Prince and the Revolution - Purple Rain (1984)

Gisteren nog een keer geluisterd en besloten om het met 0,5 sterren te verhogen .

Je hebt Controversy wel een voldoende geven.. 3,5
Dus je bent niet alleen maar negatief over Prince
Zal me niet verbazen als dit ook 3,5 wordt
Sommige Prince platen zijn groei platen vind ik, maar dat is denk ik mijn persoonlijke ervaring..

Purple Rain had ik dat niet zo, Purple Rain heeft al veel ''hits'' erop , dus dat ken je de helft al

Purple rain heb ik al zovaak geluisterd, maar het raakt me niet echt. Maar lager dan 2 sterren zou ik het nooit geven . En ik heb meer albums van Prince een voldoende gegeven.

Een vriend van me zei laatst dat ie Purple Rain het minste nummer van 't album vond en ik moet zeggen dat ik het hier alleen maar mee eens kan zijn. Ook Baby I'm a Star vind ik niet bepaald sterk. Zonder die twee zou ik met gemak met 4 en halve sterren gaan lopen strooien. Nu blijf ik echter steken op 4 sterren.

Ondanks dat ik een liefhebber van Prince ben: het nummer Purple Rain kan ik niet meer horen.

Dan heb je wel een probleem.
Heb je dat bij alle geluiden?

Ben ook Prince-fan (al jaaaaaaaaaaren) en kan me hierin heel goed vinden. Purple Rain kan ik werkelijk niet meer horen. Bij een concert van de goede man is dat het enige nummer waarbij ik ga zitten....

Hahaha, opzich niet vreemd als dat zo is, want het is de meest gedraaide(? moet haast wel) Prince nummer is op de radio, etc.
Ik draai hem zelf niet vaak, moet ik eerlijk toegeven[het nummer] en luister gelukkig ook niet al te veel radio, dus ik heb er gelukkig geen last van.
Als ik hem hoor krijg ik altijd kippenvel Ik ben nog vrij jong(15) dus daar zal het wel aan liggen

Ik ben al 'vrij oud' en vind het na al die jaren nog steeds heerlijk (maar ik draai dan ook nooit iets van de radio: dat zal het zijn).

Ik vermijd het nummer altijd, maar als ik het dan weer eens hoor heb ik er geen enkel probleem mee. Het werkt mooi naar een climax toe met de gitaarsolo en falsetzang. De coupletten zijn me soms wel iets te langdradig, maar dat hangt meer van m'n stemming af.

Op de radio draaien ze Purple Rain nooit helemaal. Vroeger ook al niet. En juist het laatste stuk (het oohoohohoohoo, gedeelte) maakt het nummer zo af.
Mij verveelt het vooralsnog niet.

Lekker album van Pince. "When Doves Cry" is mijn favoriete nummer. Blijf ik een geweldig goed nummer vinden. De overige nummers zijn ook top. Was ook vorig jaar naar zijn concert, dat was echt een beleving!

-3.5-

In mijn ogen is dit het beste Prince album. Het begint al erg lekker met Let's Go Crazy. Dat vind ik echt een geweldige knaller en je hebt meteen zinnen om gek te doen. Dit vind ik persoonlijk één van Prince zijn beste nummers. Take Me with U vind ik ook een heel mooi nummer en het verbaast mij dat je dat nummer niet tegen komt op Best of compilaties. The Beautiful Ones ben ik in de loop der tijd meer gaan waarderen. De aanstekelijke melodie en Prince die los gaat op het einde vind ik helemaal geweldig.

Computer Blue en Darling Nikki vind ik de twee minste nummers op het album. Na tig keren luisteren komen die nummers nog niet bij mij binnen en dat gaat ook niet meer gebeuren vrees ik. De laatste vier nummers vind ik daarintegen weer helemaal geweldig. De overloop van I Would Die 4 U naar Baby I'm a Star vind ik echt geweldig. Als je even afgeleid bent dan lijkt het alsof het één nummer is. Erg leuk gedaan. Purple Rain is misschien wel helemaal plat gedraaid overal maar vervelen doet het me nooit. Wat dat betreft sluit ik mij volledig aan bij Edwynn.

Het woord zinnen moet natuurlijk zin zijn. Even voor de duidelijkheid.

lekkere plaat van prince. Samen met sign of the time mijn favorieten geil neef plaatjes. Soms heerlijk over the top gekrijs op oa the beatiful one en in computer blue. En zijn gitaarwerk is op zijn tijd ook al lekker aanwezig. Eigenlijk is er niet veel mis met purple rain. En gelukkig heb geen last van het purple rain syndroom ha. Ook purple gaat er bij nog prima in. En om de geile prince humor nikki heb ik ook altijd moeten grinniken. De voetjes en het koppie gaan regelmatig op en neer. En da's een goed teken lijkt me.

Met Purple Rain was daar de omslag in de carriere van Prince. De 5 eerdere albums werden niet al te goed ontvangen en het grote publiek liet de "krijsende kabouter uit Mineapolis links liggen.

Door deze Soundtrack bij de gelijknamige film die semi-autobiografisch is en verhaald over een buitengesloten ventje uit een arm en asociaal gezin die zijn heil zoekt in de muziek zet Prince hier een statement neer en beiden zowel de film als de Soundtrack werden grote kas-knallers.

Het lijkt wel of hij met zijn Film er bij het grote publiek voor zorgde dat Prince ineens "begrepen" werd en zijn muziek (her)ontdekt werd.

Het album is een behoorlijke koerswijziging t.o.v. zijn vorige albums die vnl op synthesizer funk waren gebaseerd en progresive teksten bevatte. Op Purple Rain gooit hij er veel meer Rock, Pop en Soul in iets waar mee hij op 1999 al was begonnen, maar op dit album veel beter uitwerkt. Op nummers als When Doves Cry en Computer Blue gillen de gitaren je om de oren en zijn de drumcomputers ook zeer nadrukkelijk aanwezig. Het titelnummer is zowaar een soort van Rock Ballad, Let's Go Crazy vlamt aan alle kanten, I Would Die 4 U swingt de pan uit Take Me With U is een zeer goed popnummer en The Beautiful Ones een schitterende ballad.
Het album is het eerste waar de "typische" Prince sound op te horen is een geluid dat een cross-over is tussen R&B, Soul, Pop en Rock doordrenkt in een Funk basis.
Prince wist dat hij om echt door te breken zijn teksten toch eenigsinds moest matigen maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en op Darling Nikki verhaalt hij vrolijk over een mastruberende nymfomane waar door Prince ook nog de twijfel achtige eer krijgt om verantwoordelijk te zijn voor de leeftijd stickers op albums in de V.S.

Het imense sucses van Purple Rain en de singles van dat album maakte van Prince in de V.S. in 1 klap een superster een status waar hij in het begin maar moeilijk mee om kon gaan, maar waardoor hij artestiek nog verder evolueerde tot een zeer goed artiest, de albums die nog zouden volgen (Around the World in a Day, Parade, Sign O The Times en Lovesexy) zijn stuk voor stuk toppers. Ik vergelijk de periode 1984-1989 van Prince altijd met de periode 1972-1976 van Stevie Wonder die in die periode ook op zijn artistieke hoogtepunt was met 5 top albums.

Purple Rain is een van de betere albums van Prince Roger Nelson en markeert het begin van een zeer sucsesvolle periode zowel commercieel als artestiek voor His Royal Badness

4.5*

In de V.S. was 1999 anders wel z'n grote doorbraak onder het grote publiek en werd ie in Europa ook bekend door de gelijknamige single.
Met Purple Rain werd hij een megaster wereldwijd maar ze lieten hem daarvoor echt niet links liggen

Natuurlijk waren we al bekend geraakt met 1999.
Maar de combinatie van muziek en clip van When Doves Cry sloeg in als een bom.
Die gitaarsolo als introductie voor de komende beelden.
Countdown met de smakelijke stukken uit Purple Rain.
Prince was opeens een held.
Ondanks zijn vrouwelijke laarsjes met te hoge hakken.
Waardoor het voor deze kleine mens mogelijk was om op een te grote motor weg te rijden.
Ik vergeef het hem allemaal.
Die film moest ik zien, en de soundtrack hoorde uiteraard in mijn bezit.
Met dat laatste gingen mijn ouders wel akkoord.
Voor dat eerste heb ik nog twee jaar moeten wachten.
Tweede klas Mavo onder muziekles met 25 pubers naar een wippende Prince en Apollonia kijken.
De leraar met rode oortjes, want die had geen besef wat hij had mee genomen.
En dan nog die vertaling van Darling Nikki.
Die goede man had het eventjes moeilijk.
Ondanks dat de nummers perfect op het witte doek tot zijn recht komen, heeft het album dit niet nodig.
Hier hoor je de veelzijdigheid al van een groot artiest.
En deze kant van Prince bevalt mij het beste.
Natuurlijk zijn de latere funkplaten van hoog nivo.
Laat mij maar een meer rock georiënteerde Prince horen.
Waarbij zijn eigenzinnige gitaarspel het meeste opvalt.
Geen zoetsappig eindresultaat.
Zelfs de ballades The Beautiful Ones en Purple Rain kennen hun uitbarstingen.
Helaas werd dit wel gevolgd door een overdosering uit de Prince stal.
Sheila E, Sheena Easton, The Time en Wendy and Lisa moesten het allen van hetzelfde typerende drumgeluid hebben.

Mooie conclusie,Deric.

Ook hier dat verhaal van de film .Ook hier de muzieklerares die bloosde tot achter haar knotje toen Prince en Apollonia van fleppestein gingen.Nog nooit iemand zo snel een videorecorder zien uitdrukken.Voor de rest klopt het idd dat de muziek zonder film ook nog steeds meer dan prima beklijft.When Doves Cry met zijn scheurende gitaar is het hoogtepunt hier en als je Purple Rain met mate luistert ,dan kan je horen hoe mooi eenvoud kan zijn.Prima album van onze kleine grote man.

Wij hadden het geluk dat bij ons iemand in de klas zat met dezelfde videorecorder thuis, en dus ook dezelfde afstandbediening.
Die leraar snapte er niks van dat de film telkens weer starte.

Heb de film nooit gezien, en gezien de mate waarmee ik van dit album geniet ga ik dit ook niet doen. Kan alleen maar afbraak aan een subliem album veroorzaken.

Baby I'm A Star is echt Prince tekstueel, was nog in de tijd dat het niet zoveel voorkwam dat artiesten wegliepen met zichzelf. Al was dit ook weer op z'n Prince met een vette knipoog bedoeld. Take Me With U is ook een favoriet en heeft toch een beetje een connectie met Play In The Sunshine van Sign The Time. Wat die connectie dan precies is kan ik niet zeggen, is mischien een gevoel.

Deze plaat en Sign The Time, meer heb ik niet nodig.....meesterwerken

Voor mij was de film een aangename aanvulling, maar je hebt wel een punt, bij sommige nummers heb ik ook de beelden van de film onbewust op mijn netvlies.

Let's Go Crazy kwam net voorbij op Studio Brussel. Ik kende het nog niet, maar wat een geweldig nummer zeg! Heb dit album toch maar op mijn luisterlijstje gezet, aangezien ik When Doves Cry en I Would Die 4 You ook fantastisch vind (en het vreselijke titelnummer makkelijk te skippen is aangezien dat helemaal achteraan staat).

Ooit ben ik een dergelijke opmerking al tegengekomen dat het handig is dat het titelnummer achteraan staat; kun je gewoon dan de naald van de plaat afhalen dan. Maar Herman, 't is zeker het proberen waard, want het is een behoorlijk fantastisch album. Bovendien is het album denk ik wel goed te vinden op vinyl; op cd zeker.

idd. Het titelnummer was lange tijd ook niet zo aan mij besteed maar kan het inmiddels goed hebben. De rest van de plaat is echter fenomenaal met The Beautiful Ones als hoogetpunt.

Herman toch.

Kan het weer on-topic?

ahum