The KLF - Chill Out (1990)
mijn stem
110 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Electronic
Label: TVT
-
Brownsville Turnaround on the Tex-Mex Border (1:43)
-
Pulling Out of Ricardo and the Dusk Is Falling Fast (1:29)
-
Six Hours to Louisiana, Black Coffeee Going Cold (3:01)
-
Dream Time in Lake Jackson (2:37)
-
Madrugada Eterna (7:41)
-
Justified and Ancient Seems a Long Time Ago (1:09)
-
Elvis on the Radio, Steel Guitar in My Soul (2:40)
-
3 A.M. Somewhere Out of Beaumont (9:50)
-
Witchita Lineman Was a Song I Once Heard (5:57)
-
Trancentral Lost in My Mind (0:56)
-
The Lights of Baton Rouge Pass By (3:26)
-
A Melody from a Past Life Keeps Pulling Me Back (1:51)
-
Rock Radio into the Nineties and Beyond (1:27)
-
Alone Again with the Dawn Coming Up (0:19)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 31 mei 2007, 14:26 uur
Wat een aparte maar o zo heerlijke plaat is dit zeg. Album begint met allemaal weirde soundjes waar geen touw aan vast te knopen valt (blatende schapen en een hoop ander leuk ongein), oftewel, we hebben te maken met een heel lang intro.
Het middenstuk is wel het meest spannend te noemen, Elvis en Fleetwood zijn leuke herkenningspunten, maar nu weet ik tenminste hoe een steelgitaar klinkt, fantastisch dus!
In Witchita Lineman Was a Song I Once Heard hoor je al letterlijk een preview van Last Train to Trancentral wat op hun opvolger The White Room te vinden is.
Vervolgens is het outro weer lekker weird, waarbij ik toch met een zeer voldaan gevoel naar dit album geluisterd heb en nog veel vaker zal gaan draaien. Dikke 4 sterren.
En oh ja, die hoes is echt leuk gevonden
Het middenstuk is wel het meest spannend te noemen, Elvis en Fleetwood zijn leuke herkenningspunten, maar nu weet ik tenminste hoe een steelgitaar klinkt, fantastisch dus!
In Witchita Lineman Was a Song I Once Heard hoor je al letterlijk een preview van Last Train to Trancentral wat op hun opvolger The White Room te vinden is.
Vervolgens is het outro weer lekker weird, waarbij ik toch met een zeer voldaan gevoel naar dit album geluisterd heb en nog veel vaker zal gaan draaien. Dikke 4 sterren.
En oh ja, die hoes is echt leuk gevonden
0
geplaatst: 12 maart 2008, 21:33 uur
Na één luisterbeurt ben ik toch ook veeleer aangenaam verrast. Echt wegdromen is het, en daar heb ik geen joints of paddo's of welke geestverruimende middelen dan ook voor nodig.
Bij de voorlaatste track herken ik trouwens een stukje gitaarwerk van Van Halen, dat werd hier nog niet aangehaald.
In ieder geval ga ik me de komende weken nog wel een paar keer laten meeslepen door Chill Out, dat ik overigens leerde kennen dankzij de Hoezen KO.
Bij de voorlaatste track herken ik trouwens een stukje gitaarwerk van Van Halen, dat werd hier nog niet aangehaald.
In ieder geval ga ik me de komende weken nog wel een paar keer laten meeslepen door Chill Out, dat ik overigens leerde kennen dankzij de Hoezen KO.
0
geplaatst: 2 november 2019, 17:46 uur
Muzikaal gezien is dit in de eerste plaats alvast een bijzonder album. Ik ken wel meer ambient, maar deze collage van onder andere rijdende treinen, blatende schapen, flarden van oude popmuziek en - 'last but not least' - de steel guitar vind ik toch best uniek. Daarnaast worden we getrakteerd op een geweldige albumcover en belachelijke tracktitels. Schapen lenen zich hier uitstekend voor zo blijkt maar.
Maar is het resultaat van dit alles genietbaar? Voor mij toch wel. The KLF heeft van al deze hersenspinsels toch een mooi geheel weten te maken met interessante stukken - want echt nummers zijn het niet - die de revue passeren. Ik vind de plaat erg down-to-earth overkomen en daarnaast krijg ik er ook wel nostalgisch gevoel van. De wijze waarop die samples van Elvis Presley en Fleetwood Mac in het geheel worden verweven dragen vermoedelijk aan bij. Tegelijkertijd heeft het geheel ook iets surrealistisch.
Kortom een lastig te beoordelen plaat vanwege het ongrijpbare karakter, maar zeker wel mooi. Het roept van alles bij me op. Een kunstwerkje van een paar zeer creatieve geesten die alle lof verdient alleen al vanwege zijn originaliteit.
4 ster
Maar is het resultaat van dit alles genietbaar? Voor mij toch wel. The KLF heeft van al deze hersenspinsels toch een mooi geheel weten te maken met interessante stukken - want echt nummers zijn het niet - die de revue passeren. Ik vind de plaat erg down-to-earth overkomen en daarnaast krijg ik er ook wel nostalgisch gevoel van. De wijze waarop die samples van Elvis Presley en Fleetwood Mac in het geheel worden verweven dragen vermoedelijk aan bij. Tegelijkertijd heeft het geheel ook iets surrealistisch.
Kortom een lastig te beoordelen plaat vanwege het ongrijpbare karakter, maar zeker wel mooi. Het roept van alles bij me op. Een kunstwerkje van een paar zeer creatieve geesten die alle lof verdient alleen al vanwege zijn originaliteit.
4 ster
* denotes required fields.