Lucinda Williams - Ramblin' on My Mind (1979)

kale covers. voegt niets toe aan originelen. voor echte fans wellicht hebbedingetje. niet voor mij.

Gisteren en vandaag uitvoerig beluisterd, mede naar aanleiding van de de diverse berichten bij albums van Lucinda Williams. Over dit debuut kan ik kort zijn: rampzalig album. Jammer dat ik het ooit gekocht heb. Williams toont hier geen enkel, maar dan ook geen enkel gevoel voor de blues, een euvel dat tussen twee haakjes heel veel blanke zangers aankleeft die zich aan de blues wagen. De lijzige stem en gebrekkige intonatie zitten haar nogal in de weg. Memphis Minnie en Robert Johnson zouden zich omdraaien in hun graf als ze zouden horen hoe hun liedjes verkracht worden. De tweede helft van het album bestaat uit covers van country klassiekers, en die liggen haar naar mijn mening wat beter, al blijft haar stem mij ook hier tegenstaan. Het gitaarspel op dit album (Williams bespeelt een 12-snarige gitaar en ze wordt gesteund door John Grimaudo op 6-string guitar) verzacht voor mij enigszins het geluid van dit album, dat nogal pijn doet aan mijn oren.

Datzelfde probleem heb ik mij menig Rory Block album; een gitaarvirtuoos, maar vocaal totaal niet geschikt om de blues te interpreteren.

Berichten verplaatst naar Genres > Overigen > The Blues.

waar veel singer/songwriters meteen indruk maken met hun debuut album, is dat op dit album van de destijds 26 jarige, uit Lake Charles, Louisiana afkomstige Lucinda Williams niet het geval.

op dit album met uitsluitend covers leeft zij zich uit in de door haar geliefde genres als folk, zij was in haar jeugd fan van Bob Dylan en Joan Baez en haar interesse voor muziek werd o.a. gewekt door diens album "Highway 61 Revisited", country (Delta) blues, waar zij Robert Johnson en Memphis Minnie als invloeden noemde en country.

het eerste deel met folk/blues covers met liefst 3 Robert Johnson covers (tracks 1,4 & 7) en wat meer obscure covers, zoals "Disgusted" (Melvin Jackson) bevalt mij een stuk minder dan het 2e deel, met een aantal fraaie folk/country covers van "Little Darling Pal of Mine΅ (van A.P. Carter van de legendarische Carter Family), de veel gecoverde traditional "Make Me Down a Pallet on Your Floor" en de afsluiter "Satisfied Mind" (Joe Hayes/Jack Rhodes), waarvan een prachtige alt.country versie staat op het gelijknamige album van The Walkabouts (1993).

de titel van het nummer "Drop Down Mama" (Sleepy John Estes) werd omgedoopt in "Drop Down Daddy". bij de re-issue van dit album in 1991 veranderde de originele album titel "Ramblin' on My Mind" in "Ramblin".

allesbehalve een klassiek debuut en n.m.m. geen "must hear/must have". blijft het respect voor hoe zij zich op jonge leeftijd deze nummers eigen maakte, maar dit album beland zelden in de speler. voor de muziek in dit genre folk/blues of folk/country bestaan zoveel betere alternatieven als o.a. Eric Bibb, Keb Mo, Geoff Muldaur en Chris Smither of verder weg in het verleden mensen als Mississippi John Hurt.

Album werd geproduceerd door Tom Royals
Recorded at Malaco Studios, Jackson, Mississippi

Lucinda Williams: vocals & acoustic 12-string guitar
John Grimaudo: acoustic 6-string guitar