Zo dit is wel een behoorlijke teleurstelling. Buckle vond ik een klasse nummer, en Too Late was ook degelijk. Maar de rest van de plaat staat me behoorlijk tegen. Om 1 of andere reden vindt Keith Murray het nodig om alle tonen heel lang door te halen (zoals bij Forgiveness, We Need a Word). Dat stoort mij echt mateloos. Want for Nothing is nog wel een leuk hitje maar verder is het behoorlijk karig. Jammer!