Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)

Couldn’t agree less. Geen enkel nummer van Pink Floyd hoort volgens mij thuis in om het even welke top. Pink Floyd maakte - meer dan welke andere band - geen nummers maar albums! In de pop- en rock is dat voor mij de hoogst haalbare kunstvorm. En handvol Californische strandjongens en vier kerels uit Liverpool hadden al eerder de bakens uitgezet maar PF wist dit - opnieuw als geen ander - te finetunen.

In Vlaanderen hebben we verschillende top-allertijden lijsten, maar de muziek bereikt de woonkamers dan niet via de kijkbuis. De Tijdloze op de oudere jongerenzender Studio Brussel en te beluisteren rond de Kerst, volg ik al twintig jaar niet meer. De meer serieuze zender Radio 1 heeft ook zo’n jaarlijkse aftel-lijst, te beluisteren rond Hemelvaart. Die volg ik ook niet bewust maar soms vang ik er flarden van op. Daar scoren twee PF-nummers (grom, grom) erg hoog: ’Wish you were here’ en ’Comfortably Numb’.

Indien ik consequent wil zijn, moet ik aanvaarden dat er niks van het magistrale DSOTM in die lijst zit. Dus ook geen ’Time’ met z’n krankzinjig makend klokkenspel als prelude, z’n dreigende intro, z’n intelligente teksten, ... ”There is time to kill today” draagt voor jou en mij op een luie zondag een totaal andere boodschap uit dan voor een militair op missie of een vos die op een lief klein konijntje jaagt. Als ik het dan toch numeriek moet uitdrukken, is DSOTM voor mij één nummer van 43 minuten. Top vijf materiaal voor eenieder met een paar goed afgestelde oren.

Heerlijk, ik houd wel van deze uitspraak want ook bij mij is dit album zeker niet slecht en heb ik waarschijnlijk een afwijkende mening over “de beste albums van Floyd”. Final Cut hoort daarbij. Met DSotM heb ik nooit echt een enorme wooowww gevoel gehad, in tegenstelling tot bv Animals, WYWH, Meddle, MLoR en dus FC. Maar dat vind ik het mooie van deze band.
Beste van dit album is toch wel Great Gig, Money en Brain Damage. Rest is leuk, teveel gehoord of meer een interlude/outtro.

Ik vind deze plaat nogal overschat, maar ach, wie ben ik?

Maar wat lees ik vandaag in de NRC?
'Noem de achterkant dus nooit dark side of the moon, ingeburgerd sinds het gelijknamige Pink Floyd-album uit maart 1973. De achterkant is niet duister, onverlicht. Gedurende een maand ontvangt ze net zoveel licht van de zon als elk ander deel. Bij nieuwe maan, als de maan zich tussen de aarde en de zon bevindt, staat de achterkant in het volle zonlicht. Dan is ‘onze’ kant de dark side.'

"There is no dark side
of the moon really.
Matter of fact
it’s all dark.”