het zeuren ben, je album afsluiten met een hidden track, hoe gedateerd is dat nu weer niet? Vroeger was het natuurlijk altijd leuk om te ontdekken dat een album uit je collectie eigenlijk nog een extra nummer had, maar in deze tracklijsten-op-wikipedia-opzoeken-tijden is het verassingseffect compleet weg. Wat overblijft is een hoop moeilijkdoenerij.

Dus om af te sluiten: Passover is een sterk album, dat meermaals uitnodigt om vol overgave je airguitar weer eens boven te halen. De euforie wordt niet de volle 55 minuten vastgehouden, maar op dit album staan niettemin meer dan genoeg leuke momenten.

Young Men Dead, is al een jaar mijn ringtone, bekend in mijn omgeving dus

De Gum reviewt: deel 3

Dit album van The Black Angels kende ik al eventjes. Omdat ze vorig jaar op Best Kept Secret stonden, besloot ik wat muziek van hen te luisteren. Helaas moest ik het optreden aan mij voorbij laten gaan, omdat ze samen met Portishead geprogrammeerd stonden. Daar heb ik tot op de dag van vandaag nog altijd geen spijt van trouwens.

Na Passover de afgelopen weken opnieuw een paar keer gedraaid te hebben, moet ik concluderen dat dit toch wel een zeer goede plaat is. Vooral de sound van de band spreekt mij aan. Rauw, vet, dreigend, explosief en licht psychedelisch. De nummers lijken zo uit de jaren '60/'70 weggelopen te zijn – hun groepsnaam is natuurlijk niet voor niets afgeleid van een song van The Velvet Underground-, maar door de ontzettend goeie en frisse productie, is dit toch duidelijk een product van deze tijd. Al vanaf opener Young Man Dead, laat de groep horen dat het hen menens is, en zonder ergens een echt rustpunt in te lassen, blijven The Black Angels doorjassen tot het laatste nummer.

De dreigende en maniakale stem van zanger Alex Maas past bovendien perfect bij de muzikale omkadering. Eén van mijn favoriete momenten op Passover is tijdens de laatste versnelling in The Sniper At The Gates Of Heaven, waarbij je duidelijk de angst in Maas' stem hoort. De chaos en waanzin op deze oorlogsplaat zijn prominent aanwezig en je voelt de dreiging altijd in de lucht hangen. Mijn favoriet is Black Grease, dat met zijn onweerstaanbare groove haast dansbaar is. Kil, kil, kil, kil

Als geheel bevat het album misschien wel iets te weinig variatie, en het tweeluik Empire en Better Off Alone is helaas niet zo opwindend als het ander materiaal. Met het lange Call To Arms eindigen The Black Angels echter in stijl. Het nummer wijkt qua sound wat af van de andere songs en klinkt iets minder dreigend en donker. Hier hoor je nog het duidelijkst de invloed van The Velvet Underground doorsijpelen. Al bij al een uitstekende plaat, die ik vooral weet te waarderen door zijn ontzettend vette sound!

Op zoek naar psychedelische rock kreeg ik een tip van deze bank.

Mijn conclusie is dat het verre van psyche is en kwa zang vrij matig is. Ook hun latere werk niet echt bijzonder. De muziek is niet vervelend maar ook niet geweldig. Het klinkt al gedaan maar met een donker sausje. Saaie gitaar solo's die voortkabbelend op de rest van de beat.

Net weer gdraaid, wordt ik echt blij van super plaat. Tijd dat ze weer hierheen komen.

Paradiso dit najaar DjFrankie
Heerlijke plaat. Psychedelische shoegaze met een niet aflatende stuwende spanningsboog. Check toch ook is hun (voormalig) nevenactiviteiten...

Ik ben erbij in Maastricht. Dichterbij voor mij.

Pareltje, dit. De eerste 6 nummers luisteren geweldig goed weg.
Rauw, donker en psychedelisch, ondersteund door de nodige visuals in hun live-acts.