The Orb - The Orb's Adventures Beyond the Ultraworld (1991)

RogerV schreef:


Voor mij is het dat bij gedateerd klinkende muziek, de sterkte van de nummers veel meer gaat tellen. Neem je bijvoorbeeld Selected Ambient Works van Aphex Twin, dan hoor je ook wel dat het met goedkope en achterhaalde apparatuur is gemaakt. Maar de nummers zitten gewoon zo goed in elkaar dat het daar geen negatief effect heeft op de luisterbaarheid voor me. En het gros van dit album is het gewoon net niet en dat breekt op.

Het is als een vrouw die ouder wordt. Als ze een schoonheid van zichzelf is dan maken die lijntjes op haar gezicht en een wat grijze haren haar niet minder charmant.

Mjuman schreef:


Eerlijk gezegd kwam de term "gedateerd" ook niet uit jouw koker. Hier wordt die term ook vaak in negatieve zin gebruikt. Maar zeg nou zelf, rekening houdend met de techniek en de (sociale en economische) context kan je moeilijk een album uit bijv de 80s moeilijk anders zien dan als "gedateerd" - dwz gefixeerd in een bepaald tijdvak - Unknown Pleasure van Joy Division zit met heel veel draden vastgeknoopt aan de late 70's/vroege 80s en toch blijft het een goed album. Gedateerd heeft op MuMe gewoon een negatieve connotatie.

aerobag schreef:
[Ik denk inderdaad dat mensen regelmatig het wordt 'gedateerd' in de mond nemen, waar ze eigenlijk 'achterhaald' bedoelen. Zo interpreteer ik het meestal eigenlijk ook, omdat het mij nogal vanzelfsprekend lijkt dat muziek tijdsgebonden technische restricties en productie-voorkeuren kent. In die context is iets gedateerd noemen, naast een neerbuigende poging muziek in een hokje te duwen, ook nog steeds een redelijk objectieve analyse ook nog eens sterk verbonden aan het huidige muzikale landschap waar het mee vergeleken worden, die over 5 jaar ook weer anders is.

Een album kan ten tijde van release een frisse wind zijn, maar als de ingeslagen weg later door andere acts wordt uitgebreid danwel verbeterd. Ik ben het met Roger eens dat het dan vooral neerkomt op de intrinsieke kracht van de nummers en het karakter van de composities, iets waar The Orb (naar mijn mening) in de breedte wat te kort in lijkt te schieten.

Mjuman schreef:

Om maar met de deur in huis te vallen: een (redelijke) objectieve analyse bestaat gewoon niet, mensen hebben verschillend gehoor, en verschillen in smaak - het maximale dat je kunt bereiken is een zekere consensus, maar nog: als 98% van een populatie Dark Side of the Moon een topalbum vindt, hoeft dat niet voor mij te gelden. Overigens hoorde ik in diezelfde sessie bij Rhapsody Dark Side of the Moon en ook dat geluid was erg fraai, maar dat had ik ook verwacht en ik had het al eens eerder gehoord; bij The Orb kwam het als een volslagen verrassing, dat imponerende geluidsbeeld. Vind het in het geval van The Orb ook een beetje merkwaardig om te praten over muzikale compositie, ik bedoel je gaat impressionistische schilders ook niet beoordelen op hun weinig strakke lijnvoering a la De Stijl.

Laat ik het eens anders insteken: als je dit op een goede (lees om mijn part dure) hifi-set hoort, gaan bij bepaalde stukken je oren echt open en is dat echt een WTF-ervaring. Hoorde van de week bij iemand die een top-set heeft Massive Attack's Mezzanine; dat album ken ik heel goed, maar op die set maakte dat echt verschil en hoorde ik details die me niet eerder waren opgevallen.

En dan aan komen zetten met Silver Apples. Zou willen zeggen: blijf vooral werken aan de uitbreiding van je muzikale pensum.

aerobag schreef:


Waar ik objectief zei, bedoelde ik subjectief. Iets gedateerd noemen is imo ook nog subjectief en gekoppeld aan je eigen referentiekader.