Unwound - New Plastic Ideas (1994)

Totaal onbekend met Unwound, deze band welke een mooie soundtrack verzorgt op deze druilerige kille avond.
De weersomstandigheden in Washington zijn in deze periode vergelijkbaar met die in ons land.
Niet echt Emo, maar meer een act die hier in Nederland omarmt kan worden door het Konkurrel label.
Gitaar rock met een meer punk gerichte inslag.
Het dromerige van een Sonic Youth is ook aanwezig, vermengt met de oerschreeuw van Mudhoney in hun begin periode.
Abstraktions laat je wegglijden in een heerlijk ultra light noise bad,
Muziek gebruikt als medicijn tegen de pijn.
Iets waar opper therapeut Ian MacKaye ons al mee kennis liet maken in Minor Threat en Fugazi.
Unwound is een van de redenen waarom ik het jammer vind dat een poptempel als Doornroosje zo nodig moest verhuizen naar een nieuwe locatie.
New Plastic Ideas is zo’n album die je live moet ervaren in een donker hol, waarbij namen van al lang vergeten punkbandjes in viltstift op toiletdeuren staan gekalkt.
Tussen de kots resten van een overschot aan drank en andere genotsmiddelen.
Het sentiment van kleine concerten in kraakpanden.

Geschreven in De album Top 100 van...:

Nog steeds staat deze plaat fier overeind, knap voor een band zonder grote naam & faam (buiten mijn huis dan, alleen in zeer beperkte kring) zich door de jaren overeind houdt tussen de grote(re) namen. Op de één of andere manier zie ik nog altijd voor me hoe ik deze CD had gekocht: bij de Plaatboef in leiden. De hoes intrigeerde me, in het pre-internettijdperk kon je niet weten dat deze was geleend van een klassieke LP. In de winkel met en groot vraagteken boven mijn hoofd zitten luisteren: dit ging wel wat verder dan de grungebands uit die tijd, het klonk "academischer", moeilijker, meer uitdagend op een Sonic Youth-manier (ik was me toen flink aan het vastbijten in de platen van die band). Uitgebreide, goed geschreven liner notes van 'Dustin the Roadie' en ene 'Brent Claude' op de hoes, met een quote uit een Billie Holiday-nummer. Alsof er nog een hele wereld die ontsloten kan worden achter deze muziek zat. Vervolgens gekocht, en lopend door de zon de Koornbrug over, met het idee dat ik zojuist en nieuw muzikaal level had geunlocked, ik twee vrienden tegenkwam en we bij Meneer Jansen biertjes gingen drinken. Aangeschoten thuisgekomen, de CD 1000 keer gedraaid, en nooit meer uit de grip van deze band gekomen, die een oeuvre zonder missers heeft gemaakt. Metr New Plastic Ideas als hoogtepunt.

Aangekruist als favoriet:
1. All Souls Day
2. Envelope