Volbeat - Seal the Deal & Let's Boogie (2016)

Ben benieuwd. Eerste nummer gehoord en klinkt wel aardig. Op Graspop voor de 3e keer live zien. Live echt een Fantastische band!

Hier kijk ik erg naar uit en tot nu toe stelt Volbeat mij nooit teleur. The Devil's Bleeding Crown is sowieso weer typisch Volbeat. Misschien iets te typerend zelfs. Maar ik verwacht wel een aantal verrassend goede songs. Volbeat biedt voor mij toch altijd net voldoende diversiteit op hun platen.

Het is toch weer een fijn album geworden. Misschien toch maar naar fortarock dan dit weekend.

Muziekvrienden van mij gaan ook ( zelf verhinderd ) en zijn allemaal ongekend enthousiast over deze band...dit album gaat de komende week heus een aantal keren voorbij komen.

Een eerste luisterbeurt doet het goed. Album ligt lekker in het gehoor en toont energie. Wordt wel weer eens tijd om de oudere albums te luisteren.

Even wennen. Minder meta,l meer rock. Wel een lekker album. Persoonlijke favoriet Black Rose met Danko Jones.

Ik dacht dat ze weer teruggingen naar de sound van Rock the Rebel / Metal the Devil, maar dat valt tegen zeg! Seal the Deal bijvoorbeeld vind ik meer stevige rock dan daadwerkelijk Heavy Metal. Het zou een Motörhead liedje kunnen zijn. Dus ja, een beetje een mix van Heavy Metal/Hard Rock. Wel 1 van de betere songs overigens (Seal the Deal)! Maar het klinkt gewoon niet zoals Rock the Rebel / Metal the Devil.

Seal the Deal & Let's Boogie is wel ietsje meer Metal georiënteerd dan zijn voorganger, maar ik vind het niet genoeg! En ik vind dat ze toch wel weer is een echte ruige plaat mogen maken! Los van dat, is het toch wel weer een lekker plaatje geworden (denk ik)! Al heb ik het pas 1x geluisterd. Eerste indruk een magere 8. En hoewel de vorige plaat weinig Heavy Metal bezit, vind ik dat zeker wel een sterk album! En daar staan zelfs minstens 2 verschrikkelijke songs op!

Maar ik moet nog zeker 4x luisteren voor ik echt goed kan oordelen. Sommige nummers pakken mij meteen, maar 4 a 5 songs nog absoluut niet!

Wat een fijne plaat weer, het is inderdaad meer stevige rock met een hoog meezinggehalte dan metal.
Misschien kijk ik nu te veel door een gekleurde bril maar ik ga na 4 luisterbeurten voor de volle mep (5*)
Dat is omdat ik geen slecht nummer vind op het album, favoriet voorlopig: Mary Jane Kelly
Rock the Rebel / Metal the Devil (in mijn top 10) zal niet overtroffen worden.
Heb zin in zondag om ze weer live te zien.

Super lekker album weer, maar metal verdwijnt wel steeds meer de naar de achtergrond.
Kan mij niet schelen, heerlijke songs!

Dit album lijkt na een tweetal luisterbeurten op alle fronten een stuk beter dan haar voorganger. Ik hoor weer enkele Volbeat-krakers voorbij komen (The Devil's Bleeding Crown, For Evigt, Black Rose), die ik op de vorige plaat node mistte. Zo goed als de eerste vier cd's zal het niet gaan worden denk ik, daarvoor zijn de songs door de bank genomen iets te middelmatig. Maar misschien ga ik m'n mening over een aantal luisterbeurten wel herzien. Want er zullen zeker meer luisterbeurten gaan volgen.

Ik had gehoopt dat hij toch wat steviger was geworden.

De tot nu toe drie beste songs (voor mij) waren al een tijdje te luisteren op youtube. Devil's Bleeding Crown, For Evigt en Seal the Deal. Songs die mij stuk voor stuk meteen te pakken hadden. Als dit het niveau zou worden van de nieuwe plaat dan wordt het echt heel goed dacht ik! Ik ben nu een paar luisterbeurten verder en ik luister alleen de nummers die ik voor de release nog niet had gehoord en ik vind de helft hiervan toch niet zo heel goed. Met name geen pakkende melodie of zelfs een irritante melodie en te veel rustige songs die lang niet zo goed zijn als For Evigt. Erg jammer! Wanneer ik dit weer in zn geheel ga luisteren dan wordt het sowieso weer beter natuurlijk! Maar zonder Devil's Bleeding Crown, For Evigt en Seal the Deal geef ik een 6,5.

De song Rebound lijkt wel een soort punkrock nummer en dan in de stijl van Weezer en het begin van Battleship Chains klinkt als een Social Distortion song. Het gitaarwerk. Wel fijne nummertjes trouwens.

En hadden ze de volgorde van songs niet anders in kunnen delen.. Na opener Devil's Bleeding Crown had meteen The Loa's Crossroad moeten komen, want dat had veel beter aangesloten. En dat ze op het eind nog een wat ruige song wilde doen dat is goed, maar dan hadden ze ook meer ruige songs moeten maken verdomme!

Heerlijke cd van de mannen,meer rock en minder metal,valt me niet tegen!Begin hem na een paar luisterbeurten telkens aardiger te vinden.

Oja, geen cover song dit keer?

De sound Rebound is een cover van Teenage Bottlerocket (als eerbetoon aan de overleden drummer Brandon) en Gates of Babylon is een Georgia Sattelite cover. (zag ik toevallig op internetert

Aha! Vandaar dat ik het vind klinken als poppunk/punkrock. Gates of Babylon had ik dan weer niet verwacht! Het klinkt wel echt als een typisch authentieke Volbeat song voor mij, maar dat is het dus niet. Thx voor de info!

En oja... The Bliss heeft precies hetzelfde gitaarriffje als Lola Montez..

Waarom hoor ik nog niemand over The Loa's Crossroad. Wat een geweldig nummer.

Dit album is beduidend beter als de vorige. Ik heb dan ook erg zin in morgen om Volbeat live te zien op Fortarock. Wel heb je een aantal niemendalletjes, die wel aardig weg luisteren, maar helaas ook voorbij zijn zonder dat je het echt doorhebt.
Voor dit album heb ik Michael Poulsen mogen interviewen. Erg aardige gast.
Voor wie het leuk vind om te lezen: Interview: Volbeat (2016) | Metalfan.nl

Goed interview! Leuk dat er zoveel mensen naar Fortarock gaan. Ik ga er ook straks naartoe. En ja The Loa's Crossroad is inderdaad fantastisch! Al had die doedelzak sound niet gehoeven van mij.

De coversongs zijn overigens Battleship Chains en Rebound. Gates of Babylon niet Benjamindaxx

Toch vinnik het weer lekker klinken

JacoBaco Klopt zag dit ook, foutje!

Moet dit nieuwe album nog beluisteren, maar vond de band gisteravond als afsluiter op Fortarock helaas toch een beetje misplaatst. Het klonk allemaal wel erg gladjes en vooral routineus. Er miste nogal wat energie en bevlogenheid. Ik was er na een half uurtje wel klaar mee. Overigens jammer dat King Diamond niet aantrad om samen met de band Room 24 te zingen!

De verwachtingen waren wederom hoog vanwege For Evigt, Seal the Deal en The Devil's Bleeding Crown. Deze waren al een tijdje vrijgegeven op youtube. For Evigt of (The Bliss) kwam ongeveer 1,5 week voor de release en die andere nog eerder.

Maar eenmaal het volledige album geluisterd dacht ik hmm is het nou goed of matig? Ook de volgorde van de tracks beviel mij totaal niet (net als bij het vorige album overigens) en nog steeds niet! Voor mij komt dit album veel beter tot zijn recht in een andere volgorde van luisteren. The Devil's Bleeding Crown als opener is erg terecht, maar vervolgens haalt Marie Laveau meteen de vaart er weer uit, dus deze schuift voor mij al meer naar achter! The Bliss (For Evigt) is fantastisch en prima voor een derde track. Uiteraard veel beter met de Deense gastzanger Johan Olsen. Hem kennen we natuurlijk al van The Guardian's Tail op Rock the Rebel Metal the Devil. Dan op 4. The Gates of Babylon, daar moest ik even aan wennen, maar wat een awesome nummer! Het refrein misschien wel iets te hoog qua vocalen als enige puntje van kritiek. Let it Burn.. Mwa, matig en past beter later op het album. Black Rose klinkt vrolijk en catchy. Leuke track! Rebound als cover van Teenage Bottlerocket. Geinig, maar iets te simpeltjes en gaat al snel vervelen merkte ik. Mary Jane Kelly. Hier ben ik ook niet kapot van. Een serieuze track wat weinig in mij losmaakt. Goodbye Forever daarentegen! Hier krijg ik op de één of andere manier een brok van in mijn keel! Dit lied raakt mij en speel ik af als 5e track! Seal the Deal. Ja, heerlijk! Stevige snelle Rock met veel melodie! Battleship Chains voelde meteen al afwijkend en dat klopt, het is een cover van The Georgia Satellites. Ja, en ik vind het voor de afwisseling nog leuk ook! You Will Know. Hier vind ik weinig aan en valt voor mij in dezelfde categorie als Let it Burn, Mary Jane Kelly en Marie Laveau en zijn dus matig tot redelijk. The Loa's Crossroad. JAA! Super! Deze luister ik altijd meteen na Devil's Bleeding Crown. Jammer van de doedelzak, maar vooruit, dit is ook 1 van de sterkere en meer metal georiënteerde tracks. Dus Marie Laveau zit ergens net over de helft, Let it Burn en Mary Jane Kelly komen op het eind en sluit ik dit album af met het gezellige Battleship Chains!

Minstens 5 tracks anders indelen maakt een wereld van verschil voor dit album! En uiteindelijk 4 tracks die ik vaak zal overslaan. Daadwerkelijk slecht zijn ze niet en Marie Laveau is best oké hoor, maar die andere zijn wel echt matig. Nou, 9 van de 13 songs waar ik erg van geniet is meer dan goed. Dus ja, ik kan dit album wel een 8,5 geven nu! Had het wel iets meer een metal sound willen horen, maar toch krijgt Volbeat het weer voor elkaar om veel sterke en afwisselende songs op dit album te gooien! Dus ja, een 4,0 of afgerond een 4,5*?

P.S. Evelyn blijft nog altijd het beste Volbeat nummer ooit!

Na een kleine Volbeat week (heel veel het album luisteren en FortaRock) ben ik nog steeds van mening dat dit een van hun beste albums is. Ben het met JacoBaco eens dat de volgorde wat beter kon. Goodbye Forever is inmiddels ook een van mijn favoriete nummers, het was top dat het ook in de setlist zat afgelopen zondag. Het volgende album mag weer harder zodat ook de zeikers die het een popalbum vonden en Volbeat niet op FortaRock wilde ook hun zin krijgen.

P.S Soulweeper #2 blijft nog altijd het beste Volbeat nummer ooit!

Vind het Album naarmate ik hem vaker luister steeds beter worden. De singles vond ik toen ze uitgebracht waren wat tegenvallen maar nu op cd vind ik ze top. Favorieten : The Devil's Bleeding Crown , Black rose en ondanks het een cover is het fantastische Battleship Chains, Wat word ik daar vrolijk van.

Seal the Deal is voor mij toch echt hét nummer van de plaat. Heerlijk nummer. En ik begin er steeds meer in te komen in dit album, ik ga echt nog Volbeat fan worden schat ik zo.

De formule begint een beetje uitgewerkt te raken, getuige dit routineuze en nogal futloze album. Opener The Devil's Bleeding Crown, het titelnummer en het afsluitende The Loa's Crossroad mogen er zijn, maar verder is het album gevuld met nogal flauwe meezingers, die precies de zwakke punten van de band blootleggen. De stem van zanger Michael Poulsen gaat op gegeven moment ook flink irriteren. Begrijpelijk dat de band wil profiteren van het immer toenemende succes, maar wanneer men op deze voet doorgaat haak ik af.

Ik wordt steeds positiever over dit album. Na de eerste paar luisterbeurten vond ik hem wel beter dan voorganger Outlaw Gentlemen & Shady Ladies (dat kan ook al gauw...), maar een flinke stap minder dan de in mijn ogen klassieke eerste vier platen. Hoewel Seal the Deal & Let's Boogie daar niet mee kan wedijveren komt het mijns inziens een heel eind in de buurt. Uiteraard horen we helemaal niks nieuws (of het is dat het metal gehalte verder is afgenomen) maar de nummers blijken naar herhaaldelijk luisteren behoorlijk goed te zijn en dan maakt dat voor mij niks meer uit. Vergelijk het met Motörhead. Die hebben hun hele carrière lang hetzelfde album gemaakt en zo lang de nummers goed waren maakte dat niks uit. Zo zie ik het ook met Volbeat. De vorige plaat had matige tot slechte nummers en dus was die niet te pruimen. Deze plaat heeft weer sterkere nummers en is dus weer zeer vermakelijk.
Als je de eerdere platen van Volbeat al niks vond, dan is er geen enkele reden om deze plaat wel te gaan beluisteren. Vond je eerdere platen wel goed, dan zul je deze ook prima kunnen pruimen denk ik zo.

Vind het vorige album in tegenstelling tot de meesten hier nog steeds beter en meer metal. Afgelopen zaterdag op Graspop Volbeat weer gezien. Heerlijk optreden. Goodbye Forever werd ook gespeeld en gaf me kippenvel. 1 van mijn favorieten nu. 15 november Ziggo Dome gaan we weer.

Ja, het is wel vreemd dat Outlaw Gentlemen and Shady Ladies -pfff ik vind de albumnamen wel echt vermoeiend hoor- er om bekend staat dat Volbeat nu echt zo'n 3FM bandje is geworden met zeer toegankelijke rock. En ja, met tracks zoals Lola Montez, Cape of Our Hero, Lonesome Rider en het vreselijke My Body zou je ook kunnen zeggen dit is inderdaad PopRock. Maar er staan nog best veel stevige tracks op.

En het komt ongeveer een beetje op hetzelfde neer. Op het nieuwe album moeten we het doen met zo'n 4 meer Metal/Rock gerichte liedjes en op de vorige heb je Dead but Rising, Room 24, Black Bart, Doc Holliday en zelfs The Hangman's Body Count reken ik mee. Dus 5 tegenover 4.

Het is uit tussen mij en Volbeat. Jammer. Ik vond de metal-Elvis combo echt fantastisch op de eerste drie albums, daarna werd het al minder, en nu is het gewoon 80% poprock fillers met hooguit 1 of 2 noemenswaardige nummers. Het ge-oh-oh in Black Rose en het Blink 182-gehalte in het daaropvolgende nummer Rebound is toch wel een tragisch dieptepunt.

Zijn er trouwens meerderen die net als ik denken dat de boel helemaal doorgemixt is? Ik heb echt het idee dat meneer Poulsen of in ieder geval zijn mixer/producer stiekem aan de autotune heeft gezeten hier en daar.