Duran Duran - Duran Duran (1993)

Too Much Information, Ordinary World en Breath After Breath zijn voor mij de goede nummers van dit album. De rest zijn matige pop-nummers die je niet snel bewust eens op zult zetten, daarom 3*

Come Undone is een nummer wat ik heel bewust en heel vaak draai

Enige lichtpuntjes op deze toch wel heel zwakke plaat zijn mijns inziens "come undone" en "ordinary world", dit nummer is zelfs een prachtsong... jammer van de rest...

Deze cd heb ik destijds blind aangeschaft vanwege de single "ordinary world". Samen met "come undone" en nog een ander nummer dat nog enigzins ging was ik behoorlijk teleurgesteld in deze cd.
Het resultaat was dat ik een aantal maanden later de cd maar verkocht heb want ik vond het eigenlijk bagger.
Hoewel ik ze in de jaren '80 nog wel eens goeie nummers vond hebben heb ik na deze cd 'Duran Duran' nooit echt meer byzonder gevonden. Dat ze nog steeds bestaan vind ik nog steeds een wonder.

Alleszins accpetabele popplaat met aantal fenomenale uitschieters (zie boven)

Dit album wist zelfs de zgn seriueze muziekpers te bekoren. Ordinary World en Come Undone zijn juweeltjes, de overige songs ook aanzienlijk beter dan de laatste twee albums. Een geslaagde comeback, al duurde deze niet al te lang.

Wisselvallig album van Duran Duran met twee wonderschone tracks: Ordinary World en Come undone (deze scoren een 5!). Het voordeel van deze cd is dat deze twee nummers er in de albumversie opstaan, de verzamelaar Greatest hits laat de single-edits horen. En dan mis je toch wel wat. Een 3,5 dankzij de twee super tracks.

Je ziet de afwezigheid van 2 Taylors. Warren Cuccurullo, hoewel een prima gitarist, blende niet met de andere leden, enkel met Nick Rhodes, met wie hij zo'n beetje het complete album schreef en produceerde.
Ondanks de prachtsong Ordinary world en nog een handjevol songs (Come undone, Breath after breath en Love voodoo) hebben we hier te maken met een album gedomineerd door songs die eerder opvullers voor singles zouden moeten zijn. Ik ga er rustig bij zitten en zet Rio nog maar een keer op.

**1/2

Even wisselvallig als big thing, maar de positieve momenten zijn hier nog wat beter, en de magistrale single ordinary world lift het algemene niveau ook omhoog.

come undone blijft een parel, en ook opening track 'too much information' vind ik een knappe song.

een paar goede nummers maar daar blijft het bij

3,5 sterren

Erg sterk album van Duran Duran met twee misperen: Drowning Man (de mixen zijn overigens wel goed) en To Whom It May Concern, dat ik het slechtste nummer vind dat ze ooit gemaakt hebben. Ik begrijp er trouwens niets van dat Breath After Breath nooit op single is uitgekomen, er bestaat zelfs een videoclip van!

alleen 'ordinary world' kan mij boeien,de rest is zeer middelmatig,geef mij maar het debuutalbalbum uit 1981,vind ik nog altijd het beste album van duran duran

Voor mij kan Ordinary World niet kapot. Heb hem GRIJS gedraaid in de zomer van 1993...

Oordeel niet te snel over deze plaat. Staan nummers op die niet echt Duran Duran achtig klinken, maar na een tijdje zeker de moeite van het luisteren waard zijn.

Jammer dat Come Undone nooit voorbij komt op de radio: echt een supermooi nummer. Voor de rest wisselend album: het begint goed , in het midden zakt het wat weg en het laatste stuk vanaf Shelter is het weer prettig. Wel een heel ander Duran geluid.

Na de teleurstellende Big Thing/Liberty periode maakte Duran Duran in 1993 een glorieuze comeback. Ordinary World en Come Undone werden wereldhits, de sterrenstatus werd opgepoetst en zelfs de albumrecensies waren okee.

Duran Duran was volwassen geworden, zo oordeelde de pers. En daar zit een kern van waarheid in. The Wedding Album is een sterk en evenwichtig album waar Duran Duran eindelijk eens niet strandt in experimentele dadendrang maar doet waar het goed in is. En dat is mooie popmuziek maken.

Ordinary World is een juweeltje dat we tot hun beste werk mogen rekenen, maar het zwoele Come Undone is ronduit briljant. Too Much Information en None Of The Above zijn ongekend stevig en voor het prachtige Breath After Breath (een duet met de Braziliaanse zanger Milton Nascimento.) resten slechts twee woorden: muzikaal meesterschap. Zelfs de gewaagde Velvet Underground-cover Femme Fatale kan er mee door.

Er staan weliswaar een paar minder geslaagde nummers op, maar na de vorige platen is The Wedding Album een verademing. En Simon Le Bon zong nog nooit zo goed. Echt waar.

Heet deze plaat officieel eigenlijk niet gewoon "Duran Duran" (net als het debuut)?

Ja volgens mij is dat zo. Ik zal eens even op zoek gaan naar proof.
Op hun eigen website noemen ze dit ook The Wedding Album maar dat zou zo maar een volksmond benaminkje kunnen zijn. Benaming wordt wel vaak gebruikt net zoals Black Album bij Metallica en Prince en Rollercoaster en Bridge bij s/t albums van Red House Painters

De officiële albumtitel is inderdaad Duran Duran. Volgens mij zagen ze het als een nieuwe start, het begin van hun tweede loopbaan.

Om vewarring te voorkomen werd het album off the record The Wedding Album genoemd (naar de trouwfoto's op de hoes - foto's van de ouders van de Duranleden).

Aangepast

Ze hebben de foto's van de ouders van de bandleden op de cover geplaatst omdat zij het album genetisch mogelijk hebben gemaakt (aldus Warren Cuccurullo).

Wat betreft de albumtitel; de officiële albumtitel is inderdaad Duran Duran. Nick Rhodes had eigenlijk elk album zo willen noemen, omdat dat volgens hem weergeeft waar elk bandlid het meest mee bezig is. De officiële werktitel van dit album is altijd Four On The Floor geweest. Het was in eerste instantie de bedoeling het album ook zo te noemen.

Ben al jaren fan van Duran Duran.
Deze plaat markeerde de glorieuze terugkomst van hun in de hitparade.
Het nummer Ordinary World is een van de mooiste nummers ooit gemaakt.

Zo, even de deluxe tracks toegevoegd.

Falling angel is echt een van de betere DD tracksz uit die tijd, jammer dat die beperkt is gebleven tot deze uitgave..

Stop dead, en time for temptation daarintegen zijn weer volledig terecht weg gebleven van het originele album

Vaag, ik ken Falling Angel wel... ik heb echter geen single van Come Undone in de kast liggen en heb deze deluxe versie ook niet. En toch ken ik de song (en nog best goed ook, heb 'm vaker gehoord)... Hoe kan dit? Waar stond ie nog meer op?

Naar mijn idee staat ie verder nergens anders op.. (officieel dan) wel op de Japanse verzamelaar Besides ourselves, maar die is dan weer niet zo legaal

Ze hebben 'm ook een aantal keer live gespeeld.. kan dat het zijn?

Nee, ik heb het origineel net op Youtube beluisterd, ik ken deze song gewoon ik weet echter niet waarvan. Ik kom er wel weer op denk ik..

Fallen Angel (een iets afwijkende versie, vandaar vermoedelijk ook de iets andere titel) stond op een Amerikaanse cdms. Ik heb hem hier toevallig liggen. Er staan naast Fallen Angel nog 3 tracks op, de US remix van Come Undone (ook bekend als de Churban remix), de akoestische versie van The Chauffeur en een fantastische alternatieve take van To The Shore!

Dit album is zo goed omdat het een van hun variënde albums is. Ik vind gewoon alles perfect op dit album, mijn favoriete tracks zijn Too much information, Sin of the city en Drowning man.

Duran Duran albums gingen bij mij tot aan Notorious plus hun verzamelaar Greatest. Door mijn enthousiasme over hun nieuwe worp All You Need Is Now leek het me een goed plan om eens verder te neuzen in de discografie van de band.
De startkeuze viel op het titelloze album uit 1993 ook wel The Wedding Album genoemd.
Dit omdat ik Ordinary World misschien wel hun beste nummer ooit vind en ook omdat Come Undone me altijd wel heeft weten te boeien (ik hoor er soms wat Kate Bush trekjes in).
Toen ik de kritieken en beoordelingen hier ging bekijken bekroop me even een angstig gevoel dat het wel eens een grote tegenvaller zou kunnen worden. Het is geen Duran Duran uit 1981 en ook geen Rio. Hun nieuwe album All You Need Is Now weet vooralsnog ook wat meer enthousiasme te kweken bij mij, maar daarmee wil ik niet zeggen dat ik dit album niet leuk vind. Sterker: het bevalt me wel ondanks de wisselvalligheid. Blijkbaar heb ik een zwak voor deze band en lukt het me aardig langs de altijd wel stevige kritiek heen te kijken. Het is natuurlijk ook niet bepaald bon ton om te zeggen dat je Duran Duran goed vindt natuurlijk.
Daarmee kan gezegd worden dat The Wedding Album genoeg heeft weten te kietelen waardoor ik zeker ook op zoek ga naar de rest van de albums. Duran Duran zal het goed gaan doen de komende tijd in mijn Last.fm lijstjes