The Gerogerigegege - Senzuri Power Up (1991)

Ik weet het nu zeker. Ik ben een watje. Ik dacht dat ik tegenwoordig mijn softetroeppredikaat aan het afschudden was en af en toe best wel heftige dingen luisterde. Maar ik ben met beide benen op Japanse noisegrond geland. Waarom?

Het eerste nummer. Wat ouderwetse fluitjes en wat Japans gezang (dat klinkt een beetje als Frans trouwens ). 'Wat een softe troep', grap ik nog, maar net op dat moment valt er een enorme bak herrie in. Vanaf hier begint het pas echt.

In het tweede nummer ruist een hoop. Er schreeuwt iemand, maar hij komt nauwelijks boven de instortende gebouwen, massavernietigingswapens, exploderende koekenpannen en aan destructie onderhevige gitaarversterkers uit. Dat gaat 4 minuten en 20 seconden zo door.

Ik denk intussen terug aan andere muzikale uitstapjes ver buiten mijn straatje. Aan Xanopticons Liminal Space bijvoorbeeld, die ik ooit luisterde omdat ie in Onderhonds top 10 stond en ik toch wel benieuwd was wat dat soort electronic nou precies inhield. Ik vond het meteen best een aardige plaat. Ondanks dat het compleet buiten conventionele songstructuren lag. Af en toe was er ritme in te ontdekken, of juist niet. Het was een wilde trip die alle kanten uit schoot, maar toch... Het was absoluut te bevatten en beviel me ook nog wel.

Hier is geen ritme of melodie in te ontdekken. Er is zelfs geen afwezigheid van ritme in te ontdekken. Dit is chaos, herrie. Ik kan me werkelijk nog niet voorstellen wat men hieraan kan waarderen en hang bij sxesven - hij luistert hier weleens naar, de onverlaat! - aan de even spreekwoordelijke als digitale lippen als hij mij dat probeert uit te leggen.

'Beetje lastig voor te stellen als je niet zo veel noise draait', is zijn reactie. Tja, wat moet je daar dan mee. Ik luister ook niet veel metal, maar kan me desondanks best voorstellen wat men er leuk aan vindt. Hier niet. Ik hoor alleen lawaai. 'De pure gekte, de kracht', probeert Sven. 'Noise haalt het primitieve in de mens naar boven', valt Madelon (handsome_devil) hem bij.

'Maar waarom is dat dan knap?' Daar ben ik immers nog steeds niet achter. En als ik met van alles ga gooien en geluid maken, is het dan ook goed? Ongetwijfeld niet, maar wat maakt juist deze ongestructureerde herrie - het derde nummer start inmiddels en is hetzelfde laken een pak - geweldig? Ik moet er meer noiseplaten voor luisteren, drukt men mij op het hart. Maar toch, het blijft me intrigeren. Ik kan me geen muziek herinneren waar ik zo erg niks mee kan.

Het vierde nummer klinkt iets conventioneler en biedt tussen de enorme hoeveelheid geluid door nog hier en daar enige melodie en - ik hield het niet voor mogelijk - het hele nummer kent zelfs een stampend en duidelijk ritme. In nummer vijf begint een of andere onverlaat te schreeuwen. Hij zal wel klaarkomen, gok ik, afgaand op bovendstaande verhalen over deze band.

De laatste track is een beetje als de popcornzak waarin alle mais al geploft is. Alles is al stuk, dus maken iets minder instrumenten en dingen en alles wat ik nog vergeten ben hetzelfde soort lawaai. Totdat langzaam de laatste grasmaaier ermee ophoudt. Ik krijg enorm zin om een bepaald nummer van Grandaddy af te spelen.

Last night something pretty bad happened.
We lost a friend,
All shocked and broken,
Shut down, exploded.

JED-E3 is what we first called him.
Then it was "Jed,"
But Jed's system's dead.
Therefore, so's Jed.

Jed had found our booze and drank every drop.
He fizzled and popped,
He rattled and knocked,
Finally he just stopped.

Maar achter het geheim van deze plaat - of muzieksoort in het algemeen, zo u wilt - ben ik nog niet. Ik kan het met de beste wil van de wereld nog niet goed of heftig of geweldig of leuk vinden (ik vermijd het woord 'mooi' bewust), maar het intrigeert me wel. Gelukkig was de plaat kort, maar ik heb hem wel drie keer gedraaid. Of ik dat vaker ga doen? Ik denk het niet. Ik zal misschien eerst eens wat anders proberen. En ik ga de lullige laatste zin: 'ik stem dus nog niet' angstvallig mijden. Ik heb dat ding werkelijk geprobeerd te doorgronden. Maar het is niet gelukt. Toch liever dit dan de laatste van The Eagles (die duurt wel lang), dus 1.5*.