Kenny Burrell - Midnight Blue (1963)

'coldplayjazz' Nee, nee en nog eens nee. Had ik al nee gezegd? Nou bij deze dus. Ik snap de vergelijking met Coldplay niet helemaal. Persoonlijk vind ik dit gewoon diepgaander dan Coldplay, dus dat brengt de vergelijkbaarheid met Coldplay voor mij al helemaal op nul. Burrell heeft hier een lekker en sfeervol jazzplaatje neergezet. Relaxt en soms licht swingend. Heerlijk voor laat in de avond.

De hoes van deze heerlijke plaat inspireerde Elvis Costello, met als resultaat Elvis Costello & The Attractions - Almost Blue (1981)
Maar ook de muziek inspireerde: luister maar eens naar het begin van van Van Morrison's 'Moondance' en dan naar 'Midnight Blue' van dit album. Burrell schijnt op zijn beurt weer schatplichtig te zijn aan Johnny Lytles vibrafoon-groove in 'Selim'. Johnny Lytle - New and Groovy (1966)

Laidback jazz voor aan het eind van de avond, maar stiekem toch ook rond dit tijdstip al heel fijn. De tracks zijn gedeeltelijk verbogen blues composities in lekkere kalme jazz. Niet echt hoogdravend en uniek, maar wel sfeervol neergezet. Titeltrack en het laatste nummer van de originele uitgave "Saturday Night Blues" zijn mijn favorieten.

Heel fijne relaxte jazz, jazz waar zelfs niet-jazzliefhebbers wel naar kunnen luisteren.

Daar wordt soms wat minachtend over gedaan, maar dat vind ik niet terecht. Dit is gewoon een mooi album en dat is soms meer dan genoeg.

Heb niet zoveel jazz materiaal in mijn kast en draai het ook niet zoveel. Leren kennen via mijn muziekleraar.
Gewoonweg een goede plaat en dit is misschien een goede reden om terug wat meer jazz te gaan luisteren. Wie weet ??