The Pineapple Thief - Your Wilderness (2016)

Het is een vreemde verrassing als de tweede cd, een 40 minuten durend b-side nummer, beter is dan het echte album. Your Wilderness leek een veelbelovende release te worden met In Exile als éen van hun beste kortere nummers tot nu toe. Maar Your Wilderness is net zoals de drie voorgaande albums een album met een handjevol sterke nummers (in exile, the final thing on my mind) en een merendeel aan vergeetbare nummers (tear you up, take your shot). De bonus CD daarentegen is verbazend mooi, gelaagd en dromerig. De nummers zijn helemaal niet zo ambient, en zoals het er vaak op aankomt bij ambient: sloom, als de descriptie doet vermoeden. De twee ambient nummers, hallucinations and delusions en the confined escape, vormen zelfs een elegant rustpunt op het album. Eindelijk krijg ik nog eens een nummer dat aanvoelt als een intrigerende reis, ik weet dat The Pineapple Thief het kan maar het was al even geleden. 8 Years Later is het meest consistente werk van Pineapple Thief sinds een lange tijd en trekt recht wat Your Wilderness scheef trekt.

( Broem : het zijn de guadelupe bergen in het el capitan gebergte in Californie die volgens google op de cover staan)

Mooi, sfeervol album, maar wel erg ingetogen. Een paar wat ruigere songs ter afwisseling had niet misstaan. Nu kabbelt alles iets te gezapig door, waardoor de aandacht herhaaldelijk wat verslapt, hoe fraai alles ook klinkt.

Your Wilderness is nota bene het elfde studioalbum van deze The Pineapple Thief - heb ik gelezen - en echt waar... het is het eerste album dat ik beluister van deze formatie.
Al komen de symfohelden van weleer nog weleens uit de kast, ik verdiepte mij de laatste tijd nauwelijks meer in wat men nu progressieve rockmuziek noemt. Echter uit nieuwsgierigheid - want ik kende de band natuurlijk niet - heb ik toch maar weer even een gordijntje opengetrokken en ook dit keer viel het geluid in zeer goede aarde.
De liedjes zijn ingetogen, melodieus, er wordt prima gemusiceerd en wat klinkt deze schijf mooi helder uit mijn simpele boxjes. Zo mooi dat ik vandaag maar liefst een half dozijn Pineapple Thiefs heb omgespit waarvan er twee, waaronder deze, onmiddellijk zijn aangeschaft.

Hoe dan ook... Your Wilderniss zou zelfs zomaar tot een van mijn top 10 2016 kandidaten kunnen gaan uitgroeien.

We gaan het zien...

Het is een heerlijk rustig album geworden waarbij elk nummer van hoge kwaliteit is. De solo cd van Bruce bleek een voorbode te zijn qua stijl. Ook hier is het 'less is more' principe aanwezig. En dat werkt erg goed. Het resulteert namelijk in een album wat niet vol staat van onnodige momenten en opvulsels. Wat dan ook weer resulteert in een album van zo'n 40 minuten. Met The Final Thing on My Mind wordt er even gerefereerd aan de oude epics, maar een What Have We Sown of Too Much to Lose zullen we niet meer horen.

Het album is voornamelijk een beleving in de zin dat je er makkelijk bij kan wegdromen. Knallend wordt het nergens en ook spannend is het allemaal niet. Het is ook niet vernieuwend, maar het is wel weer even anders dan Magnolia. Een stuk dromeriger en ergens ook veel intenser.

Ook de bonus cd 8 Years Later (wat als 1 nummer gezien kan worden) is van uitstekende kwaliteit. Misschien nog wel meer 'prog' dan de feitelijke cd. Het is de bonus cd die dit album toch echt naar een hoger level tilt. Een moderne klassieker wil ik het niet noemen, maar een parel is het zeker.

Ik heb ongelofelijk veel zin om dit live te zien volgend jaar. En dat Gavin Harrison de drums verzocht maakt het natuurlijk nog mooier.

4.5*

Sommige mensen zetten een merkje bij de nummers die ze mooi vinden. In het geval van Pineapple Thief zou ik het andersom doen. De meeste nummers vind ik mooi, maar er zitten een paar tussen waar ik de wat lijzige zang en de dreinende muziek niet zo'n goede combinatie vindt en dat is met name zo in het nummer Tear you up. Het nummer ervoor, No man's land vind ik juist weer erg mooi. Goed opgebouwd en dan aan het einde even wat massiever.
En dat heb ik vaker met PT cd's. Het enige album van hun waarbij merkjes niet nodig zijn is Variations on a dream, want daarop zijn alle nummers mooi. Inderdaad, ik ben toch meer liefhebber van de wat dromerige PT nummers. Dus al met al toch 4 punten voor deze CD.

Tja... Je drumt al je hele leven, je meent er inmiddels wel iets van te kunnen, en dan hoor je weer een beat van Gavin Harrison die je complete bestaansrecht ondermijnt. De verfijnde manier waarop hij de overige instrumenten verbindt, hoe hij de gaten zoekt in de partijen en deze vlekkeloos opvult; altijd interessant, nooit overbodig. Voor mij zonder twijfel de beste drummer op de planeet, en iemand die een album met zijn aanwezigheid automatisch een halve ster omhoog kan schroeven.

Het album zelf dan: In Exile vind ik een topnummer en een briljante albumopener, maar jammer genoeg wordt voor mij die lijn niet doorgetrokken... De opbouw van No Man's Land duurt me te lang voor een tweede nummer en de climax maakt het niet goed, waardoor de spanning die In Exile gaf eigenlijk al weg is. De overige nummers maken eveneens weinig indruk op me. Het bouwt veelbelovend op en op, alleen wordt zelden die belofte waargemaakt. Ongelooflijk jammer, want het sfeertje dat ze schetsen is echt wel fraai! The Final Thing On My Mind krikt het nog wel wat omhoog, maar verder dan 3 sterren komt dit album niet bij me (en dat is inclusief het halfje van dhr. Harrison).

Misschien dat het kwartje nog niet gevallen is en ik over een tijd mijn mening bij zal stellen, maar voorlopig is Your Wilderness voor mij een tegenvaller.

++ In Exile
++ No Man's Land
+ Tear You Up
- That Shore
+ Take Your Shot
+/- Fend for Yourself
++ The Final Thing on My Mind
+/- Where We Stood

Een afwisselend maar toch heel sterk album. De tracks In Exile, No Man's Land en Final Thing on My Mind staan in mijn top 5 van Pineapple Thief liedjes dus die zorgen ervoor dat ik het album toch wel kan aanraden en hem ook graag opzet. Kan het geen subliem album noemen door de wat rustigere filler nummers (Fend for Yourself, That Shore en Where We Stood) - ik merk sowieso dat de rustigere ballads van Pineapple Thief me nooit echt bevallen. Take Your Shot en Tear You Up zijn wel goede tracks.