Wilco - Schmilco (2016)

wat een vette cover (en de naam )
IIEWAC klinkt ook vertrouwd goed.
Tweedy's stem is erg fijn en mooie productie ook.

Ahhhh gaaf! Mijn favoriete cartoonist (Joan Cornella) gaat zich dus ook wagen aan album covers.

Ben erg benieuwd, was me al wat meer aan het verdiepen op deze band en nu dus helemaal.

Nilsson Schmilsson wordt Wilco Scmilco. Kan geen toeval wezen!

Shm-reduplication - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Thx Arrie, weer wat opgestoken!

Al was een originele strip misschien wel zo leuk geweest als hoes.

Ik zit ook in een Wilco fase en kijk daardoor uit naar de plaat. Wederom een korte, laat ik dat nou juist prettig vinden. De eerste twee nummers klinken al goed!

Wow, wat een titel. Als ze nu nog een "Schmilco (The Song)" erop hadden staan, was de cirkel compleet. Ik kijk er wederom naar uit! Voor mij kunnen ze weinig verkeerds doen.

Dit is een originele strip. Toch?!

Zeker naar Harry Nilsson geluisterd. In 2017 Son of Schmilco of Kwilco?

Nee, dat Schmilco is er wel in verwerkt natuurlijk maar de strip zelf is ouder. 20 oktober 2015 zie ik hem op Facebook staan zo even snel kijkend, en vast nog wel ouder te vinden ook. Maar goed, fijne tekenaar verder, dat wel

Ah, ik zie het ja! Ik ben ook wel fan van zijn werk overigens.

Gaat iemand dat shirt + LP pakket nog pre-orderen?

If I Ever Was a Child
Prachtig nummer, zou zo op Sky Blue Sky kunnen staan!

Hopelijk blijven ze niet op de gimmick tour... Wilco (The Album) en Star Wars blijven voor mij - hoewel zeker genietbaar - de mindere worpen van deze band. Geruststelling: If I Ever Was a Child is prachtig.

Voor de verzamelaars: Plato en andere mania winkels bieden een roze vinyl aan.

If I Ever Was a Child klinkt in ieder geval al lekker. Soundtrack van het huidige weer.

Nieuwe track de wereld ingeslingerd, 'Someone to Lose'. Bevestigt wel de indruk van 'Schmilco' als een album met vrij korte, licht stekelige liedjes, simpel maar met veel textuur. Tot nu toe verwacht ik een logisch vervolg op 'Star Wars'. Wat geen straf is, hoewel misschien ook niet direct wereldschokkend.

Heb de download binnen. Rustig en fijn album. Zoals met alle wilcos wel een paar dagen nodig om te beoordelen.

Gelukkig wat serieuzer dan het nogal rechtoe rechtane Star Wars dat een stevige eerste indruk liet met gitaargeweld maar uiteindelijk nogal een lege rock show bleek te zijn. Een rustiger country-gericht album maar met meer diepgang en twists onder de oppervlakte om de aandacht erbij te houden. Lang niet mis van deze veteranen.

Zo hé! Heerlijke Wilco plaat.

Wilco is back. Na het meer rock getinte Star Wars, met zeker één geweldige uitschieter: You Satellite, zijn ze nu terug met een album wat over de hele linie overtuigd. Het heeft die heerlijke Wilco sound, soms wat melancholischer, soms wat ruiger, maar dit keer vooral mooi en relaxed. De muziek is weer gevuld met vele fraaie details en wordt weer uiterst vakkundig neergezet door de band en gezongen door Jeff Tweedy. Regelmatig horen we country rock en americana om de hoek kijken.

Het sterke aan de plaat is dus naast een goede samenhang, ook de (behoorlijk) hoge kwaliteit van de songs. Voorbeelden hiervan zijn het mooie country nummer If I Ever Was a Child, het lekker lopende Cry All Day, het wat donkerder tegendraadse Common Sense, het fijne Someone to Lose & het sterke duo Quarters / Locater. Schmilco is een heerlijk nazomerplaat geworden, die ik in het najaar graag ook live zie vertolken door deze band, die dan zelfs nog beter uit de verf komt.

Mmm, ik moet zeggen dat 'Star Wars' eigenlijk nog best vaak opstaat hier, hoewel ik me wel iets kan voorstellen bij jullie kritiek. Overigens voor degenen die het gemist hebben hier een link naar een vrij uitgebreid artikel op Consequence of Sound dat vrij diep ingaat op de esthetiek van de laatste twee platen.

Das voor hippe voetballertjes met roze voetbalschoenen. Echt vinyl is gewoon lekker diepzwart! ?

Lekker album weer hoor. Gevoeliger dan hun laatste worp, gewoon weer typisch Wilco.

Ik vind de cover dan weer wanstaltig en kinderachtig, past meer bij een punkbandje.
De muziek klinkt dan wel weer heerlijk.
Wat minder puntig dan Star Wars maar toch erg fijn.

Ik vind het wat weghebben van Tweedy's solo-album. Verder veel akoestische gitaren, wat minder 'riff gebaseerde' muziek.

Jammer dat ik naast 'If I Ever Was a Child' voorlopig geen nummer vind die me kan bekoren. Ga er wel nog enkele keren naar luisteren de komende tijd, al vrees ik dat het geen groeier voor me wordt.

Het was even wennen maar naar 3 keer luisteren klinkt het 'gewoon' weer geweldig. Het mooie aan deze plaat is dat Tweedy's stem op de voorgrond is geplaatst, vooral door de subtiele manier waarin de nummers muzikaal zijn ingekleurd. Maar Wilco zou Wilco niet zijn als je niet na elke luisterbeurt iets nieuws ontdekt. Favoriete nummers heb ik nog niet, maar mijn conclusie is zoals vaak bij Wilco, prachtplaat

Dit is wel even wat anders dan Star Wars. Minder 'dertien in een dozijn'. Hier en daar hoor ik wat Beatlesachtige invloeden. Heerlijk folky. Heerlijk mellow. Heerlijk loom. Precies goed voor deze prachtige nazomer.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Wilco - Schmilco - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Wilco bestrijkt sinds haar debuut A.M. uit 1995 zo’n breed terrein dat met geen mogelijkheid is te voorspellen hoe een volgend album van de band gaat klinken.

De band uit Chicago sprong de afgelopen 21 jaar niet alleen heen en weer tussen verschillende genres, maar varieerde ook tussen zeer toegankelijke en juist meer experimentele platen.

De voorspelling dat het deze week verschenen Schmilco (vrij naar Nilsson Schmilsson van Harry Nilsson?) anders zou gaan klinken dan het vorig jaar verschenen Star Wars leverde bij de bookmakers waarschijnlijk helemaal niets op, maar welke kant het deze keer op zou gaan bleef lang een verrassing.

Na het rockende, vaak wat stekelige, maar ook zonnige Star Wars, kiest de band rond Jeff Tweedy dit keer voor een grotendeels akoestische plaat met folky songs. Het zijn songs die in een aantal gevallen lekker in het gehoor liggen, maar Schmilco heeft ook zijn meer experimentele momenten.

In muzikaal opzicht valt er in ieder geval genoeg te genieten, want ook een relatief sober en akoestisch klankentapijt biedt voor Wilco meer dan voldoende uitdagingen. Met name het gitaarwerk van Jeff Tweedy en Nels Cline, die meer dan eens fascinerende duels uitvechten, is van een bijzonder hoog niveau, maar ook de rest van de band laat horen dat het buiten de gebaande paden treden Wilco inmiddels geen problemen meer oplevert.

Schmilco opent nog betrekkelijk zonnig (met name in If I Ever Was A Child is het volop zomer), maar al snel trekken donkere wolken over, waardoor de plaat een stuk minder opgeruimd klinkt dan zijn voorganger.

Zeker wanneer Wilco het experiment kiest lijkt de band het navelstaren tot kunst te hebben verheven, al moet gezegd worden dat de songs bij herhaalde beluistering groeien. Op Schmilco verwerkt Wilco vooral invloeden uit de folk, maar wanneer invloeden uit de psychedelica aan terrein winnen, loopt de plaat ook over van invloeden van The Beatles (in hun laatste jaren).

Schmilco werd opgenomen tijdens dezelfde sessies die uiteindelijk ook Star Wars opleverden, maar het is een totaal andere plaat geworden. Heel even wist ik niet precies wat ik er van moest vinden, maar nu de plaat voor de derde keer voorbij komt heeft Schmilco me al weer aardig te pakken en hoor ik steeds meer in de 12 songs die in 36 minuten voorbij komen.

Het is altijd maar weer afwachten waar Wilco mee op de proppen komt, maar tegenvallen doet het uiteindelijk nooit. De zoveelste bijzondere plaat van een al even bijzondere band. Ik ben weer overtuigd. Erwin Zijleman