Acda en de Munnik - Naar Huis (1998)

Andermaal een aardige serie luisterliedjes van deze kleinkunstenaars, met veel gevoel gebracht en enkele meesterlijke uitschieters. De teksten zijn nog steeds het belangrijkste wapen van Acda & De Munnik, en op de een of andere manier lijken die twee stemmen voor elkaar gemaakt. Als ze samenzingen, dan gebeurt er iets.

Toch is Naar Huis geen grote sprong voorwaarts. Daarvoor pakt hun debuut net iets meer, en zijn deze liedjes wat te veel van hetzelfde (om er eens een dooddoener tegenaan te gooien). Single Niet Of Nooit Geweest werd een grote hit, maar is zo'n nummer dat mij juist gaat irriteren. Als dat harmonicaintro op de radio voor de zoveelste keer voorbijkwam, skipte ik altijd even verder.

Gelukkig staan er op Naar Huis wel een aantal juweeltjes die de mindere nummers verbloemen: Slaap Zacht Elizabeth (bewerking van de Counting Crows song), Het Regent Zonnestralen en vooral Brussel Moeten Heten.

En dan opeens kom je een oud album tegen. Die je vader "vroeger" vaak draaide.
Vanwege de herinneringen wist ik vantevoren eigenlijk al dat dit een positieve beoordeling zou worden.
Ik had vantevoren hoge verwachtingen, en die zijn toch niet helemaal ingelost. Op zo'n moment merk je toch dat je smaak zich heeft ontwikkeld de afgelopen tien jaar.

En dan krijg je bij een aantal nummers toch kippevel, en toch vooral door de herinneringen.
De eerste twee nummers ken ik nu wel een keer, maar bij Naar Huis komt meteen één van de hoogtepunten. Het gaat op een iets minder niveau verder. Een gemiste kans is de uitbarsting die bij Zitten voor de Blues niet komt. Niet dat ik hem verwacht had. De Kapitein blijft een mooi nummer. Dit album had met de twee melancholische toppers Brussel Moeten Heten en Eerste Helmerstraat afgesloten moeten worden. Helaas worden er nog wat andere onnodige nummertjes tussengefrommeld, die nog steeds weinig indruk maken.

Vooral vanwege de herinneringen toch 3,5*

Gevoelsbroeders, woordkunstenaars.
Teksten die je in verschillende fases van je leven op het lijf geschreven lijken te zijn.
Dat vind ik toch heel mooi - dat te kunnen.

Ik luister echt al jaren naar Acda en de Munnik, al ver voordat ik überhaupt begreep waar de teksten over gaan. Dan word je water ouder en luister je er nog eens naar en dan.... Tja. Dan lijkt het alsof ze over jou zingen. Ik noem dat toch vakmanschap.

Jammer van de eerste twee draakjes en Laat Me Slapen ("Nergens had ik een oplossing voor, behalve dan mijn reet"?). Eerste Helmersstraat heeft een tijdje geduurd, maar inmiddels 'begrijp' ik die ook.

"Het had hier Brussel moeten heten - was ik eindelijk eens weg"

"Naar Huis" vind ik een van de betere Acda en de Munnik albums. Vooral omdat ik het een van de meest consistente vind. Over het algemeen vind ik hun albums voldoende, maar om er eentje in het geheel te luisteren is toch soms best een opgave. Op "Naar Huis" heb ik dat gevoel een stuk minder. De grootste hit "Niet of Nooit Geweest" vind ik een aardig nummer, maar zeker niet de beste van dit album. Zo vind ik "Het Regent Zonnestralen" een mooi verhalend nummer en is "Slaap Zacht Elisabeth" pijnlijk mooi en tevens een mooie bewerking van het Counting Crows nummer. "Zitten voor de Blues" is zeker een van de favorieten en bevat zowaar een mooie bluesy elektrische gitaarsolo. "De Kapitein" vind ik eigenlijk een veel beter liedje dan het bekendere "De Kapitein deel 2". Die laatste is misschien meer catchy en meezingbaar, maar ik vind "De Kapitein" in muzikaal en tekstueel opzicht zoveel beter. Ook de samenzang is prachtig. Overigens vind ik dat sowieso een van de sterkste punten van Acda en de Munnik. "Naar Huis" vind ik een bijzonder genietbaar album met de typische Acda en de Munnik ingrediënten: geen vernieuwende muziek maar mooie melodieuze arrangementen, bovengemiddelde teksten en mooie samenzang. Gewoon een fijn album dus.