The Beat - Bounce (2016)

Wow, The Beat met een nieuw album, 34 jaar na de laatste! Don't call it a come-back!!

De single Walking on the Wrong Side klinkt heel vertrouwd, benieuwd naar de rest.

Midden jaren zeventig gebeurde er veel op muziekgebied in Engeland. De punk en new wave zorgde voor een nieuwe impuls in de populaire muziek. Door toedoen van Bob Marley, die ook in Engeland mateloos populair werd, kon ook reggae rekenen op een toenemende belangstelling.

In de kielzog hiervan ontstond ook een revival van de eind jaren vijftig in Jamaica ontstane muziekstroming, de ska. Eigenlijk wel logisch, want skamuziek bruist van de energie en is erg dansbaar.

Een aantal van die groepen, Madness, The Specials en The Beat werden erg populair, vooral door de singles die ze uitbrachten. Maar Madness en The Beat waren duidelijk meer dan een singlesgroep. Madness bereikte hun creatieve hoogtepunt in 2009 met The Liberty of Norton Folgate.

De meest talentrijke van die twee groepen was voor mij toch The Beat, in Amerika The English Beat geheten en in Australië The British Beat. Helaas maakten ze maar drie fantastische albums en werd in 1983 de stekker uit de groep getrokken. Het blijft gissen naar de reden ervan.

Dave Wakeling en Roger Ranking formeerde vervolgens General Public. Twee andere leden, Andy Cox en David Steele, moesten van hun accountant vernemen, dat de groep had ophouden te bestaan. Zij besloten hierop Fine Young Cannibals op te richten. Beide groepen werden redelijk succesvol.

Sinds het opheffen van de groep kreeg men regelmatig verzoeken voor reünieconcerten. Uiteindelijk ging men in 2003 overstag en werd een concert verzorgd in The Royal Festival Hall. En nu verschijnt dus na 34 jaar een vierde album, Bounce, gestoken in een moderne hoes.

Toch hoor je veel van de ingrediënten van de vorige cd’s terug op Bounce, zoals de zang van Roger Ranking en de lekkere saxofoonpartijen. Alhoewel de muziek nu iets meer relaxt is geworden.

Bounce is een waardevolle aanvulling van het oeuvre van The Beat. Het kan ook een mooie kennismaking vormen voor de overige drie albums, die volgens mij in geen enkele platencollectie zouden mogen ontbreken.

Aanlokkelijk.... ga het zeker luisteren as het uit is.

Een goed afsluitend album, één aardig vervolg album en één geweldig debuut dat was The Beat de afgelopen 36 jaar.

En om met het slechte nieuws te beginnen, het nieuwe album sluit eerder aan bij het aardige vervolg album Wha'ppen dan bij de twee veel betere albums uit het verleden. Het is gewoon te poppy met te weinig bijt. Daar waar ze vroeger sociaal en politiek commentaar gaven vind ik dit hier te weinig van terug. Alle andere (muzikale) ingrediënten zijn er gewoon en de nog altijd heel herkenbare stem van Ranking Roger maar het is te braaf, zo bij de eerste beluistering. Ga het zeker nog een paar keer luisteren en hoop dat ik toch nog wat gemist hebt. Het is zeker niet slecht maar ten aanzien van hun verleden is dit gewoon niet op hetzelfde niveau.

Close The Door lijkt nog het meeste op de oude Beat, en ook de single Walking on the Wrong Side is prima

Dit album heeft in principe hetzelfde manke als de nieuwe van de Pixies, je moet er niet te lang bij nadenken. Net als de Pixies zijn het oude gelauwerde helden die nu met een comeback bezig zijn en ze zijn gewoon ouder geworden net als de rest van de wereld. Bij de vierde beluistering valt er al meer te genieten aan het album.

De meest melodieuze ska-band van de 80s terug met een nieuw album.
Nieuwe wegen? Nee natuurlijk niet. gewoon verder waar we 35 jaar geleden even gestopt waren.
De lome reggae, met sax.

Zag ze ergens in Mei dit jaar optreden. waar met de oude songs een heel feest werd gebouwd,
Nieuwe songs zijn dus niet echt nodig, maar zijn wel een fijne aanvulling.

lekkerste verse nieuwe: Walking..., Fire Burn & My Dream.

Ik heb veel bewondering dat de heren na 36 een nieuw album uitbrengen. De zanger is nog goed bij stem en klinkt nog net als vroeger. Muzikaal gezien zijn ze naar mijn mening wel minder geworden. Ik mis met name de puntige ska ritmes van welleer; het is wat belegen, poppy en gladjes. Dit na een luisterbeurt en ik ga waarschijnlijk niet veel meer luisteren. Stem niet.

Vrolijk en lekker in het gehoor liggend plaatje,een beetje zoals we van the Beat gewend zijn al klinkt het allemaal wat minder scherp en 'urgent' als ruim dertig jaar geleden.
Het niveau van hun beste album,Special Beat service wordt dan ook niet gehaald,daarvoor zijn de composities meestal niet sterk genoeg.Ook is het Ska en Reggae gehalte wat teruggedraaid ten voordele van wat mee pop-achtig werk.Zo'n wat flauw nummertje als Work work work hoeft voor mij dan ook niet.
Toch valt er ook genoeg te genieten op Bounce ; de prettige vocalen van Ranking Roger en lekkere songs (die vooral op de eerste helft staan) als Avoid the Obvious,Fire Burn en Heaven Hiding maken er best een fijne schijf van.
Echt onderscheidend zijn ze dan misschien niet meer maar toch is dit best een goede comeback.

frolunda zie net dat ze een nieuwe single uit hebben How Can You Stand There? met Dave Wakeling - nog niet geluisterd

..en verder staat ze vanavond in Utrecht zij aan zij met The Selecter.

Edit: er komt een nieuw album aan "Here We Go Love tarring Dave Wakeling" - uit half juni - via PledgeMusic