Prince and the Revolution - Purple Rain (1984)

Ja, ik moet nog steeds die tracked versie een keer scoren.

Die heb ik ooit ook aangeschaft. Die 1 track versie heb ik toen weggegeven. Het was trouwens mijn laatste lp ooit in die jaren, snel na release ging ik over op cd en toen was Lovesexy ook weer één van de eerste albums die ik aanschafte op cd.

Oooh. 2 dagen geleden nog een verkocht....

oh damn, had ik het toch ff eerder hardop moeten zeggen.

Ik wil alle albums wat uitgebreider gaan bespreken, en dit wordt dus de 1e

1.Let's Go Crazy (4:40)
Ik kan me de 1e keer nog zo waanzinnig goed herinneren dat ik dit nummer hoorde.. Ik wist echt niet wat me overkwam. Ik kende Purple Rain en When doves cry al, en die 2 nummers hadden mij als 11 jarig mannetje overtuigd dat ik de LP eens moest gaan beluisteren. Dat ding kostte wel Fl24,95. maar dan maar sparen. Want dit moest gewoon goed zijn!
In de winkel werd de LP voor me opgezet, en het 1e wat me ter oren kwam was dus dit nummer. Dat intro, zo spannend, die stem van Prince, zo mooi.. zelfs als ie praat! Die drum die erin komt, dan de gitaar... man man man, wat een begin. Prince begint het nummer als een priester in een kerk, en ik ben na het kopen van dit album altijd een aanhanger van dat Paarse geloof gebleven. (I don't need no reefer, don't need cocaine, Purple music does the same to my brain} Het is bij het 1e nummer al duidelijk, Mijn lang gespaarde centen gaan besteed worden aan deze plaat. Want als een album begint met een nummer als deze, kan het niet meer stuk! Later zou ik ook nog de 12 inch kopen, die me nog veel meer in extase bracht, want die is waar mogellijk nog veel beter. Jammer dat die versie niet op dit album staat. Hij komt immers ook zo in de film voor.

2.Take Me with U (3:54)
Aan dit nummer heb ik wat meer moeten wennen dan de rest. Komt waarschijnlijk omdat het een gewoon simpel pop liedje is, en eigenlijk enorm onder het niveau van de 1e track ligt. Maar het past op het album, samen met de beelden van de film erbij. Apples doet haar best, en is gewoon sexy, en zo klinkt ze ook. Inmiddels na 30 jaar nog steeds een populaire meezinger tijdens de live shows. Gewoon een leuk nummer

3.The Beautiful Ones (5:14)
Weer een nummer wat me omver blaast... Dat intro met die mooie Lynn drum, en de rustige opbouw die zich langzaam aan opwerkt naar de enorme climax. Prince heeft liefdesverdriet, en dat voel je ook! Wat kan die man zingen. Het schreeuwerige einde vind ik één van 'smans beste stukken. Ook live doet ie dit met gemak. Ook hiervan bestaat een lange versie die helaas nooit is uitgebracht. Maar het lange stuk zit in de staart en dus het mooiste deel, de climax. Langere tekst tijdens het schreeuwende deel.

4.Computer Blue (3:59)
Het album van de sterke intros, dat is wel duidelijk. Ook dit nummer wekt meteen nieuwsgierigheid door de diep klinkende drums en Wendy & Lisa die zich wat dingen afvragen... En dan weer die heerlijke gitaarsound en stem van Prince.. Het nummer ontpopt zich tot een deels instrumentaal geniaal nummer. Ik "zing" het gitaar deel net zo hard mee als de gewone tekst! Wat een grote klasse.

5.Darling Nikki (4:15)
Het houdt niet op, want ook dit nummer druipt weer van klasse. Als 11 jarig jochie begreep ik deels wel waar de tekst over ging, maar de geilheid die dit nummer uitstraalt kwam pas later over. Wederom kan ik ernom genieten van de climax in het nummer waarin Prince zijn stembanden tot het uiterste rekt en lekker schreeuwt! Ik hou ervan! Het einde heb ik al snel zelf "ontdekt" door de lp met de vinger terug te draaien.. "hello how are you, I'm fine coz I know the lord is coming soon, coming soon" deelt Prince ons mee. Zowel achteruit, als vooruit klinkt het mooi, en da's knap! Wel geestig, de enorme geile Prince die het nummer afsluit met een boodschap over de heer... Hij kan dat, en doet het... Ook hier is een langere versie van die niet had misstaan op de plaat. Instrumentaal iets langer (weer het eind)

Kant A is voorbij... wat een beleving..

6.When Doves Cry (5:54)
Het 1e nummer wat ik ooit hoorde van de man. Bij de 1e keer was ik meteen verkocht. Wie is dit? Door de clip kreeg ik het idee dat het een tweeling was (wist ik veel, ik was 11, en de clip liet Prince in 2 gedaantes zien) en dat zou ook wel kunnen, want ik hoorde immers 2 gelijkende stemmen op de plaat. Nooit is het me opgevallen toen, dat er geen basgitaar in het nummer zit. Toen ik dit nummer keer had ik nooit kunnen weten dat ik ruim 30 jaar later nog steeds een groot fan zou zijn, en hem nog steeds zou volgen. En dat ik mijn vrouw eigenlijk zou leren kennen door zijn muziek.. Het lot bleek al bepaald na het horen van dit nummer.... het kan verkeren.

7.I Would Die 4 U (2:49)
Knap en krachtig kort nummer. Ontzettend melodieus. Erg knap. Uiteraard is er van dit nummer ook een langere versie. En dan bedoel ik niet de officiele 12 inch versie (want dat is een live opname) maar echt een langere versie van deze uitvoering waarbij de verlenging wederom in de staart zit. Maar het is goed zo. Dit nummer is sterk door zijn lengte!

8.Baby I'm a Star (4:25)
Ook dit nummer is een groot feest, al heeft t me wel wat jaren gekost om deze op waarde te herkennen. De titel klinkt narcistisch, maar het is wel waar.. de man was een ster. Als je dit op plaat kan zetten (grotendeels ook nog in 1 take, want een live opname) dan ben je een enorme ster. Wederom bestaat hier een langere versie van (intro) die nooit officieel is uitgbracht) De solo van Dr, Fink vind ik echt genieten!

9.Purple Rain (8:42)
Dit nummer deed me dus besluiten de lp te gaan luisteren. Nu ruim 30 jaar later en weet ik hoeveel duizenden keren te hebben geluisterd verveelt dit nummer nog niet. Ook niet als ie 'm live doet. De solo is geniaal, live ook en het hele nummer kan me niet lang genoeg duren. Ik luister 'm ook altijd helemaal uit. Tot aan de violen aan toe, omdat het zo mooi is. De single versie wort afgekapt bij het begin van de solo, en dat zou alsnog strafbaar moeten worden gesteld, want dat is echt een doodzonde.

Dit album klopt helemaal voor mij. Het is het 1e album wat ik zelf kocht voor mijn zuurverdiende centen. Ik had al lp's van Doe Maar en Duran Duran, maar dit album heb ik wel zo enorm vaak gedraaid, iedereen werd er gek van. Als ik 'm nu nog draai geniet ik er nog net zo van als toen. Het boet niks in aan leeftijd en kwaliteit... Er is ook een plaat uitgekomen destijds (Tales of the purple Reign) die de nummers uit de film bevatte, dus ook the Time en Dez Dickerson e.d. Ik vraag me af of dat ooit zo'n succes geworden was, als de album in deze vorm. Ook al zijn de tracks van deze uitvoerenden ook zeer de moeite waard.

Ik kijk nog steeds uit naar de her-uitgave, maar aangezien die vorig jaar al zou uitkomen, en Prince kennende, zal deze wel weer in de kast belanden... we wachten rustig af, want de originele LP is nog steeds 100% genietbaar.

Mooie recensie Lennon. Ik kijk uit naar de rest

Leuk en herkenbaar geschreven!
Binnenkort ook eens aan beginnen.

Mooi geschreven lennon , zelf ben ik niet zo'n hele grote fan maar dat dit een meesterwerk is staat buiten kijf. Grappig dat je het ontbreken van bas in When doves cry noemt, dat was met tot vandaag (!) niet eens opgevallen. Formidabel!

Laat die andere albumbesprekingen maar komen, leuk in interessant leesvoer!

Bedankt!

Er zijn er inmiddels al een aantal geschreven. Je kan ze vinden in mijn profiel bij meningen. Bij Prince zit ik nu in 1996...

Nog een legende die er niet meer is. Veel te jong gestorven. R.I.P. Prince.

Sedert 1984 en voor altijd mijn lievelingsplaat. RIP Prince ?

Toen de film nog gezien. In de bios. Zwolle. Met m'n vriendinnetje. Broeierig sfeertje, erotisch geladen. In het donker van die bios naar dat grote scherm kijken, en af en toe opzij natuurlijk.
Precies zoals Prince het gewild zou hebben.
Prince sprak de voltallige jeugd in die tijd toch wel aan, muziekgenres overstijgend.
R.I.P. Prince of met welke naam je je ook maar wilde presenteren.

De film? Eigenlijk maar een dun verhaaltje maar wel met die sensationele Prince en goede muziek, toen.
Hij was ook een erg goede gitarist.

Baby You're A Star!

Met dit album ben ik voor het eerst in ''contact'' gekomen nadat ik tijdens een anti kernwapen demonstratie meeliep in 1984 en ik van een mede actievoerder een singeltje kreeg met Purple Rain erop met tevens een dikke stempel ''Kernwapens, nee bedankt!'' . Daarbij vond ik de nogal excentrieke en ''vrouwelijke'' uitstraling van Prince destijds (en ook nu nog) wel wat hebben. Hierop heb ik besloten het album als hardrock fan zelf ook aan te schaffen (wat ik overigens stiekem deed). Het album heeft toch wel iets dat zowel de disco alsook de rockliefhebbers kan bekoren. Het enige minpuntje wat ik wel aan Prince vind is dat hij veel nummers heel sterk laat beginnen, maar dan heeft hij de neiging om er een soort jam sessie van te maken waarbij het lijkt alsof hij het maar niet wilt laten eindigen. Op het lange Purple Rain had hij van mij gerust nog 15 minuten langer door mogen gaan op zijn gitaar.

Ondanks zijn toch wel te vroege dood heeft de kleine paarse meester op muzikaal gebied wel heel wat moois nagelaten.

Score 4,5

Hier profileer ik me toch weer als het cliché een overtuiging te dragen op basis van de mij bekende singeltjes. Sjongejonge.....
Op YouTube is er een Princeinvasie geboren nu deze geweldige muzikant ons is ontvallen.
Oké, als dit album je favoriet is, dat is een goed recht. Maar om te stellen dat hij deze kwaliteit niet meer heeft te weten evenaren is toch wel erg kort door de bocht, zo heb ik nu weten te achterhalen.
Ik heb inmiddels enkele albums van hem geluisterd via YouTube en veel, heel veel andere songs.
En ik durf zelfs te stellen dat Prince bijna onafgebroken op dit niveau heeft gepresteerd. Zo niet, beter.
Mijn mond viel open bij zijn 'The Ride', betrapte mezelf op het wegpinken van een traantje bij 'A Case Of You', was in shock bij het album 'The Rainbow Children' en 'NEWS' om dan verwonderd te worden bij songs als 'Black Sweat'....'Sexy MF kreeg een heel andere betekenis. Ik dacht: nu ben ik er wel, om dan te stuiten op iets als 'Xpectations' en dan weer iets heel anders als 'The Gold Experience'......
Ik wist dat de man niet onderschat kon worden en dat zijn enorme status hem zonder meer recht deed. Maar ik had niet kunnen verwachten dat ik hem al die jaren alsnog grondig heb onderschat.
'When Doves Cry', ik noemde deze gedateerd. Goede song, dat wel, maar gedateerd.
Ja, het klinkt 'eighties', zeker. Maar omdat het een zeer eigen stijl is verhoogt het zonder meer de plaats op de ladder van de tijdloosheid.
Dit hele album is klasse. Voorheen staarde ik me blind op mijn favorieten, maar luister eens 'Computer Blue': dat is toch gewoon een geweldig strakke song? 'Take Me With U' heeft dan wel die nostalgische waarde. 'Baby, I'm a Star' is vet lekker: songs die misschien niet favoriet zijn maar zeker noemenswaardig luisterplezier hebben te bieden.
Was wel even een trip van de week. Mijn Princetrip die mij aan de grond heeft weten te nagelen van ontsteltenis en verwondering.
Moest ik even kwijt.
O ja, ik verhoog naar vier-punt-vijf ster.

Mooi Saldek dat je Prince uiteindelijk toch ontdekt qua diepte en dat je het kan waarderen. De aanleiding is tragisch natuurlijk. Maar zo gaat dat. Er komt aandacht, krijgt veel airplay en inderdaad staat youtube nu ineens vol met de man
Iets wat hij hardnekkig tegenwerkte en ok nooit heb begrepen. Want youtube kan mensen aanmoedigen om je muziek juist te gaan luisteren. Jij bent daar een voorbeeld van en Prince sloeg wat mij betreft daar de plank redelijk mis.

Saldek Leuk dat jij nu in dat traject van het ontdekken zit.
Geniet ervan!

Geweldig album. Zo anders qua stijl dan alles wat in die tijd gangbaar was. Er staat geen slecht nummer op. Toch vind ik hem iets gedateerder klinken dan Parade en SOTT die ik ook in bezit heb. Maar dat dit een meesterwerk is staat buiten kijf. Muzikaal genie.

Ik ben geen echte Prince, maar dit album heeft mij wel kunnen raken en hoe!! Ook omdat nummer voor nummer destijds uit en te na werden besproken op de radio. Topalbum met een wereldnummer als afsluiter!!!

Het tweede gedeelte vind ik goed, de rest is niet bijzonder genoeg.

Let's go crazy, computer blue en darling nikki niet bijzonder genoeg? Dan kan je beter geen Prince meer luisteren

Inderdaad. The Beautiful Ones vind ik zelfs het beste nummer op deze plaat.

Let'sGo Crazy is een goeie opener, maar de rest van de volgende 4 nummers vind ik maar zo zo....vandaar 2,5 ster (afgerond naar boven).

Ach . Het blijft persoonlijk natuurlijk. Ik kan me er alleen niets bij voorstellen als je de singles van dit album wel goed vindt, want daar kom t op neer, dat de rest dan maar matig gevonden wordt.

Heb ik inderdaad nog niet eerder gehoord. Interessant.

Ik verhoog mijn score toch naar maximaal. De plaat heeft weliswaar die echte jaren 80 sound, maar man o man, de kwaliteit en originaliteit van de songs geplaatst in die tijd tipt een zo hoog niveau aan dat een 4,5 niet op zijn plaats is. Prince is hier echt een musikaal genie. In die tijd was ik een metalhead en was het nog niet helemaal mijn ding (gelukkig een paar jaar later wat meer open minded) maar diep respect. Dit is top top top.

Mag ik even onder de aandacht brengen. aERodynamIC's Prince top 200: Muziek >> Toplijsten en favorieten >> Prince: Forever in My Life… aERo’s Top 200

We gingen naar de Rembrandt bioscoop aan de Oudegracht in Utrecht met een groep vrienden. Voor we naar de discotheek gingen wilden we die nieuwe muziekfilm van Prince niet missen. We wisten niet wat we zagen en vooral niet wat we hoorden. Wat een fantastische muziek: funky soul met rock.

Alleen al het begin met Let's Go Crazy: hoe goed kan je beginnen? Wat een lekkere gitaar zeg! Daarna zingt de vrouwelijke ster van de film Apollonia ook mee op Take Me With U, wat met mooie percussie van Bobby Z. begint. Een favoriet trio is de intrigerende muziek op het intense The Beautiful Ones, zelden heeft een artiest zo mooi geschreeuwd op een song, Computer Blue & het ronduit geile Darling Nikki.

When Doves Cry is natuurlijk een hoogtepunt uit het oeuvre van Prince en is een voorbeeld van de mengelmoes van Funk, Soul & Rock die Prince zo mooi kan brengen. Het was een wereldhit, net als het duo I Would Die 4 U en het heerlijk funky Baby I'm A Star. En toen moest Purple Rain als afsluiter nog komen, met de sublieme gitaarsolo op het einde.

Wij waren weggeblazen en zijn daarna naar de kroeg gegaan en raakten er maar niet over uitgepraat. Vanaf dat moment was en ben ik een hele grote Prince fan.
RIP Prince: Baby You're A Star!

Mooi verhaal west, al is de percussie volgens mij gewoon Bobby Z.

Ik heb het gelijk aangepast. De wens was de vader van de gedachte denk ik...