Lucy Woodward - Til They Bang on the Door (2016)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Lucy Woodward - Til They Bang On The Door - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Til They Bang On The Door van de Amerikaanse singer-songwriter Lucy Woodward (die vooralsnog vooral bekend is als achtergrondzangeres en de songs die ze voor anderen schreef), wordt al een tijdje zeer actief gepromoot door een lezer van deze BLOG.

Hoewel ik vrijwel direct gegrepen werd door de plaat, heeft het uiteindelijk even geduurd voor ik een duidelijke mening had over de vierde plaat van deze Lucy Woodward.

Til They Bang On The Door overtuigt op het eerste gehoor heel makkelijk. Lucy Woodward beschikt over een geweldige stem vol soul en gevoel. Het is een stem die prachtig ingetogen kan klinken, maar de Amerikaanse kan ook stevig uithalen, zoals het een soulzangeres betaamt.

Ook in muzikaal opzicht klopt alles op Til They Bang On The Door. Producers Michael League (ook bassist van Snarky Puppy) en Henry Hey hebben de plaat voorzien van een zonnig en broeierig geluid, dat dankzij de inzet van gitaren, orgels, blazers en strijkers prachtig vol klinkt, maar ook subtiel kan klinken wanneer dat nodig is. Ook over de invloeden uit de jazz, blues, soul en rhythm & blues heb ik helemaal niets te klagen.

Til They Bang On The Door beschikt hiermee over ruim voldoende krachtige wapens om je van je sokken te blazen, maar Lucy Woodward is ook zeker niet vies van invloeden uit de pop, wat liefhebbers van de pure muziek uit bovengenoemde genres mogelijk kan afschrikken. Hier en daar vond ik Til They Bang On The Door bij eerste beluistering eerlijk gezegd ook net wat te hitgevoelig of zelfs pompeus, waarbij het niet helpt dat de plaat opent met twee tracks waarin de pop domineert.

Eenmaal overtuigt van de kwaliteiten van Lucy Woodward gaat Til They Bang On The Door er echter in als koek en neem ik de paar misschien net wat te aanstekelijke deuntjes graag voor lief. In de andere tracks overtuigt Lucy Woodward immers met vocalen die uit de tenen komen, sterke songs en een fraaie en veelkleurige instrumentatie die haar geweldige stem perfect ondersteunt.

Hier en daar stijgt Lucy Woodward tot grote hoogten en komt Back To Black van Amy Winehouse binnen bereik. Door deze momenten ben ik inmiddels gevallen voor de muzikale charmes van Lucy Woodward (die naast een zwak voor pop ook een zwak heeft voor stokoude muziek). Til They Bang On The Door smaakt uiteindelijk naar meer. Naar veel meer. Erwin Zijleman

Opnieuw veel rake woorden van Erwin, een gave waar hij best een beetje op trots op mag zijn en ik zo soms een tikkeltje jaloers van wordt! Denk inderdaad dat de twee opgewonden, broeierige en pop-getinte openingsnummers nogal wat mensen hier afschrikken. Dat zou bijzonder jammer zijn want daarna volgt veel, heel veel moois, zowel in vocaal als muzikaal opzicht met invloeden uit heden en verleden die op subtiele en natuurlijke wijze in elkaar worden gevlochten. Vanaf Free Spirit ( mijn favoriet) volgen 3 songs waarbij de niet geringe vocale kwaliteiten van Lucy Woodward tot volle wasdom komen. De 2 bonus/live tracks aan het slot bevestigen het beeld dat we hier niet te maken hebben met een doorsnee- zangeres. De woorden van Erwin dat deze Amerikaanse met Hollandse roots hier en daar tot grote hoogten stijgt en Back To Black van Amy Winehouse binnen bereik komt is misschien wel het mooiste compliment voor Lucy.

Volg berichten over haar West Coast tour en die zijn in grote lijnen lovend...met het nummer Free Spirit als meest geprezen liedje. Mijn wens voor 2017 is toch om de volgende 2 dames live te mogen aanschouwen; Kelley Mickwee die na haar verpletterende debuut-album bezig schijnt te zijn met nieuw werk en misschien volgend jaar de overstap naar Nederland waagt en Lucy Woodward die zich solo en live fantastisch aan het ontwikkelen is. Hoop dat over een aantal jaren veel meer mensen in ons landje dat kunnen beamen.

Nauwelijks vakantie voor Lucy dit jaar. Na een geslaagde West Coast Tour volgt in oktober een East/South Tour met plaatsen als Greensboro, Augusta, Atlanta, Orlando en North Carolina. In de tussenliggende periode werkt Lucy met Jenny Kerr en producer Eve Nelson aan de background vocals van Chaka Khan's volgende album; een tribute aan Joni Mitchell. Mooi om te volgen, te zien of te lezen, met hoeveel energie, wilskracht en passie deze zangeres tegenslagen en vooroordelen overwint en absoluut haar dromen wil waarmaken.

Negeren zonder te proberen.............het lot...noodlot misschien wel voor zoveel veelbelovend muzikaal talent..........luisterend naar de live-opnames van deze dame zou enige vorm van schaamte, potverdorie of poeh toch wel erg lekker tot de mogelijkheden kunnen behoren.

Breaking news.........nee zonder gekheid, ga haar aanschouwen op 15 december in het Patronaat in Haarlem. Afgaande op haar live-tracks belooft dit erg tof te worden.

Zelfs 3 optredens in Nederland.......14 december in Bird in Rotterdam en 16 december in Den Haag. Het wordt een gezamenlijk optreden met the Edgard van Asselt Trio ( schijnen zich in de jazzhoek te bewegen ). Een uitdagende en intrigerende combi dus. De veelzijdigheid en ontdekkingsdrift van Lucy Woodward komt dan hopelijk helemaal bovendrijven.

Moderne pop, jazz, soul, vleugjes funk en rock... Lucy Woodward deinst er niet voor terug en door optredens met Rod Stewart, Snarky Puppy, Edgar van Asselt Trio, Chaka Kahn en solo blijft ze niet in haar comfort-zone hangen. Moedig en misschien het laatste zetje voor anderen om haar een eerlijke kans te geven.

Ina Forsman - Sanne Heuyerjans - Lucy Woodward.....deze dames zijn echt een verrijking gebleken voor de pop/rockmuziek en bovendien live een openbaring....wat een stemmen, wat een overtuiging, wat een podiumpersoonlijkheden.... je kan voor deze zangeressen blind een kaartje kopen.

Op haar terrein misschien wel het mooiste album van het jaar. Op het podium enorm gegroeid ( luister maar eens naar de bonus/live tracks als van deze plaat ). Voor nieuwsgierigen, twijfelaars, niet-wetende of liefhebbers; gisteren, vandaag en morgen in ons landje.

Wat kan het leven toch ongelooflijk mooi zijn; nu samen met vriendin en dochters net terug in het hotel van een concert met een zangeres die weet en voelt hoe je een concertzaal op zijn kop moet zetten. Allemachtig wat is Lucy Woodward goed geworden. Zo meteen even slapen en dan door met 1 dochter naar Glascow voor het laatste concert van Rod Stewart in 2016. Spiritueel zijn thuisstad en dat belooft een heel speciaal iets te worden.

Nieuwe kansen, wederom is deze zeer talentvolle dame vier maal live te bewonderen in ons landje en wel in juni. Ik kies zelf voor haar optreden tijdens Jazz in duketown (in Den Bosch) op zondag 4 juni. Vindt het ongelooflijk en schaam mij ook best wel dat bijna niemand haar handreiking omzet in een echt bezoek van een concert. Ben ervan overtuigd dat dan het kwartje wel eens heel intens en langdurig kan vallen, bij haar laatste optreden was de sfeer heel speciaal en de reacties vooral erg lovend.

Andere steden waar Lucy Woodward is te bewonderen; 9 juni in den Haag, 16 juni in Groningen en 17 juni in Middelburg.

een song springt er met kop en schouders boven uit : Free Spirit . Jazzy, stijlvol, vocaal uitdagend, maar nergens te veel.
.

Free Spirit ( en de live bonus-tracks) geeft inderdaad een prachtig beeld waartoe deze zangeres in staat is...en dat is denk ik heel. heel veel.........heb echt zin in de zondagavond en verwacht daar de bevestiging te krijgen van haar talenten......

De kracht van haar stem weet ze steeds beter te benutten, haar zelfvertrouwen, uitstraling en de richting waar ze naar toe wil is enorm gegroeid.

Live bonus tracks zijn vaak als 'pleaser ' / aardigheidje aan een album toegevoegd. Hier is de impact naar mijn bescheiden mening een flink stuk groter. Het toont een fragiele dame met een geweldige strot ( sorry voor de enigszins grove uitdrukking ), die van een verlegen meisje is uitgegroeid tot een veelzijdige ( zowel met rock, soul, pop, funk en jazz kan ze uit de voeten ) podium diva. Morgenavond kan je wederom mijn beweringen zelf gaan testen als Lucy Woodward actief is op het Red Light Jazz festival in Amsterdam, ik zelf kies ervoor om haar 13 oktober te gaan aanschouwen in Tilburg/ Paradox. Waag... hihi.... de stap!

Recensie over haar optreden op het Red Light Jazz festival is trouwens behoorlijk lyrisch!

Op die heerlijke zomeravonden zijn deze plaat en ik hele dikke maatjes; prikkelend, intrigerend en relaxt tegelijkertijd, met felle en zwoele momenten. Free Spirit heeft fantastische hemelse contouren en verdient in mijn oortjes een diamanten status.