Duran Duran - Duran Duran (1993)
Alternatieve titel: The Wedding Album
mijn stem
144 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Capitol
-
Too Much Information (4:56)
-
Ordinary World (5:40)
-
Love Voodoo (4:58)
-
Drowning Man (5:14)
-
Shotgun (0:52)
-
Come Undone (4:38)
-
Breath After Breath (4:57)
-
UMF (5:31)
-
Femme Fatale (4:21)
-
None of the Above (5:17)
-
Shelter (4:24)
-
To Whom It May Concern (4:22)
-
Sin of the City (7:15)
-
Falling Angel * (4:36)
-
Stop Dead * (4:32)
-
Time for Temptation * (4:10)
-
Come Undone [12" Mix - Comin' Together] * (7:22)
-
Ordinairy World [Acoustic Version] * (5:08)
-
Too Much Information [David Richards 12" Mix] * (4:14)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur:
1:02:25
(1:32:27)
0
geplaatst: 13 maart 2009, 21:19 uur
Na de teleurstellende Big Thing/Liberty periode maakte Duran Duran in 1993 een glorieuze comeback. Ordinary World en Come Undone werden wereldhits, de sterrenstatus werd opgepoetst en zelfs de albumrecensies waren okee.
Duran Duran was volwassen geworden, zo oordeelde de pers. En daar zit een kern van waarheid in. The Wedding Album is een sterk en evenwichtig album waar Duran Duran eindelijk eens niet strandt in experimentele dadendrang maar doet waar het goed in is. En dat is mooie popmuziek maken.
Ordinary World is een juweeltje dat we tot hun beste werk mogen rekenen, maar het zwoele Come Undone is ronduit briljant. Too Much Information en None Of The Above zijn ongekend stevig en voor het prachtige Breath After Breath (een duet met de Braziliaanse zanger Milton Nascimento.) resten slechts twee woorden: muzikaal meesterschap. Zelfs de gewaagde Velvet Underground-cover Femme Fatale kan er mee door.
Er staan weliswaar een paar minder geslaagde nummers op, maar na de vorige platen is The Wedding Album een verademing. En Simon Le Bon zong nog nooit zo goed. Echt waar.
Duran Duran was volwassen geworden, zo oordeelde de pers. En daar zit een kern van waarheid in. The Wedding Album is een sterk en evenwichtig album waar Duran Duran eindelijk eens niet strandt in experimentele dadendrang maar doet waar het goed in is. En dat is mooie popmuziek maken.
Ordinary World is een juweeltje dat we tot hun beste werk mogen rekenen, maar het zwoele Come Undone is ronduit briljant. Too Much Information en None Of The Above zijn ongekend stevig en voor het prachtige Breath After Breath (een duet met de Braziliaanse zanger Milton Nascimento.) resten slechts twee woorden: muzikaal meesterschap. Zelfs de gewaagde Velvet Underground-cover Femme Fatale kan er mee door.
Er staan weliswaar een paar minder geslaagde nummers op, maar na de vorige platen is The Wedding Album een verademing. En Simon Le Bon zong nog nooit zo goed. Echt waar.
0
geplaatst: 12 december 2010, 00:46 uur
Duran Duran albums gingen bij mij tot aan Notorious plus hun verzamelaar Greatest. Door mijn enthousiasme over hun nieuwe worp All You Need Is Now leek het me een goed plan om eens verder te neuzen in de discografie van de band.
De startkeuze viel op het titelloze album uit 1993 ook wel The Wedding Album genoemd.
Dit omdat ik Ordinary World misschien wel hun beste nummer ooit vind en ook omdat Come Undone me altijd wel heeft weten te boeien (ik hoor er soms wat Kate Bush trekjes in).
Toen ik de kritieken en beoordelingen hier ging bekijken bekroop me even een angstig gevoel dat het wel eens een grote tegenvaller zou kunnen worden. Het is geen Duran Duran uit 1981 en ook geen Rio. Hun nieuwe album All You Need Is Now weet vooralsnog ook wat meer enthousiasme te kweken bij mij, maar daarmee wil ik niet zeggen dat ik dit album niet leuk vind. Sterker: het bevalt me wel ondanks de wisselvalligheid. Blijkbaar heb ik een zwak voor deze band en lukt het me aardig langs de altijd wel stevige kritiek heen te kijken. Het is natuurlijk ook niet bepaald bon ton om te zeggen dat je Duran Duran goed vindt natuurlijk.
Daarmee kan gezegd worden dat The Wedding Album genoeg heeft weten te kietelen waardoor ik zeker ook op zoek ga naar de rest van de albums. Duran Duran zal het goed gaan doen de komende tijd in mijn Last.fm lijstjes
De startkeuze viel op het titelloze album uit 1993 ook wel The Wedding Album genoemd.
Dit omdat ik Ordinary World misschien wel hun beste nummer ooit vind en ook omdat Come Undone me altijd wel heeft weten te boeien (ik hoor er soms wat Kate Bush trekjes in).
Toen ik de kritieken en beoordelingen hier ging bekijken bekroop me even een angstig gevoel dat het wel eens een grote tegenvaller zou kunnen worden. Het is geen Duran Duran uit 1981 en ook geen Rio. Hun nieuwe album All You Need Is Now weet vooralsnog ook wat meer enthousiasme te kweken bij mij, maar daarmee wil ik niet zeggen dat ik dit album niet leuk vind. Sterker: het bevalt me wel ondanks de wisselvalligheid. Blijkbaar heb ik een zwak voor deze band en lukt het me aardig langs de altijd wel stevige kritiek heen te kijken. Het is natuurlijk ook niet bepaald bon ton om te zeggen dat je Duran Duran goed vindt natuurlijk.
Daarmee kan gezegd worden dat The Wedding Album genoeg heeft weten te kietelen waardoor ik zeker ook op zoek ga naar de rest van de albums. Duran Duran zal het goed gaan doen de komende tijd in mijn Last.fm lijstjes
* denotes required fields.