Een prima opvolger van Cauterize met een goede verdeling van nummers en komt regelmatig heerlijk stevig uit de hoek. Net zoals op zijn vorige is Tremonti ook hier weer goed bij stem en lijkt hij zich steeds verder te ontwikkelen. Uiteraard luisteren we dit niet voor de zang maar voor de zware slepende riffs en die zijn weer in overvloed aanwezig.
De eerste drie nummers lopen in dat opzicht ook vloeiend over en de ballad Dust zorgt voor een aangenaam rust moment, uiteraard zit hier een gitaar solo in die direct tot mijn favorieten is uitgegroeid. Juist door de rustige opbouw en komt hij heerlijk binnen. De rust blijft niet lang want met Betray Me wordt er direct hard ingehakt en Tore My Heart Out brengt de slepende riffs weer terug. Het is echter Catching Fire die de aandacht weer volledig grijpt door de slepende sound en dreigende ondertoon. Het geheel wordt mooi afgesloten met drie nummers die wat wisselen tussen ballad achtige momenten en het harde werk.
Het mag ondertussen duidelijk zijn, Tremonti heeft een doel: harde, snelle en stevige nummers maken. Dit doet hij dan wel met een geweldige vakkundigheid. 4*