The Chemical Brothers - Come with Us (2002)

Zoals alle albums van The Chemical Brothers nogal onevenwichtig, met een aaneenschakeling van interessante tracks en nietszeggende vullertjes. Gezegd moet worden dat dit wel één van de betere albums van de band is. Maar ook hier gaat de boel een beetje uit als een nachtkaars, na een vrij sterk begin.

Leuk album met zeer sterkte tracks als opener Come with us, It began in Afrika, Star guitar en afsluiter The test.

Lange tijd was dit mijn favoriete Chemicals-plaat. Okee, ik hoorde wel dat dit album de experimenteerdrift, de explosiviteit en de pure adrenaline van Dig your own hole miste, maar de losheid, de vrolijkheid en de flow maakten dat allemaal goed, en bovendien bestond deze plaat uit twee briljante nummers, een paar uitstekende tracks en geen enkel echt slecht nummer, dus dat maakte er een feestelijk totaalpakketje van. Inmiddels ben ik er niet meer zó enthousiast over (Hoops duurt een paar minuten te lang, en het vervelende The state we're in doet er úren over om bij het up-tempo-slot te komen), maar het blijft toch een leuke plaat met een prettige vibe en wat mij betreft een zeer hoge draaibaarheidsfactor. En Denmark is echt briljant: lichte percussie, dan een lekker funky bas gevolgd door zware 4/4-drums, daarna wat vocale samples, een felle slap-bass, en dan begint er een kruiperig vervormd instrumentje naar de climax toe te werken, en als het dan zover is is de spanning zó hoog opgelopen dat je je afvraagt met welke truc de Chemicals in godsnaam nog daarbovenuit kunnen komen... en dan die jubelende trompet... Echt fantastisch.
        Op de Engelse wikipedia lees ik trouwens dat Star guitar "a four measure-long acoustic guitar sample from the beginning of the David Bowie song Starman" bevat, "hence the name, Star guitar." Nooit geweten, nooit opgemerkt ook, en ik betwijfel of ik nu precies de plek zou kunnen aanwijzen waar die vier maten zouden moeten zitten.