Tremonti - Dust (2016)

Kijk uit naar deze cd. My last Mistake al gehoord en dat nummer heeft een killer riff ! Titelnummer is meer een rockballad en erg fraai.

Fijne 'companion piece' bij het vorig jaar uitgebrachte Cauterize. Meneer Tremonti had genoeg materiaal opgenomen voor nog een album, iets waar deze luisteraar in ieder geval blij mee is. Ook dit is weer een sterk album geworden, met tien lekker zware (en bij vlagen behoorlijk uptempo) rocksongs met een metalen inslag. De zang van Mark Tremonti wordt steeds beter en hier klinkt hij meer zelfverzekerd dan ooit. Zijn gitaarwerk is daarnaast even indrukwekkend als altijd. Zeker even sterk als Cauterize.

Ik vind het album aardig, maar toch mis ik CREED. Bij die band viel alles samen en maakten ze 3(?) top albums!!

Wederom een ijzersterk album dat kwalitatief net zo sterk is als zijn voorgangers.

Aaah!! Alsjeblieft niet Creed. Veel liever een een nieuwe Alter Bridge. Vind Tremonti goede platen maken, maar hij en Myles Kennedy maken elkaar beter.

Aladdin, dan verschillen wij van mening en dat kan!!

Een prima opvolger van Cauterize met een goede verdeling van nummers en komt regelmatig heerlijk stevig uit de hoek. Net zoals op zijn vorige is Tremonti ook hier weer goed bij stem en lijkt hij zich steeds verder te ontwikkelen. Uiteraard luisteren we dit niet voor de zang maar voor de zware slepende riffs en die zijn weer in overvloed aanwezig.

De eerste drie nummers lopen in dat opzicht ook vloeiend over en de ballad Dust zorgt voor een aangenaam rust moment, uiteraard zit hier een gitaar solo in die direct tot mijn favorieten is uitgegroeid. Juist door de rustige opbouw en komt hij heerlijk binnen. De rust blijft niet lang want met Betray Me wordt er direct hard ingehakt en Tore My Heart Out brengt de slepende riffs weer terug. Het is echter Catching Fire die de aandacht weer volledig grijpt door de slepende sound en dreigende ondertoon. Het geheel wordt mooi afgesloten met drie nummers die wat wisselen tussen ballad achtige momenten en het harde werk.

Het mag ondertussen duidelijk zijn, Tremonti heeft een doel: harde, snelle en stevige nummers maken. Dit doet hij dan wel met een geweldige vakkundigheid. 4*

Geen verkeerd album en altijd nog stukken beter dan het voorgaande bandje van Tremonti; Creed.
De riffs zijn zwaar en gieren je om de oren. Tremonti is geen wereldzanger maar misstaat niet bij de traditionele power metal die hij maakt. Betray Me en Dust zijn twee lekkere nummers waarin harde passages afgewisseld worden met zachtere stukken. My Last Mistake en The Cage zijn weer twee snellere nummers en liggen ook weer goed in het gehoor. Wat mij echter bij de twee voorgaande albums van de beste man ook al opviel; de nummers onderscheiden zich niet echt van andere bands uit het genre. Voor mij geen klassieker maar desalniettemin een album waar Mark zich niet voor hoeft te schamen. Kort samengevat; Lekker gitaarwerk, degelijke zang, redelijk songmateriaal.

Ik ben een beetje klaar met Mark Tremonti. Overal lees je dat hij zo'n ondergewaardeerde gitarist is, maar als ie inderdaad bij de 'groten' hoort, waarom doet hij dan elk album precies hetzelfde? Want laten we eerlijk zijn, de verschillen tussen Alter Bridge en zijn solo band zijn minimaal. Bij het beluisteren van Dust krijg ik precies hetzelfde gevoel als bij de vorige twee; herkenbaar, op zich wel lekker, maar totaal niet bijzonder. Alter Bridge duld ik beter vanwege de zang van Myles Kennedy, maar Mark Tremonti als songwriter (en ook gitarist) is niet spannend meer en compleet voorspelbaar. Laat maar komen, zo'n Creed album, als dat betekent dat ie eens met wat andere muziek op tafel komt.

Ik ben absoluut niet klaar met Mark Tremonti! Ik wil een combinatie horen van vette rock en melodieuze stukken. Zijn solo's zijn kort en puntig en staan altijd in dienst van de nummers.
Heerlijke nummers als Catching Fire, Betray Me of My Last Mistake zijn top. Mijn favoriet is Torn My Heart Out. Van mij mag hij nog wel 10 van dit soort cd's maken.

Ik werd ooit een voorgesteld aan Tremonti via een vriend van mij die groot fan van de band is. Ik heb destijds gezegd dat de band nou niet helemaal bij mij paste. Nu onder school tijd zit ik toch maar de albums afteluisteren en toch is de band wel erg lekker. Ook dit album heeft lekkere intro's, fijne solo's en prima zang. Van mij mag er meer komen.

Lekker album!
Ik vind het jammer dat Tremonti niet meer zang voor z'n rekening neemt in Alter Bridge. Als je het nummer Waters Rising hoort is het echt heerlijk hoe beide stemmen elkaar aanvullen. Moeten ze veel meer mee doen!

Wat een talent die Mark Tremonti. Een onuitputtelijke bron van goede riffs en solo's die man. En dat hij nog wat kan zingen is een aangename verrassing.