Agnes Obel - Citizen of Glass (2016)

Ik heb wel wat duurdere spulletjes en referentie speakers, en ik onderschrijf wat Mjuman aangeeft. Sindsdien luister ik ook heel andere muziek dan eerst vanwege de ruimtelijkheid, details en dynamiek in de muziek. Vooral bij goede opnames. Het verschil met mp3 is soms een drama. Maar ook matige opnames met hoge compressie vallen tegen. Bij Obel daarentegen is het dubbel genieten.

Ik heb trouwens geen platenspeler.

Sorry guys - in zekere zin is audiofiel luisteren te vergelijken met wijn leren drinken en proeven. Naarmate je het vaker doet, ontwikkelt je waarnemingsvermogen zich en ga je de (juiste) termen vinden om de nuanceverschillen weer te geven. Dan kun je idd het verschil weergeven tussen een bepaalde wijn (album) van het ene jaar en een wijn (album) van het volgende jaar. Een gesprek tussen wijnliefhebbers onderling - de sommelier en de wijndrinkende restaurantgast - wordt door sommigen wellicht als "maf" en "onwezenlijk" ervaren. Bedenk dan eens wat MusicMeter lijkt voor de niet door muziek bezeten regelmatig meekijkende levenspartner?

Overigens is audiofilie een ongeneeslijke ziekte, waarvoor de kuur heel kostbaar is - geloof zelf niet in de power of 'doppies', maar ben me nu - om ook bij nacht en ontij goed te kunnen luisteren, zonder m'n partner wakker te maken - aan het oriënteren op een hoofdtelefoon/versterker-combinatie. Helaas voorziet de zorgverzekering daar niet in

Hoorde dit album voor het eerst in FLAC-formaat en ook dat is heel mooi

Mooi album, gebeurt naar mijn idee meer dan op Aventine die ik wat minder vond dan haar debuut. Heerlijke muziek om na een dagje hard werken bij weg te dromen op de bank.

Bij eerdere albums van Agnes geschreven dat het nooit gaat komen tussen ons Daar kom ik toch een beetje op terug. Dit album is uiterst genietbaar. Voldoende afwisseling die mijn aandacht prima weet vast te houden. Lees bovenstaand wat posts over de audiofiele kwaliteiten van dit (en andere) album van Agnes. Daar ben ik absoluut mee eens. Heb het album enkele keren gehoord in een 24 bit flac uitvoering. Stoor me alleen aan de 'brede' mix van haar stem. Dat hoor ik vaker en is jammer. Ik hoor een stem liever echt tussen de speakers. Dat klinkt een stuk natuurlijker.

Prachtige muziek en zangeres. Agnes zet hier een mooie dromerige sfeer neer. Een 24 bit flac uitvoering lijkt mij meer dan prima voor deze plaat.

Vanaf de eerste tonen is het een 100% Agnes Obel plaat. Hij verveelt zeker niet. Heerlijk genieten vooral met het herfstweer erbij. Dik en dik 4* wederom.

Wil je daarmee zeggen dat deze plaat van Obel een geheel nieuw muzikaal paradigma inluidt?

nope, blijft binnen paradigma - wel accentverschuiving van piano naar snaarinstrumenten met orkestrale fragmenten

Duidelijk. Ben er nog niet geheel over uit of het een accentverschuiving is die me echt bevalt. Muzikaal gezien brengt ze broodnodige vernieuwing, maar ik vond de piano prachtig op de eerste twee platen. Zodoende toch een stukje gemis, ook al komen er andersoortige composities voor in de plaats.

Mooie plaat waar ik wel voor in de stemming moet zijn. Ik hoor op Spotify al wel dat dit prachtig moet kllinken op een goede geluidsdrager. Wie weet wordt dat vinyl of cd.

gisteren het optreden van Agnes mogen bewonderen in Paradiso. Ze heeft veel nieuw werk gespeeld van haar nieuwe album. De nummers komen Live erg goed uit de verf. Het verhoogt mijn scoren naar een 4.

Ik zwalk nog een beetje heen en weer tussen deze en aventine. Deze gaat nog wat meer de diepte in. Luister nog via spotify op mijn "oude hifi setje". Kan mij wel voorstellen hoe het op cd of vinyl. Blijft wel muziek waar ik voor in de stemming moet zijn en als ik het al koop weet ik niet waar ik voor zou gaan, cd of vinyl.....

Wederom een prachtig album! Waar het gevaar bestaat dat de unieke en eigenzinnige sound van haar vorige twee albums tot een herhaling van zetten gaat leiden (wat vaak het geval is bij veel artiesten) weet ze dit met experimenten kundig te omzeilen waarmee er juist sprake is van groei en ontwikkeling.
Met als hoogtepunt het duet met haarzelf op Familiar.....

Na het prachtige ingetogen debuut Philharmonics en de geslaagde opvolger Aventine komt de Deense Agnes Obel in 2016 wederom met een magistraal album op de proppen: Citizen of Glass. De titel refereert aan het Duitse begrip "gläserner Bürger", de transparante burger die zijn privacy steeds meer opgeeft aan Google, Facebook en wat dies meer zij.

Muzikaal gezien is Agnes Obel iets meer opgeschoven richting electropop (inclusief stemvervormingen), maar nog altijd staan haar loepzuivere stem en compacte liedjes centraal. Naast piano, cello en viool, gebruikt Obel daarbij ook oudere instrumenten, zoals klavecimbel, spinet, celesta en een Trautonium. Het album heeft een kraakhelder geluid, zeker als je het beluistert met hoofdtelefoon. Luisterend naar Red Virgin Soil droomde ik zelfs even weg op de illusie dat Agnes Obel en haar instrumenten zich in dezelfde ruimte bevonden als ik.

Citizen of Glass is een bijzonder aangenaam album, dat van het begin tot het eind weet te boeien. Zonder de andere liedjes te kort te willen doen, zijn mijn favorieten het dreigende Trojan Horses en de eerste single Familiar, dat mij gek genoeg sterk doet denken aan de "leader tune" van de Nederlandse advocatenserie Pleidooi (al is het zeker geen kopie). Het album is kortom een aaneenschakeling van wonderschone liedjes en daarmee misschien wel haar beste worp tot nog toe.

Heerlijk dromerige plaat van Agnes Obel. Prijsnummer is vooralsnog Familiar. Na Philharmonics ben ik haar uit het oog verloren dus moet dringend Avantine eens beluisteren. Mooie hoes ook.

Wat dat betreft: lang leve doppies en Spotify. (Sorry Mjuman)

Ik hoor mooie arrangementen en veel mooie instrumenten, maar het is wel tergend traag af en toe - deze plaat staat inmiddels bovenaan mijn lijstje van albums waarbij ik tijdens het luisteren ongepland in slaap viel. Dat neemt niet weg dat er schitterende stukken tussen zitten, maar wat tempoversnellinkjes hier en daar was niet verkeerd geweest.

Vind het album wel mooi, maar sinds ik eerder dit jaar bijna in slaap ben gevallen bij haar concert luister ik amper nog naar mevrouw Obel. Over een tijdje misschien weer 's proberen.

Een betoverende stem en een verstillende piano. Het karakteriseert de Deense zangeres Agnes Obel. Of karakteriseerde? Anno 2016 komt Obel met haar derde studiealbum, waarop een duidelijke muzikale accentverschuiving te horen is.

Citizen of Glass breekt namelijk met het gebruik van de piano als solo-instrument. In plaats daarvan horen we nu ook diverse snaarinstrumenten, en zorgen een aantal orkestrale fragmenten ervoor dat Obel’s muziek hier en daar grootser en harmonieuzer klinkt dan tevoren.

Volledig

Fijne zondagochtendmuziek = nu.