Napalm Death - Smear Campaign (2006)

Een tijdje geleden schreef ik ergens nog dat ik maar weinig van Napalm Death moest hebben. Dit was gebaseerd op de albums die ik het eerst van hen luisterde, "Scum" en "From Enslavement...", welke om onbekende reden als DE klassiekers naar voren worden geschoven, maar het kwam nogal op mij af als een amper te onderscheiden bak herrie die me warm nog koud liet. Welnu, na nader onderzoek en vele luisterbeurten blijkt dat Napalm Death midden jaren '90 toch wel enige veranderingen in hun sound hebben toegevoegd. Vanaf "Diatribes" begonnen de gitaarlijnen zoveel lekkerder te klinken, de zang beukt als een mokerhamer en hoewel het nog steeds been- maar dan ook beenhard is, heerst er een heerlijke sfeer doorheen heel hun sound met een zekere 'cool' en een gewelddadigheid die op een vreemde manier verslavend is. De Napalm Death van "Diatribes" en al wat hierop volgt, produceert een geluid waarvan je spontaan alles en iedereen in een straal van 20 meter tot moes wil kloppen
Dit effect in acht genomen, vind ik dit album tot nog toe hun beste. Op de voet gevolgd door "Diatribes", maar de heerlijke brok stampend geweld op "Smear Campaign" trekt aan het langste eind.