Helmet - Meantime (1992)

in the meantime hakte er bij mij in als een bom,geweldig nummer

later werk vond ik minder hefig, maar wel typisch helmet, je haalt die band er meteen uit tussen alle andere zogenaamde zware jongens

Joy

Ze haalden inderdaad nooit meer dat niveau. Toch bleef het een leuke band met die onweerstaanbare riffs, waar menig gitaristje jaloers op zal blijven!

'T is ook wat. Ik heb volgens mij alle andere albums van Helmet. En uitgerekend deze wordt hier het hoogst gewaardeerd. Toch maar eens gaan beluisteren...

Betty komt nog een eind in de buurt wat mij betreft, maar dit is wel dé Helmetplaat inderdaad.

Wel een aardige plaat, heb ze toendertijd ook nog een paar keer zien optreden.. Unsung was een heel bescheiden hitje. Maar eerlijk gezegd kan het me niet ten diepste raken, een band als Quicksand vind ik veel subtieler in zijn composities als dit toch vaak logge geluid (slecht gemixed ook kan ik me herinneren).. 3*

Inderdaad, het komt mij allemaal wat verouderd over. En niet spannend genoeg om de tand des tijds de doorstaan.

'Spannend' is ook niet Helmet's drijfveer. Het is gewoon lekker brute muziek met geweldige, op het eerste gehoor eenvoudige, maar toch vrij originele gitaarriffs. Turned Out, Better en Ironhead zijn heel bruut. Korn heeft hun sound overgenomen, maar niet het talent. Ik vind Helmet's eerste vier albums must-haves voor metalfans.

Een dikke 5!

Ik bedoelde niet hun motivatie maar hoe de muziek op mij overkomt. Niet spannend, boeiend, interessant whatever genoeg. Op deze parameters vind ik Betty beter scoren.

Ik vind Betty ook een stuk beter inderdaad.. kleine opleving!

Betty is ook m.i. heel anders van opzet. Daarop wordt de muziek verrijkt met andere invloeden. Maar dit is meer een vervolmaking van het geluid op Strap It On met hier en daar wat jazzy invloeden, ook al zijn die niet zo heel direct te horen.

Zetten hem net weer eens op....en man dat gevoel van die tijd kroop zo weer langs mijn kuiten omhoog!!!!!

SUPER CD!!!!!

Hoor 'm ook weer eens. Blijft nog fier overeind staan, deze gebalde vuist!

enige minpunt, vele te kort

bij mij bekruipt overigens hetzelfde gevoel als ik um opzte, ik wil weer finala loos gaan in de effenaar te eindhoven

helaas is de nieuwe effenaar veel te netjes om op die manier loos te gaan

vandaag aangeschaft na een lang zoektocht, betty vond ik al schitterend, benieuwd wat ik dus van deze mag verwachten. de eerste 4 nummers klinken al heel goed.

als je voor de zoveelste keer je moeder laveloos hebt aangetroffen op de trap is dit ene goeie plaat om even je agressie mee bot te vieren

A drilpower hamer is pounding to your brain.......bang,bang,bang. Tijdloos album.

Vette plaat met Unsung, Ironhead en In the Meantime als hoogtepunten!

Voor mij doorstaat deze wél de tands des tijd, en heel goed zelfs.
Massive riffs, colle breaks en een goed gevoel voor melodie.
Ook die keren dat ik hen live aan het werk zag stónden ze er.
Heel coole plaat!

Ik heb van Helmet één album op vinyl dan nog, namelijk Betty en ik kan me niet meer herinneren wanneer ik die voor het laatst heb afgespeeld dus die komt nog aan de beurt. Ondertussen heb ik deze week (meer tijd want drie weken vakantie) deze Meantime beluisterd, het instrumentale gedeelte bevalt me wel, hakkende riffs en prima geluid, alleen de zand komt zo saai over bij mij, net alsof de zanger het tegen zijn zin doet. Rare indruk misschien, maar zo komt het bij mij over. Mijn favorieten zijn In the Meantime en Unsung.

Ik vind dat anti-zingen (lees: onbeschoft blaffen afgewisseld met een nonchalante fuck-it-all-stem) wel werken op zulke muziek.

Voor de tweede keer gekocht, want had deze in een vlaag van verstandsverbijstering verkocht.
Of was het accuut geldgebrek?
Nee, ik kan niet zonder.
Meesterwerk vol Spartaanse metal.
Zo gestript als muziek maar kan zijn.
En toch: verslavend meesterwerk.

goed bezig

Totally strapped on natuurlijk, deze Helmet.

Jammer dat die helm vooral op het laatste album zo los is gaan bungelen...
Wat een rukplaat is dat, gatverdamme!

Jeetje wat is dit goed, doet denken aan het belgische Wallace Vanborn, maar dan harder!

You Borrowed die tempoversnelling in dat 2de stuk is zo strak gespeeld!

En de tand des tijds doorstaat deze Meantime volgens mij wel. Als je hem van begin tot einde eens lekker luid afspeelt kan je alleen maar concluderen dat dit een topschijf is! Loeihard op sommige momenten maar nooit de song uit het oog verliezend. De zang zit er knal op en Page Hamilton briest, roept en zingt zijn keel uit zijn lijf op deze 36 minuten durende trip Het is ook de zang die er bij mij voor zorgt of ik zulke platen aankan of niet. er moet gezongen worden! Ik kan een schreeuw op zijn tijd aprecieeren maar het moet de song dienen. Bij deze ben ik dus nog nooit aan Black-death en scream-metal begonnen hoewel veel vrienden van me dat als hun favo genre aanduiden. Er staan geen zwakke songs op deze alleen nummers die minder opvallen bij een eerste luisterbeurt maar die nu voor mij de sterkhouders zijn. Een You Borrowed ging de eerste draaibeurten wat voorbij aan mij maar is nu met grote voorsprong mijn favoriet van deze plaat samen met Ironhead en Unsung.

Bij Helmet klinkt alles zo simpel, maar dat is het helemaal niet. Zelden hoor je een band zo ''to the point'' musiceren: de songstructuren zijn superstrak, de riffs zijn extreem pakkend en de ritmesectie groovet als een gek. Mindere muzikanten zouden al snel in deze stijl in een matig groovefestijn zonder substantie belanden, maar daar ga je de jazzachtergrond van Page Hamilton horen. Zijn riffs bevatten in zijn simpliciteit toch behoorlijk wat klinkslagen, er is een mooi gevoel voor ruimte. De subtiele maatwisselingen van John Stanier zijn echt op de perfecte momenten ingezet, ook legt Hamilton op de achtergrond vaak hele intrigerende gitaartexturen neer die na meerdere luisterbeurten tevoorschijn komen.

De term Spartaanse metal die wendyvortex hierboven gebruikt dekt de lading vrijwel perfect.
Meantime was destijds mijn eerste kennismaking met Helmet en hun reputatie van superstrakke band werd al in datzelfde jaar (1992) bevestigd met een prima optreden op het SXSW festival in Austin,Texas.
Ik kan me nog herinneren dat in Los Angeles,een paar weken later het prijsnummer Unsung grijsgedraaid werd op het metal radiostation KNAC.
Meantime is dan ook een ijzersterk (tweede) album van het kwartet uit New York.Dynamische metal met uiterst strakke riffs en breaks die heerlijk blijft door beuken.Bandleider Page Hamilton is daarnaast ook nog een fantastische gitarist en alhoewel hij geen geweldige zanger is vind ik zijn,meestal wat ingehouden vocalen hier prima bij de muziek passen.Vooral op In the meantime,Give It ,You Borrowed en natuurlijk Unsung werkt dat concept uitstekend.
Meantime is dan ook één van de beste Helmet albums,een plaat die ze nog één keer zouden overtreffen met het,naar mijn mening net iets sterkere Aftertaste.Simpelweg omdat die net iets beter en gevarieerder songmateriaal bevat en Hamilton daar wat overtuigender zingt.
Voor die zienswijze heb ik overigens,gezien de waardering niet al te veel medestanders.

Vandaag weer eens geprobeerd, maar ik kan er nog steeds weing mee, die zanger vind ik niet geweldig en dat droge hoekige gitaargeluid vind ik nogal saai.

Ik luister dan liever naar een Quicksand, dat vind ik net wat vetter klinken.

Vet album dit, Iron Head en Better zijn veruit mijn favoriet maar alle tracks klinken strak en hard. Die stem is een beetje love it or hate it, ik ben van de eerste categorie. Het is een wat lichtere versie van een Biohazard/Sick of it all maar muzikaal sterker.
Ik heb ze in de jaren 90 nog live mogen zien, hele vette act.
4*