Trivium - The Crusade (2006)

Toch iets verlaagd na herbeluistering. De Metallica-verering (ik noem het maar geen rip-off) is nog tot daaraantoe, maar het niveau van sommige songs haalt de kwaliteit van het album danig naar beneden. De knullige meezingers Anthem (We Are The Fire) en The Rising zijn tekstueel om te huilen en de mislukte semi-ballad This World Can't Tear Us Apart is Trivium-onwaardig. Jammer dat niet alle songs het niveau van To The Rats halen- het enige geweldige nummer van het album. Vakkundig in elkaar gezet met een lekkere produktie, maar overduidelijk het minste album van de band.

Sommige kritiekpunten hier kan ik niet helemaal inkomen, natuurlijk is het een feit dat je The Crusade niet kan vergelijken met Ascendancy maar ik zie ook op dit album vele lichtpunten.

De metalcore is wat verdwenen en de muziek is mogelijk wat meer toegankelijk voor de grote groep (mede door een meezinger als Anthem (We Are The Fire)). Naar mijn persoonlijke mening is er niks mis met deze nieuwe richting waar ze ingegaan zijn (al zijn zowel Shogun als In Waves natuurlijk weer anders).

Ieder zijn mening maar The Crusade weet mij te bereiken en het grootste deel van de cd blijft bij mij wel uitstekend hangen

*4.0

De metalcore sound van het vorige album achter zich te hebben gelaten, kiezen de heren hier voor een wat meer thrash metal sound. Niet geheel origineel om dit te doen, gezien ook andere metalcore bands deze weg waren ingeslagen, denk bijvoorbeeld aan Bullet For My Valentine. Los van de typering wat voor metal of sound het ook is, ook deze plaat kan mij bekoren. Kopie van Metallica of niet, het houdt in dat de band wederom instrumentaal knap werk levert, titelnummer The Crusade is hier een goed voorbeeld van.

Er is genoeg agressie merkbaar, maar ook genoeg ruimte voor melodie, goede solo's, en wederom prima vocals. Ook al moet ik bij de 1e nummers altijd weer even wennen aan de manier van zingen van Matt Heafy op dit album. Favorieten zijn To The Rats, Unrepentant, en Broken One. Het enige echt jammere vind ik Anthem (We Are The Fire), dan was Dying in Your Arms van Ascendancy toch beter, en ook This World Can't Tear Us Apart, wat qua idee soortgelijk moet zijn, is ook stukken beter.

Qua beoordeling stel ik dit album gelijk aan de voorganger, al gaat er toch een lichte voorkeur uit naar Ascendancy.

1. Ascendancy
2. The Crusade
3. Ember to Inferno