Rihanna - ANTI (2016)

‘Rated R’ is vanaf vandaag niet meer het Rihanna album waar de wat meer alternatieve popliefhebber naartoe moet.

Na lang wachten is het dan eindelijk zover: Rihanna heeft eindelijk haar album ‘Anti’ uitgebracht. Opvallend is dat de vorig jaar verschenen singles ‘Fourfiveseconds’, ‘Bitch Better Have My Money’ en ‘American Oxygen’ afwezig zijn. Vooral BBHMM had op dit album eigenlijk helemaal niet misstaan.

In plaats daarvan schijnt ‘Work’ nu de eerste single van dit album te zijn. Dat nummer laat meteen horen dat dit album anders is dan al haar andere albums, namelijk meer urban en minder de grote popsongs. Als fairweather Rihanna fan vind ik dat wel jammer: de chart geek in mij volgt haar grote hits en records graag op de voet. En daarin is zij ook de enige grote popster die ik graag volg, want in haar nummers hoor ik net dat beetje extra wat ik bij andere sterren mis. Op dit album staan geen wereldhits. Maar je krijgt er wel kwaliteit voor terug.

Ik kan namelijk nu al zeggen dat dit het beste album Rihanna is. Opener ‘Consideration’ met SZA zet meteen de toon voor dit album en behoort tot de hoogtepunten. Eigenlijk vind ik zelfs dat SZA de show steelt op dit nummer. ‘Desperado’ is daarnaast mijn favoriet op de eerste helft van het album. ‘Kiss It Better’ is ook erg fijn en vooral catchy dankzij de gitaar. In ‘Needed Me’ en ‘Yeah, I Said It’ vinden we producties van respectievelijk DJ Mustard en Timbaland, maar desondanks vind ik deze nummers niet zo bijzonder.

Tegen het einde van het album vinden we de beste nummers. Ik ben met name erg verheugd dat ‘Higher’ toch nog het album heeft weten te halen en daarbij nog precies zo klinkt als op de demo want het is een heerlijk nummer. Haar stem kan dit nummer eigenlijk net niet aan en toch klinkt het mooi. De Tame Impala cover ‘Same Ol’ Mistakes’ is ook erg leuk. Of het geslaagd is kan ik niet over oordelen, ik zal binnenkort het origineel eens gaan beluisteren. ‘Love on the Brain’ is naast ‘Kiss It Better’ het meest pakkende nummer op het album. Qua productie doet dit mij zeer sterk denken aan ‘Superpower’ van Beyoncé en Frank Ocean (het lijkt haast een sample).

Het echte prijsnummer op het album is de afsluiter ‘Close to You’. Rihanna heeft nog nooit zo kwetsbaar gezongen. Dit is hoe ‘Stay’ had moeten klinken. Haar beste nummer? Uiteraard een beetje vroeg om daarover een conclusie te trekken maar het zou zo maar kunnen…

Al met al een sterk album van Rihanna waarmee ze meer de urban/indie richting op is gegaan. ‘Rated R’ is vanaf vandaag niet meer het Rihanna album waar de wat meer alternatieve popliefhebber naartoe moet. Ondanks dat dit niet per se de muziek is die IK van Rihanna wil, is dit ongetwijfeld de kant die zij zelf op wilde gaan. Het is te horen dat ze erg vooruit is gegaan als zangeres en daarnaast heeft ze aan alle nummers (m.u.v. de cover) meegeschreven. En dat is ook wat waard, aangezien zij voorheen vooral een billboard leek te zijn voor producers die hun geschreven hits kwijtwilden aan een grote ster.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog nooit een heel album van Rihanna heb geluisterd, maar een aantal nummers van haar smaken me zeer goed.

Vandaag heb ik naar ANTI geluisterd, vind het eigenlijk best een prima album, maar ik snap die cover van Tame Impala echt helemaal niet. Daar is totaal niks aan verandert, los van Rihanna's stem ipv Parkers stem.

Mijn favoriete nummers zijn o.a. de eerste en de laatste. Ook 'Work' is een prima track!

Ik denk dus dat dit nummer origineel voor Rihanna's album bedoeld was aangezien ze er een aantal jaar mee bezig is geweest het album eindelijk uit te brengen. Door het constant uitstellen van de release van het album en het niet kunnen garanderen aan producers/songwriters dat hun werk het album ook daadwerkelijk zou halen heeft Kevin Parker waarschijnlijk besloten het nummer te gebruiken voor Tame Impala's album in 2015. Dit weerhield Rihanna er echter niet van om nu ook haar versie op dit album te laten horen. Dit zou ook verklaren waarom beide versies nagenoeg identiek zijn.

Ik heb het album inmiddels een aantal keer gehoord, klinkt erg goed. Zal het nog een aantal keer beluisteren voordat ik mijn cijfer en review geef.

Noem je plaat 'ANTI' en iedereen gelooft meteen dat ie tegendraads is. Strip de plaat van alle promotie en je krijgt 13 tracks - want songs zijn het nauwelijks - die proberen te klinken zoals Frank Ocean, Odd Future en Clams Casino dat vijf jaar geleden al deden.

Opium voor het volk. Ze zullen er allemaal intrappen en zij, Universal, Tidal en Jay Z zullen weer wat miljoenen meer op hun bankrekening kunnen schrijven.

Op het eerste gehoor een toffe plaat die eenzelfde poging doet om de critici te imponeren, als de laatste Beyonce-plaat. Toch is Rihanna daar over de algehele lijn minder goed in geslaagd, omdat een paar experimenten totaal de plank misslaan - waaronder de barstende gitaren op Woo en het geblaat op Higher.

Daar staat tegenover dat zeker het openingssalvo echt hele goede popmuziek bevat, waarbij Rihanna zich laat begeleiden door het type producties dat momenteel vooral nog in de internet-scène/underground populair zijn. Halverwege zakt de plaat dus nogal in, waarbij het niveau aan het eind weer licht opkrabbelt.

Goede, maar onevenwichtige poging van het Tidal-kamp om mensen weer echt een albumbeleving te geven (inclusief korte intermezzo's), en ze daar natuurlijk voor laten betalen. Doordat er geen écht hitmateriaal op ANTI staat denk ik echter dat Rihanna met deze plaat tussen wal en schip valt.

Nuja, zoveel betaal je er niet voor want hij is gratis bij Tidal te downloaden. Je hoeft niet eens een account aan te maken.

Op het eerste gehoor bevalt me richting die ze op is gegaan. Slome beats en moet zeggen dat ze goed bij stem is. Vraag me af of het altijd wel echt haar stem is, want ik heb haar nooit zo horen zingen.
Goeie vibe, tenminste geen stammend hitparade materiaal.
Ik mis alleen toch wel echt goeie melodieën. Minimalistisch wil niet zeggen dat de nummers geen melodieen meer hoeven te hebben.
Lekkere mellow plaat, maar het kabbelt wel een beetje door en wordt uiteindelijk saai.
Work vind ik trouwens wel sterk.

Wat een fantástische plaat! Vooral via de koptelefoon is hij constant erg spannend.

Ik moet hem nog laten bezinken, maar op het eerste gehoor laat ANTI zich rechtstreeks meten met Rated R en is hij minstens zo evenwichtig.

Doel je hierbij niet op het openingsnummer? Daar vullen Rihanna en SZA elkaar veel aan waardoor het soms lijkt alsof Rihanna opeens heel anders zingt.

Verder vind ik haar vooral als haarzelf klinken, maar dan wederom beter dan op de vorige plaat. Zeer onderschatte zangeres die zich blijft ontwikkelen.

Deze was gratis te downloaden (waarvoor respect), dus heb ik me aan de taak gezet om eens een gans album van haar uit te luisteren, en het klinkt lekker weg. gelukkig zit er wat Jamaicaanse vibe in en dat maakt het inderdaad wat sloom. Ideaal voor een BBQ, een achtergrondje dat niet stoort maar er geld aan uit geven? Nee hoor.

Wajoo, ik dacht geinig, ze covert Tame Impala (Same Ol´Mistakes), blijkt het nummer gewoon identiek te zijn. Niet oke!

"Needed Me" springt er juist enorm uit voor mij, samen met het al eerder genoemde eerste nummer. Fijne richting is ze op gegaan, maar haar stem is voor mij wel echt veel te vlak voor die "ballads" die er op staan.

Dit las ik vandaag: The Roc Nation team got in touch with us here at Spinning Top letting us know that Rihanna loved the Tame Impala track 'New Person, Same Old Mistakes'. They asked if she could cover the song for her new record. Kevin was more than happy to send it her way. We’re all really happy with how the song turned out, love it!

Hoe het ook zij, zonder Rihanna had ik nooit van Tame Impala gehoord. Het zal dus ongetwijfeld deuren voor ze openen.

Love on the Brain nog niet aangevinkt? Heerlijk nummer! Zo heb ik haar nog nooit gehoord.

Dank voor je inbreng. Mooi poppetje.

Het was vooral mijn verbazing. Ik had het idee dat Tame Impala het afgelopen jaar echt niet te missen was.

Ik ken het echt niet, naam ook nog nooit ergens tegengekomen...

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Rihanna - ANTI - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De popprinsessen van de afgelopen jaren lijken (eindelijk) volwassen te worden. Nadat Miley Cyrus vorig jaar al een psychedelische popplaat afleverde die zo af en toe naar veel meer smaakte (maar minstens net zo vaak de plank mis sloeg), dook vorige week Rihanna op met een plaat die veel beter is dan alle andere platen die ze tot dusver heeft gemaakt.

Het grootste probleem van Rihanna was tot dusver dat ze zich omringde met zoveel topproducers dat een zoektocht naar Rihanna zelf vaak niet zoveel meer opleverde. Aan wereldhits geen gebrek maar naar pure emotie of een eigen smoel kon je lang zoeken zonder ook maar iets te vinden. Het heeft Rihanna zeker geen windeieren gelegd, maar voor de muziekliefhebber was het er over het algemeen niet veel te genieten op haar platen.

Op het uit het niets verschenen ANTI is Rihanna vooral zichzelf en dat valt niet tegen. Integendeel zelfs. Op ANTI heeft Rihanna een voorkeur voor lekkere lome beats en durft ze te experimenteren met gitaren en vooral met bijzonder klinkende elektronica. Het levert een lekker ontspannen geluid vol rafelrandjes op en het is een geluid dat bijzonder knap in elkaar steekt (met de koptelefoon is ANTI echt veel beter dan zachtjes uit de speakers).

Rihanna overtuigde in vocaal opzicht altijd vrij makkelijk, maar op het lome ANTI komt haar stem nog veel beter tot zijn recht. Dat betekent overigens niet noodzakelijkerwijs dat haar stem mooier is op ANTI, want ontdaan van alle trucjes die in de studio kunnen worden gebruikt om een stem op te poetsen, klinkt Rihanna op ANTI een aantal malen lekker rauw of wellustig, maar af en toe ook wel wat rafelig en onvast.

Dat werkt op zich uitstekend in een bijna bluesy of soulvolle track (luister maar eens naar het prachtige Love On The Brain of het er op volgende Higher) of in een folky popliedje, maar ook in de lome elektronische popmuziek op ANTI geven de rauwere, zwoelere en rafeligere vocalen van Rihanna de plaat een duw in de goede richting.

Met ANTI lijkt Rihanna afscheid te nemen van de kauwgomballenpop en kiest ze voor een avontuurlijker en zeker ook persoonlijker geluid dat nog steeds hitgevoelige songs op kan leveren maar ook flink tegen de haren in kan strijken. Het eigenzinnige hoor je op ANTI overigens niet alleen in de muziek, maar zeker ook in de teksten, waarin Rihanna zo af en toe flink van leer trekt.

Al met al een plaat die het verdient om gehoord te worden, ook door een ieder die tot dusver met een grote boog om de platen van Rihanna heen liep, zoals ik. Erwin Zijleman

Vanuit het niets, erwinz? Nee hoor, ANTI zou in 2014 al verschijnen en is steeds uitgesteld. Maar de plaat kwam wel heel snel uit nadat er al geruchten kwamen dat-ie spoedig eindelijk zou verschijnen. Misschien bedoel je dat?

Voor mij kwam hij uit het niets, ik volg(de) Rihanna niet.

Aardig album met in het midden een paar aardige nummers. Over het geheel toch nog te veel nummers die voor mij de plank misslaan.

Ok, mijn beurt:

Waarom besloot je, Erwinz, deze plaat dan te gaan beluisteren?

Dit is net geen 'Speedin' Bullet 2 Heaven' voor Riri.

Er zijn paar betere liedjes op deze lp zoals Kiss It Better, Desperado en Love On The Brain maar deze zijn niet genoeg om het album te redden.

Same Ol' Mistakes is gewoon een overglorified remix van dat Tame Impala liedje...ze hebben gewoon haar stem erover geplakt...sorry maar daar kan ik geen punt voor geven.

Higher is ook zo'n lied...dit had echt potentieel, maar waarom 2 minuten?

Ook zoiets met dit album is...als ik hier naar luister dan zie ik voor mij een ongeïnteresseerde Rihanna die in een studio staat die tegen haar goesting dit album opneemt.

Over Work wil ik zelf niet beginnen. Is het enkel een single omdat Drake hier een feature op heeft...

Misschien dat Rihanna ooit weer een semi-decent album gaat maken zoals Loud en Talk That Talk, maar eigenlijk zie ik het niet meer tenzij ze haar terug uitvindt.

Om te beginnen anderhalve ster, kan mss nog groeien naar 2 maar meer dan dat wordt het niet.

Spijtig.

Nieuwsgierig door de positieve recensies in de 'serieuze' pers

In je recensie stel je het als een algemeen feit dat ie uit het niets kwam. Dat is dus niet zo, ondanks dat het wel zo kan overkomen als je Rihanna niet volgt.

Maakt verder niet uit, ik ben behoorlijk verrast dat je hier zo positief over bent! Het is behoorlijk R&B, wat ik ervan heb gehoord, waarschijnlijk te urban om in Nederland echt aan te slaan.

Overigens geef je aan dat deze plaat veel beter is dan alle andere platen die ze gemaakt heeft. Ken je die platen dan?

In principe kwam de plaat ook wel uit het niets. Toen ze haar singles uitbracht begin 2015 (?) kreeg men te horen dat haar nieuwe plaat ergens eind 2015 zou verschijnen. Ergens in november/december kwam er een datum naar boven waarop het vermoedelijk zou verschijnen, maar er kwam enkel één of ander vaag 'spel' waar je dingen moest vrijspelen en was het speculeren wanneer het wel zou uitkomen (iedere vrijdag vanaf de release van dat spel) om dan uiteindelijk onverwacht gelekt te worden door een fout bij Tidal zonder dat er überhaupt een releasedatum was.