Kenny Burrell - Midnight Blue (1963)

Had deze plaat al eerder gehoord op stage (bij Blue Note red.) en toen beviel het me wel, maar omdat je ondertussen ook aan het werk bent enzo luister je minder geconcentreerd. Nu heb ik dat wel gedaan en moet zeggen dat het me zeer bevalt.
Erg mooie en gevoelige jazzplaat. De nummers vervelen niet en weten me elke keer weer aardig te grijpen.

3,5 ster. (misschien kans op 4)

Laidback jazz voor aan het eind van de avond, maar stiekem toch ook rond dit tijdstip al heel fijn. De tracks zijn gedeeltelijk verbogen blues composities in lekkere kalme jazz. Niet echt hoogdravend en uniek, maar wel sfeervol neergezet. Titeltrack en het laatste nummer van de originele uitgave "Saturday Night Blues" zijn mijn favorieten.