menu

Melanie De Biasio - Blackened Cities (2016)

mijn stem
4,17 (136)
136 stemmen

Belgiƫ
Jazz / Pop
Label: [PIAS]

  1. Blackened Cities (24:16)
totale tijdsduur: 24:16
zoeken in:
5,0
Lang naar uitgekeken en mijn vrees was dat ze een wereldplaat als "No Deal" niet zou evenaren laat staan overtreffen. Waar ik door de voorganger helemaal en vanaf de eerste beluistering van mijn sokken geblazen was, was er nu enige reserve voor deze nieuwe.
Dit is echter niet al te lang blijven duren en wat is dit weerom een voltreffer...een waar schot in de roos. Melanie is inderdaad zoals hierboven al geschreven fantastisch, en ook in de omschrijving "geen volwaardig album maar wel een episch nummer dat gaat en gaat en gaat en ....." kan ik me helemaal vinden. Dus ook van mij de hoogst mogelijke waardering voor Blackened Cities en voor Melanie en haar fantastische muzikanten die haar begeleiden. En wat kan die Dre Pallemaerts een stukje drummen, die kan er letterlijk en figuurlijk een ferme lap op geven .
Ook trouwens een prachtige productie met een erg verzorgde opname en in mijn ogen ook een mooie hoes met foto van de stad waar Melanie geboren is (Charleroi), een foto die trouwens nog eens binnen in op groter formaat bijgevoegd is.
Hier gaat er weer iemand de volgende dagen gelukzalig voor zijn speakers zitten om van dit nieuwe meesterwerkje te genieten.

P.s. Die speakers zijn er trouwens ook zielsgelukkig mee .

avatar van Lura
5,0
Het is mijn bedoeling om deze recensie kort te houden. Niet omdat er niet veel te schrijven zou zijn over deze EP, integendeel, maar gewoon omdat U dan eventueel des te eerder zou kunnen gaan luisteren.

Deze Belgische jazz zangeres dankt haar achternaam aan haar Italiaanse vader. Ze bracht relatief laat haar eerste album uit, omdat ze eerst haar opleiding aan het conservatorium wilde voltooien. Haar eerste album A Stomach Is Burning verscheen in 2007. Het bracht nog niet de doorbraak, die op de basis van de kwaliteit ervan verwacht mocht worden.

Pas in 2013 verscheen opvolger No Deal, die wel omarmd werd door zowel pers als publiek. Ook internationaal, want in 2015 verscheen een remix van het album. Uitgebracht door Gilles Peterson, eigenaar van het hippe jazzlabel Brownswood.

EP Blackened Cities is slechts gevuld met het gelijknamige, ruim vierentwintig minuten durende stuk. Op het moment dat Melanie en haar collega's de studio ingingen had ze slechts een onvoltooid nummer van ongeveer drie minuten. Ze gaf haar begeleiders de gelegenheid om naar hartelust te improviseren met als resultaat deze intrigerende en hypnotiserende track.

Melanie kwam op het idee voor Blackened Cities na bezoeken aan zwartgeblakerde steden als Manchester en Detroit, maar ook haar geboortestad Charleroi stond er model voor.

De gerenommeerde recensent Thom Jurek heeft het in zijn review over invloeden die gaan van Nina Simone, The Doors (Riders in the Storm), Talk Talk, Simin Tander, Annette Peacock, Portishead tot aan The The (Uncertain Smile).

Zelf hoor ik die invloeden niet echt. Wat ik wel hoor is een geweldige wisselwerking tussen Melanie (zang en fluit) en Pascal Mohy (piano), Pascal Paulus (analoge synthesizers en clavinet, Dré Pallemaerts (drums) en gastmuzikant Sam Gerstmans (bas, cello).

Zonder de anderen tekort te willen doen, vooral de bijdrage van Dré Pallemaerts stuwt voor mij het geheel naar grote hoogtes. Vergelijkbaar met de dominerende bijdrage van Mark Guiliana op David Bowie's Blackstar.

De hoes is een foto van de Belgische top fotograaf Stephan Vanfleteren. Ook hij is danig onder de indruk van Blackened Cities zoals is op te maken uit een quote die ik ergens las : "We zijn naar buiten gegaan, ik heb Stephan mijn iPhone en mijn oortjes gegeven en hij is beginnen wandelen. Ik liep even achter hem en plots zag ik dat hij in de muziek verdwaalde. Ik liet hem vertrekken. De stad in, met mijn iPhone, ergens in Brussel. Dieper in de nacht is hij teruggekeerd naar de Archiduc. Hij zei alleen: 'Ik kan niks meer zeggen, ik ben zo geraakt, ik bel je later.' Toen was hij weg."

Het zou me niet verbazen als Blackened Cities aan het eind van 2016 mijn favoriete album van dit lopende jaar zou blijken te zijn.

avatar van erwinz
4,5
Recensie pop de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Melanie De Biasio - Blackened Cities - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Compleet overdonderd was ik tweeënhalf jaar geleden door No Deal van Melanie de Biasio en eigenlijk ben ik dat nog steeds. De zeven songs op de plaat van de zangeres uit het Belgische Charleroi sneden dwars door de ziel en imponeerden door een buitengewoon fascinerende instrumentatie en een indringende en emotievolle stem die herinnerde aan de allergrootste.

Smoorverliefd was en ben ik op de broeierige instrumentatie vol invloeden uit de jazz, maar ook volop accenten uit de psychedelica en de triphop. Smoorverliefd was en ben ik op de stem van Melanie de Biasio, die het beste van Beth Gibbons, Shirley Bassey, Nina Simone en Billie Holiday lijkt te verenigen.

Ik keek daarom al een hele tijd uit naar de opvolger van No Deal, maar toen deze er eenmaal was werd ik in eerste instantie flink op het verkeerde been gezet. Blackened Cities duurt immers maar 25 minuten en bestaat uit slechts één track. Het is een track die niet zo makkelijk verleidt als de prachtsongs op No Deal, zeker als je er niet voldoende tijd voor neemt.

Bij mij kwam de plaat eigenlijk pas goed aan toen ik hem met een goede koptelefoon beluisterde. Sindsdien van ik van Blackened Cities gaan houden en inmiddels koester ik de plaat als een bescheiden meesterwerk.

De nieuwe plaat van Melanie De Biasio duurt misschien maar 25 minuten, maar in die 25 minuten gebeurt er verschrikkelijk veel. Bij beluistering van No Deal viel al op dat Melanie De Biasio ondanks haar fantastische stem heel veel ruimte geeft aan de muzikanten die haar omringen. Dat doet ze in nog veel sterkere mate op Blackened Cities, dat het verval van de oude industriesteden (als haar thuisbasis Charleroi) als thema heeft.

Het grootste deel van Blackened Cities moet het doen zonder vocalen. De plaat opent ingetogen met een donker en broeierig geluid. Wanneer omgevingsgeluiden van de stad opduiken komt ook de stem van Melanie De Biasio voor het eerst naar boven en is kippenvel gegarandeerd. De bijna pastorale zang gaat langzaam over in een jazzy middenstuk waarin volop geëxperimenteerd mag worden en een hele bijzondere sfeer wordt gecreëerd.

Net als op No Deal worden organische klanken op bijzondere wijze gecombineerd met elektronische klanken, maar het resultaat is totaal anders. Melanie De Biasio kon dit keer een beroep doen op topmuzikanten en dat hoor je. Het is prachtig hoe de spanning wordt opgebouwd in de lange track en met name de percussie is weergaloos.

Melanie De Biasio voegt af en toe vocalen toe, maar als dat niet nodig mag de band los gaan. 25 minuten zit je op het puntje van je stoel en wordt meerdere keren naar een climax toegewerkt. Het is prachtig hoe Blackened Cities na iedere climax weer tot leven komt en zijn weg vervolgt door de donkere stad. Zeker als je je ogen dicht doet is Blackened Cities een beeldende plaat, die steeds weer andere dingen laat zien.

Melanie De Biasio heeft zeker niet voor de makkelijkste weg gekozen en heeft een zeker in eerste instantie lastig te doorgronden plaat gemaakt. Neem echter de tijd voor deze plaat en hij groeit en groeit en groeit. Tot onmetelijke hoogten durf ik inmiddels wel te zeggen. Petje af voor deze bijzondere Belgische zangeres en deze buitengewoon fascinerende en indrukwekkende plaat. Erwin Zijleman

Gast
geplaatst: vandaag om 10:40 uur

geplaatst: vandaag om 10:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.