Dream Theater - Score (2006)

Aan het vissen?

Iedereen mag een mening hebben, maar zet voortaan de punten en komma's goed neer dan kunnen we het wat makkelijker lezen en begrijpen.

Voor de rest ben ik het totaal niet met je eens, maar ja dat is dan ook weer slechts een mening.

... en ik ben het dan weer helemaal eens met Klumpie... ben het eens oneens te zijn met Sterling

Score --- > Prachtplaat !

Iedereen heeft recht op zijn mening, maar stoort het jou dan niet dat het orkest af en toe gewoonweg vals speelt op dit album?
Dat doet mijns inziens toch afbreuk aan de muziek...

Ik begrijp na gedetailleerd luisteren inderdaad wat je bedoelt, maar ik stoor me er op zich niet echt aan aangezien het orkest wat meer op de achtergrond ligt
Ik vind trouwens ook dat Six Degrees of Inner Turbulence hier beter uit de verf komt dan op het studio-album, het klinkt veel levendiger (mede dankzij Rudess)

Ik ben het trouwens eens over het feit dat iedereen recht heeft op zijn mening

Lang leve de vooruitgang . Heb je dat van die autotune trouwens ergens gelezen of was je er zelf bij in New York? Ik vond juist dat het stemgeluid van James bij het concert zo'n mooi contrast met dat van de bonustracks (vooral The Great Debate is echt bedroevend zwak gezongen) en de andere uitgebrachte DVD's.

Wat betreft het orkest: ik weet niet waar DT het orkest vandaan gehaald heeft, maar ik twijfel er niet over dat er betere orkesten zijn. Toch vind ik het orkest een meerwaarde aan het concert leveren vanwege het Night of the Proms gevoel dat het me geeft. Daarnaast komt het orkest (niet altijd overigens) beter door de muur van geluid heen dan bij een S&M.

hij is leuk. beter dan de vorige (Live @ Budokai), ook omdat op beide DVD's geen overlap zit qua nummers. behalve dan die 2 BSix Degrees nummers, maar op Score spelen ze Six Degrees of Inner Turbulence in zijn geheel (dus 3 kwartier lang!) met een symfonie orkest. En dat is wel wat beter dan War Inside my head en The Test That Stumped Them All van de vorige!

De tracklist begint met 2 nummersvan Octavarium en gaat vervolgens per album 1 nummer spelen in chronologische volgorde, en dat is fijn. Veel extra's en dat is fijn. Dat het orkest soms zo vals als een kraai is, vergeef ik ze. Dat het een statische band is vergeef ik ze. Dat ze Pull me Under niet speelde, vergeef ik ze. Ik vind het de aankoop waard.

lijkt me idd logisch, das beiden niet onoverkomelijk


Dat lijkt me dan weer iets onoverkomelijker...

Ach, zo slecht is LaBrie toch niet? Sowieso moet je een zanger van een bijna buitenaards formaat zijn om met het zelfde niveau te zingen als de muziek om hem heen, en daar zijn er nou helaas niet veel van op deze wereld! Maar ik vind dat hij het hier behoorlijk goed volhoudt hoor

Geweldig live document van deze groep. Zelf heb ik de DVD uitvoering. Wordt omver geblazen door de prachtige uitvoeringen van vooral 'Six degrees' en 'Octavarium' en dan neem ik die paar valse noten van het orkest voor lief. Indrukwekkend spel van de vijf heren met als hoogtepunt het intro van 'Octavarium' door Jordan Rudess (doet me een beetje terug denken aan het intro van John Lord van 'Lazy' op 'Made in Japan').
'The score so far ...' is een hele interessante documentaire met unieke beelden.

Voor elke DT fan een must.

Ik heb hem ondertussen ook zelfs eens beluisterd. En tot mijn grote spijt, want ik was zeker DT-fan, moet ik de critici gelijk geven...

Van het idee om nummers met een orkest te spelen, krijg ik eigenlijk al braakneigingen (Metallica's S&M was een draak van een album), maar omdat het hier om DT ging, hoopte ik dat het wat beter zou zijn. Jammergenoeg klopt het wat er gezegd wordt over de toonvastheid van het orkest. Dat is op sommige momenten gewoon bedroevend. Dat maakt dat 2 cd's van de 3 al in het niets verdwijnen, want ook de tracklist is niet alles: Sacrificed Sons & Octavarium mogen me bijvoorbeeld gestolen worden.

Nu is er nog een 1e cd natuurlijk. Deze is dankzij het ontbreken van het orkest gelukkig een stuk beter & maakt wat goed aan het geheel. Nu is er natuurlijk nog LaBrie... De laatste tijd trek ik mans uithalen niet meer zo. Hij is wel toonvaster dan bijvoorbeeld op een Once In A Livetime maar toch stoor ik me er soms aan. Verder ook een kleine oproep aan LaBrie: wil die man eens met z'n stem van de Dominici-nummers afblijven aub, die zijn absoluut niet voor zijn stem gemaakt & de performance ervan doet een gigantische afbreuk aan het origineel.

Ik ben het dan weer eens met c-moon die het eens is met Klumpie die het weer oneens is met...

Ach, wat nou vals? De mooiste vrouwen zijn ook geen barbiepoppen, maar echte dames met karekteristieke, unieke en vast niet zo perfecte eigenschappen. Een goede live-plaat is ook niet perfect, maar geeft wel een perfecte sfeer...

Zo zie je maar weer dat iedereen eigen eisen aan muziek stelt. Persoonlijk vind ik werkelijk te lachwekkend voor woorden dat een band als Dream Theater (toch geroemd vanwege hun technische vakmanschap) in zee gaat met een middelmatig orkest dat gewoon af en toe er flink naast zit.

Een goede live-plaat is ook zeker niet perfect, maar een valsspelend orkest is waar ik de lijn trek.

Ik ben nooit zo'n fan van dream theater Live Platen hun muziek klinkt live (vind ik) altijd een beetje leeg, niets ten nadele van de kwaliteid begrijp me goed, maar hun muziek komt in de studio meer tot zijn recht, niet in de minste plaats omdat james labrie live nog wel een steekje laat vallen. Echter, hun live DVD's zijn een waar genot om naar te kijken, de uitvoering van zulk muziekaal vakmanschap is voor mij een lust voor het oog dan vergeet ik ter plaatse dat ik het muziekaal niet zo goed vind als op een studio plaat. Ik kijk dus met smart uit naar eerste kerstdag wanneer Sanat zeer waarschijnlijk deze DVD on de kerstboom zal leggen.

[quote]Omayyad schreef:


Waar speelt het orkest precies vals?

Uitstekend live album, extra interessant door de toevoeging van een orkest op disc 2 en 3. Aparte songkeuze ook, met op disc 1 een aantal onbekendere tracks. De band is op dreef en de produktie prima.

Score is een fantastiche dvd geworden en ik heb hem toch vele malen gezien en beluisterd.

Dat er hier en daar eens wat vals gespeeld zou zijn volgens een aantal critici hier door het orkest kan ik niet waarnemen.

En wat ik vooral erg vind is dat gezever over de stem van james Labrie.
In het verleden zat hij er wel eens naast, maar sinds een jaar of 2 is zijn stem geweldig

Op deze dvd is hij erg goed, je moet het maar eens nadoen.
Ik heb zangers gehoord en gezien met een grotere naam dan labrie maar die zongen zo vals als een kraai, en ik bezoek toch heel wat concerten.

Als er nou mensen zijn die DT te technisch vinden met te weinig ziel en/of de tempowisselingen niet aankunnen...luister dan eens naar 'The spirit carries on' op dit album.

Er worden nogal wat cliché's van stal gehaald wat betreft de uitvoering en ja, dit is eigenlijk best kitsch, maar zet het volume voluit en het zou zomaar een top-100-aller-tijden klassieker kunnen zijn...

Kitsch?

Tja, je zou misschien kunnen zeggen dat hun ballads over het algemeen nogal een hoog Stratovarius-gehalte hebben... je moet er dus van houden, en op zijn tijd kan ík het wel waarderen. Neemt niet weg dat ik toch meer hou van de tempowisselingen.

Volledig gelijk heb je maar "the spirit caries on" vind ik net een van de slechtere zachte Dream Theater nummers. Vooral de tekst is afgrijselijk. Maar dat neemt niet weg dat Dream Theater geen andere prachtige gevoelige muziek heeft geschreven. Technische muziek en muziek met een ziel gaan ook perfect samen in tegenstelling wat sommigen beweren, dat hebben deze jongens meermaals bewezen.

The Spirit Carries On geeft me juist een onwijs apart gevoel. maar wél een positieve. Op de DVD hangt er echt een 'wauw'gevoel in de lucht bij die uitvoering. Kitsch of geen kitsch

Zonder enige twijfel toch wel het beste Dream Theater live album. James zingt perfect, de rest van de band is zoals altijd perfect, het klinkt uitstekend en een goeie setlist. Perfect voor iedereen die eens zou willen zien of horen wat Dream Theater nu precies is.

Fantastische cd die bij elke luisterbeurt alleen nog maar beter wordt.
Dikke 5 sterren inmiddels.

Moest even een Dream Theater wennen, maar luister nu al een week niets anders meer dan deze cd.

Na verschillende DT albums honderden malen geluisterd te hebben stootte ik op deze. En Jezus Christus, wat een dikke plaat.

Het breekt al geweldig goed los met The Root of All Evil, die intro met de drums en dan dat ijzersterke riff dat plots over je heen spoelt... Ik wilde dat ik daar stond.
Daarna het voor mij een van de slechtste nummers van de band, desalniettemin goed uitgevoerd.
De nummers uit hun vroegere albums kende ik niet echt, maar het is wel een plezier om naar te luisteren. Daarna het o zo mooie Under A Glass Moon, en James haalt hier toch wel alles uit de kan. Computerprogramma of niet, het neemt niet weg dat James die absurd hoge toon in het refrein haalt, kippenvel keer op keer...
The Spirit Carries On blijf ik ook zo'n geweldig nummer vinden, met één van de mooiste gitaarsolo's van John, perfect uitgevoerd natuurlijk.

Dan komt het orkest de gelederen versterken. Het geeft toch absoluut wel een meerwaarde aan het hele SDOIT epos naar mijn mening. Een groot voordeel was dat ze hun plaats wel kenden en niet op elke noot een eigen variant moesten hebben, maar dat ze vaak ook gewoon niet te horen waren.
Vacant valt dan een beetje in het water naar mijn mening, de albumversie daarvan is veel mooier.

Sacrificed Sons heeft me nooit veel gedaan, maar wel weer prachtig uitgevoerd, met Rudess op kop.
In Octavarium mag Rudess eens lekker zijn gang gaan, wat resulteert in een prachtige intro op zijn touchpad, zeer mysterieus maar heel mooi gedaan. Octavarium zelf is vlekkeloos, en James zingt het perfect.

Metropolis was een verademing in vergelijking met de versie op het Live Scenes From New York album, James zingt ongelofelijk veel beter hier.

Dit is absoluut de beste (live)plaat ooit van DT. Of James nu echt zo goed zingt de laatste tijd kan ik jullie over een paar maanden vertellen, dan hoop ik ze eens live te zien...

Is dit een live album waarvan de nummers ook op andere platen staan? gewoon even zkr weten..

Yep, enkel Another Won en Raise The Knife niet geloof ik

Geweldige live CD met een erg sterk zingende LaBrie en geweldig hoe dat orkest SDOIT speelt!

een nummer van over de 40 minuten =O

Onderverdeeld in een stuk of 8 delen hé, die vaak zelfs niét op elkaar gelijken, maar 't vormt één conceptueel geheel ja...

Toen ik van dit album hoorde dacht ik: WAT?! ALLE MAGNA OPI (dat is echt een woord, ev: magnum opus) VAN DREAM THEATER OP ÉÉN FUCKING ALBUM WHAT THE FUCK?! DIE MOET IK HEBBEN OH MY GOD ON-GE-LOOF-LIJK. Na eerste luisterbeurt: WOW.... *Blijf 20 minuten flabbergasted (ook een echt woord) op mijn stoel zitten na de laatste noten van Metropolis*. Nu, bij derde luisterbeurt: WOW....

Magna opera*